Kleur 17-ponder M10

Wiert v/d Meer

Lid van de TWENOT
Hallo, ik ben op zoek naar de juiste kleur voor een Britse of Canadese Achilles tankdestroyer tank periode '44/'45
Ben in het bezit van de Academy kit en men geeft hier dark green op. Is dit correct of heeft iemand de juiste info?
Verder zoek ik Duck Bill tracks voor een Priest (Airfix, ex Academy) iemand goede ervaring met een bepaald merk?
Gr. Wiert
 
Uit m’n hoofd is er een beetje controverse over of met de 17-ponder omgebouwde M10s helemaal overgeschilderd werden of niet. Waren ze dat wel, dan zouden ze SCC 15 olive drab geweest zijn. Maar het is ook aannemelijk dat het voertuig z’n originele Amerikaanse olive drab nummer 9 of nummer 22 (dat is dezelfde kleur, maar twee verschillende instanties hielden er hun eigen nummers op na) behield en dat alleen de Britse onderdelen SCC 15 waren. Dat is een verschil dat je onder een laagje stof en troep amper meer ziet, zeker niet op een enigszins nieuw voertuig. Donkergroen is zeker níét correct.
 
Was de romp van de M10 geschilderd in U.S. Olive Drab en het 17-ponder kanon in Britse kleuren?
Nee, het hele voertuig had over het algemeen een uniforme kleur, maar er is een fascinerende historische nuance met betrekking tot de manier waarop ze werden geschilderd.

In plaats van een scherp contrast tussen een in de VS gekleurde romp en een in de Britse kleuren geschilderd kanon, volgde de 17-pounder Achilles doorgaans een van de twee schildermethoden, afhankelijk van de specifieke werkplaats en de staat van het voertuig:

1. De "Spot-Painted" methode (gemengde kleuren)
Toen de Royal Ordnance Factories gloednieuwe M10's uit de VS ontvingen, verspilden ze geen tijd of middelen aan het overschilderen van de hele romp. In plaats daarvan behielden ze de originele Amerikaanse Olive Drab (nr. 9) basislaag. Tijdens de ombouw brachten de Britten echter aanzienlijke wijzigingen aan in het voertuig. Ze verwijderden de oude kanonbevestiging, voegden een zwaar contragewicht toe aan de achterkant van de koepel, verplaatsten gereedschapsbeugels en lasten extra pantserplaten aan. Het gloednieuwe 17-ponder kanon, het kanonschild en al deze nieuw gemodificeerde onderdelen werden vervolgens geschilderd in de standaard Britse kleur van die tijd: SCC nr. 15 Olive Drab. Omdat de Amerikaanse Olive Drab een bruinachtige olijfkleur was en de Britse SCC 15 een duidelijk groenere olijfkleur, droegen deze "opgelapte" Achilles-voertuigen in feite twee licht verschillende tinten olijfgroen tegelijk.

2. De complete overschildering
Voertuigen die ouder waren, uit dienst waren genomen of grondig waren gereviseerd tijdens het modificatieproces, werden volledig gestript en van boven tot onder opnieuw geschilderd in SCC nr. 15 Olive Drab. In deze gevallen pasten de romp en het kanon perfect bij elkaar. Deze voertuigen waren dan eerdere geleverde M10 met het 3-inch M7 kanon.

De camouflage-uitzondering: de 17-ponder illusie
Er zijn voorbeelden waarbij het 17-ponder kanon opzettelijk in een andere kleur werd geschilderd dan de romp. Omdat Duitse tankbemanningen wisten hoe dodelijk de 17-ponder was, jaagden ze eerst actief op Fireflies en Achilles. Om de opvallende, enorme lengte van de loop te verbergen, gebruikten de Britten een camouflagepatroon met contrasterende kleuren: de achterste helft van de loop had dezelfde olijfgroene kleur als de tank. De voorste helft (het dichtst bij de loopmonding) was aan de onderkant geverfd met matte witte of lichtcrème verf. Van een afstand leek de punt van de loop door deze optische truc op te gaan in de lucht of de horizon, waardoor het kanon veel korter leek. Dit misleidde Duitse verkenners met succes, die dachten dat het voertuig slechts een standaard, minder bedreigende Amerikaanse M10 was met een standaard 3-inch kanon.
 
