- Interesses
- Nederlandse militaire voertuigen vanaf jaren zestig zowel in 1:1 als 1:35.
- Schalen
- 1:35
- Nu bezig met
- AMX-13/105mm, NEKAF-TOW groep, Centurion Mk5/2, Dodge WC54, YP408, VW T2a KMAR
Tijdje geleden de 1:35 resin onderdelenset (ik wil het woord bouwdoos maar niet gebruiken) van de DAF YA314 van Robert van Raamsdonk gekocht. Deze kleinserie wordt in een bescheiden oplage kant en klaar geleverd en een aantal niet geassembleerde en geschilderde versies daarnaast. Vanwege ervaring met de eerste uitgaves van KL voertuigen van Robert kies ik er voor om de niet geverfde en in elkaar gezette versies te kopen. De uitgaves zijn in basis goed maar veelal wat betreft detailniveau voor mij niet voldoende. Niet vreemd omdat hoog detailniveau de voertuigen onbetaalbaar zou maken. Als je weet dat er veel moet gebeuren is een kant en klaar versie niet handig.
Je zou het een bouwdoos kunnen noemen maar daarvoor zijn de eenheden eigenlijk alweer te ver gevorderd. Kwestie van definitie en dus ook niet relevant. Bestudering van de onderdelen, foto’s en de TH leert al snel dat dit best een (leuke) klus gaat worden met een aantal grote uitdagingen. Komende weken/maanden onder de pannen denk ik.

Even wat wiki wijsheid (voor uitgebreide informatie zijn er de nodige boeken waarin de DAF’s goed zijn beschreven):
Op 24 mei 1955 ontving DAF een regeringsorder van 25 miljoen gulden voor de bouw en levering van, in eerste instantie, duizend stuks vierwielaangedreven voertuigen van het type YA 314 aan de KL. Uiteindelijk werden er, na vervolgorders, 4406 stuks van het type 314 & 324 geleverd (dat waren nog eens aantallen in die tijd)
De vrachtwagen had geen stuurbekrachtiging en geen verwarming. De cabine, met neerklapbare zijruiten, kon alleen verwarmd worden door de schotten van de, tussen de stoelen geplaatste, motorkap op een kier te zetten waardoor de motorwarmte (en ook de herrie en oliedampen) de cabine instroomde(n). De waarde van het voertuig bedroeg 25 000 gulden. Koude tochtbakken dus!
Ik heb te doen met de dienstplichtigen die in de bak schuddend, hotsend en misselijk wordend van de uitlaatgassen de hele weg naar La Courtine moesten maken.

Mijn herinneringen aan de YA314 liggen in de continue passerende vrachtwagens van en naar de Prinses Margrietkazerne door de Margrietlaan en de voor ons huis geparkeerde voertuigen van bezoekers aan het PMT schuin tegenover ons. Het is samen met de YA326 en de YA126 het beeld uit met basisschooltijd. Bij de schietbaan de uitlaten volproppen met zand en troep en vanuit de struiken kijken wat er gebeurde ….niets…even wat gereutel en gedoe en dan de vertrouwde en stinkende blauwe wolken en het zo karakteristieke geluid. Stoere bakken! Ik moest echt wennen aan de veel meer civiel ogende YA4440 als opvolger.

Ik denk dat ik eerst maar aan de cabine ga beginnen.
Je zou het een bouwdoos kunnen noemen maar daarvoor zijn de eenheden eigenlijk alweer te ver gevorderd. Kwestie van definitie en dus ook niet relevant. Bestudering van de onderdelen, foto’s en de TH leert al snel dat dit best een (leuke) klus gaat worden met een aantal grote uitdagingen. Komende weken/maanden onder de pannen denk ik.

Even wat wiki wijsheid (voor uitgebreide informatie zijn er de nodige boeken waarin de DAF’s goed zijn beschreven):
Op 24 mei 1955 ontving DAF een regeringsorder van 25 miljoen gulden voor de bouw en levering van, in eerste instantie, duizend stuks vierwielaangedreven voertuigen van het type YA 314 aan de KL. Uiteindelijk werden er, na vervolgorders, 4406 stuks van het type 314 & 324 geleverd (dat waren nog eens aantallen in die tijd)
De vrachtwagen had geen stuurbekrachtiging en geen verwarming. De cabine, met neerklapbare zijruiten, kon alleen verwarmd worden door de schotten van de, tussen de stoelen geplaatste, motorkap op een kier te zetten waardoor de motorwarmte (en ook de herrie en oliedampen) de cabine instroomde(n). De waarde van het voertuig bedroeg 25 000 gulden. Koude tochtbakken dus!
Ik heb te doen met de dienstplichtigen die in de bak schuddend, hotsend en misselijk wordend van de uitlaatgassen de hele weg naar La Courtine moesten maken.

Mijn herinneringen aan de YA314 liggen in de continue passerende vrachtwagens van en naar de Prinses Margrietkazerne door de Margrietlaan en de voor ons huis geparkeerde voertuigen van bezoekers aan het PMT schuin tegenover ons. Het is samen met de YA326 en de YA126 het beeld uit met basisschooltijd. Bij de schietbaan de uitlaten volproppen met zand en troep en vanuit de struiken kijken wat er gebeurde ….niets…even wat gereutel en gedoe en dan de vertrouwde en stinkende blauwe wolken en het zo karakteristieke geluid. Stoere bakken! Ik moest echt wennen aan de veel meer civiel ogende YA4440 als opvolger.

Ik denk dat ik eerst maar aan de cabine ga beginnen.
Laatst bewerkt:
