Je spreekt jezelf daar tegen:—
Was de romp van de M10 geschilderd in U.S. Olive Drab en het 17-ponder kanon in Britse kleuren?
Nee, het hele voertuig had over het algemeen een uniforme kleur
maar ook:—
Het gloednieuwe 17-ponder kanon, het kanonschild en al deze nieuw gemodificeerde onderdelen werden vervolgens geschilderd in de standaard Britse kleur van die tijd: SCC nr. 15 Olive Drab.
Welke is het nu? 🙂

(Was dat een A-zogenaamd-I overzicht? Zo leest het wel, als ik eerlijk ben.)

Verder:
Tijdens de ombouw brachten de Britten echter aanzienlijke wijzigingen aan in het voertuig. Ze verwijderden de oude kanonbevestiging, voegden een zwaar contragewicht toe aan de achterkant van de koepel, verplaatsten gereedschapsbeugels en lasten extra pantserplaten aan.
De contragewichten aan de achterkant van de toren waren Amerikaans. Er zijn in principe vier „generaties” M10-toren:
  1. met schuin aflopende achterkant zonder contragewichten;
  2. met schuin aflopende achterkant met doosvormige contragewichten;
  3. met schuin aflopende achterkant met wigvormige contragewichten;
  4. met verticale achterkant met „duckbill”-contragewichten.
De 17-ponder-conversies lijken vooral met die laatste gedaan te zijn, maar die contragewichten waren niet uniek voor de Britse uitvoering. De Amerikaanse M10 (met 3-inch-kanon) op deze bekende foto genomen in of bij Saint-Lô heeft ze bijvoorbeeld ook:

M10 met „duckbill”-contragewichten.webp
 
Welke is het nu?
Ik dacht dat ik in het berichtje uitgelegd had, wat welke kleur zou hebben.
Maar je gaat nu 'muggenziften' ? 😉

(Was dat een A-zogenaamd-I overzicht? Zo leest het wel, als ik eerlijk ben.)

Het is een AI overzicht, al wist ik bovenstaande ook zo wel te vertellen.
Maar dat is wel/niet goed ? Wat is de insteek van jouw opmerking ? 🤔
 
Laatst bewerkt:
Ik dacht dat ik in het berichtje uitgelegd had, wat welke kleur zou hebben.
En zoals ik zei: die uitleg spreekt zichzelf tegen. Eerst staat er dat het hele voertuig één kleur heeft, maar daarna gaat het over hoe sommige delen een andere kleur hebben dan de rest.

Maar je gaat nu 'muggenziften' ? 😉
Nee, ik vraag om uitleg over de ogenschijnlijke tegenspraak. Hoe dan ook is muggenziften wat nu eenmaal gedaan wordt op forums waar in detail over onderwerpen gepraat wordt 🙂

Het is een AI overzicht, al wist ik bovenstaande ook zo wel te vertellen.
Maar dat is wel/niet goed ? Wat is de insteek van jouw opmerking ? 🤔
Ten eerste wat ik al zei: je verhaal spreekt zichzelf tegen, en ik was op zoek naar verduidelijking.

Ten tweede dat het heel erg zou helpen als „AI”-overzichten ook als zodanig vermeld worden door degene die ze plaatst. Ik gebruik niet voor niks de term A-zogenaamd-I.
 
Hallo Jakko,
Jij hebt gelijk, uniform is ongelukkig gekozen, en sommige onderwerpen gaan over details. Wat betreft de AI zal ik voortaan een bronvermelding geven, indien toepasselijk. Zou jij willen aangeven waar die informatie over de contragewichten vandaan komt ? Best interessant dat daar nog zoveel variatie in zat.
 
Laatst bewerkt:
Ik kan zo snel geen concrete bron geven voor de contragewichten, maar het is een onderwerp dat in veel boeken e.d. over de M10 genoemd wordt.
 
Ik vrees dat AI een "F.U." had de britten voegden geen contragewicht aan de toren naar het 17pdr had een contragewicht aan de loop nodig !
De contragewichten aan de achterkant van de toren zijn bij de productie aangebracht, zoals Jakko al schreef.
Bron: U.S. Tank destroyers in action - Jim Mesko
 
Grote kans dat het daarmee fout gegaan is, ja. Ik had me zo snel nog niet gerealiseerd dat een 17-ponder M10 twéé sets contragewichten had, eentje achterop de toren en een veel kleinere zo achter de mondingsrem.
 
En de obligatoire mededeling: De naam Achilles werd alleen door het Ministry of Supply gebruikt, niet door het Britse leger 🙂 Dat had het over de M10 with 17-pounder, of variaties daarop.

Gek genoeg lijkt het verschil tussen Achilles I en II inderdaad de vorm van de contragewichten geweest te zijn, terwijl dat totaal niks uitmaakt voor de functionaliteit, gebruik, inzetbaarheid, onderhoud of wat dan ook.
 
Dit is wat Ellis en Chamberlain er over zeggen in hun boek British and American tanks of World War II uit 1969 , vind ik ook veel logischer .Ik meen de twee uut elkaar te kunnen houden door het ronde transmissie huis en de scherpe variant. De ronde vind je vooral op door Fisher gebouwde M4A2's en de M10 werd daar ook gebouwd .M10A1's zijn van wat later en veel door Ford gebouwd , daar is de scherpe neus logischer .Maar goed dit is een door mij beredeneerde uitleg20260902_195041.webp
 
Zat het stukje wat ik geplaatst had nog eens te lezen en zag dat er gesproken wordt over dat de M10A1 conversies retained the original mantlet wat dus eigenlijk inhoud dat je daar het onderscheid aan zou moeten zien .Oorspronkelijke gun mantlet is M10A1 /Achilles II, Britse mantlet zoals in elke kit is M10 / Achilles I . Wordt weer foto's checken
 
Ik dacht altijd dat het hem in de M10 variant zat , M10 of M10A1
Dat vermoeden had ik ook, maar ik vroeg er onlangs naar op Missing-Lynx en daar werd bevestigd dat de aanduiding van de toren/contragewichten afhangt:
Peter Smith zei:
yes the different designation in Commonwealth service did relate just to the turret. No M10A1 were supplied to the Commonwealth. The early turret design became Achilles I and the "duckbill" Achilles II. I imagine there were some parts incompatibilities in the turret that made segregation necessary.
De Britten hebben nooit één M10A1 ontvangen, want die zijn allemaal in Amerika gebleven (bron daarvoor: een bericht van Kurt Laughlin, maar ik weet zo gauw niet meer waar).
 
Misschien moeten jullie toch even US tank destroyers in action er op na lezen.
M10 was op een M4A2 basis en de M10A1 was op een M4A3 basis. Het enige echte verschil zat hem in het motordek.
de Achilles had trouwens ook nog een ring om het kanon bij het kanonschild omdat de diameter van het kanon op die plek smaller was dan het 3" kanon. Er werd ook nog een langwerpig gat in het kanonschild gemaakt voor "direct sighting telescope.

Nog een kleine toevoeging, de laatste productie toren had een rechte achterzijde ipv de vroege waar het bovenste deel aan de achterzijde van de toren naar binnen liep, vergelijk de foto's van de torens met vroege contragewichten maar met die met duckbill contragewichten.

Er staat verder niet of ook M10A1 aan het VK werd geleverd.
De informatie in het boek van Jim Mesko is vrij uitvoerig ondanks dat het maar weinig bladzijden zijn.
New Vanguard 57 : M10& M36 tank destroyers 1942-1953 is wat uitgebreider, hier wordt ook niet gesproken over levering van M10A1 aan het VK, wel ±1650 M10's.
 
Terug
Bovenaan