K2 Black Panther

Jakko Westerbeke

Jakko Westerbeke

Forumbeheerder
Lid van de TWENOT
Interesses
Pantservoertuigen, vnl. WOII t/m Golfoorlog
Schalen
  1. 1:35
  2. 1:72
Nu bezig met
1:35 M4 (105 mm) HVSS, Sherman III „Churchill”, K2 Black Panther
Ongeveer een jaar geleden heb ik de K2 Black Panther van Academy gekocht, hun model van de huidige Zuid-Koreaanse MBT. Ik weet niet waarom, maar dat ding heeft gewoon iets waardoor ik hem veel interessanter vindt dan de zoveelste Leopard 2A61784V en M1A2-veel-moderne-letters Abrams 🙂 Op de ledenbijeenkomst van mei vorig jaar ben ik eraan begonnen, met de bedoeling hem daarna ook snel af te bouwen, maar na thuiskomst is hij de doos niet meer uit geweest … Tot vanavond 🙂

IMG_3497.webp

Ik heb de onderkant van de romp toen in elkaar gezet maar ben verder niet gekomen. Nu heb ik het plan opgevat om eens een keer een model snél te bouwen (voor mijn doen, in elk geval). Geen poespas, gewoon recht uit de doos er een leuk model van maken. Ook geholpen door het feit dat ik nog altijd Robs uitgeleende airbrush nodig moet proberen ergens in de komende maand ongeveer, en daar is de camouflage van deze tank uitermate geschikt voor 🙂 Het wordt dan ook een Zuid-Koreaanse en geen Poolse, trouwens, voor wie zich dat afvraagt.
 
Haha…uitgekeken op de zoveelste Leopard 2 versie (zoals de 2A61784V), zei degene die maar niet genoeg kan krijgen van al die ‘eindeloos op elkaar lijkende Shermans op een paar onderdelen na’.
 
Het verschil is dat ik die Shermans uit elkaar kan houden, maar bij het moderne materieel ben ik zo rond de eeuwwisseling de interesse kwijtgeraakt. Maar dat is niet echt wat ik bedoelde met die opmerking — waar ik het over had is dat ik al die moderne versies er niet aantrekkelijk uit vind zien, maar de K2 wel.
 
Nadat ik de veerarmen gebouwd en aan de romp geplakt heb, zit de bovenkant van de romp er nu ook op:

IMG_3501.webp

Alles past perfect en is scherp gegoten. Ik heb behoorlijk de indruk dat Academy z’n best gedaan heeft op dit model omdat het er natuurlijk eentje van vaderlandse oorsprong is.

Op het luikje achteraan de zijkant heb ik wel de aangegoten handgrepen weggesneden en vervangen door koperdraad. De verf onder sommige delen is omdat het later erg moeilijk zal worden om daaronder te spuiten, dus beter even met de kwast erover voordat je ze aan elkaar lijmt.

De veerarmen kun je trouwens ook ingeveerd bouwen als je dat wilt, ze zitten met een asje en één paspen in de romp. Snij die paspin eraf en ze kunnen ook in andere standen, wat handig kan zijn voor diorama’s. Er zitten trouwens nog allerlei details bij voor op de zijkant, maar omdat die achter de zijschilden zullen verdwijnen, verdwijnen ze bij mij in plaats daarvan in de onderdelendoos 🙂 Het model heeft daarnaast een Tamiya-isme, in dat er geen bodems voor de sponsons bij zitten, maar vanwege diezelfde zijschilden heb ik geen moeite gedaan om er toch eentje in te maken.

Voor wie er ook eentje wil bouwen is dit trouwens een goed boek om aan te schaffen:

IMG_3499.webp
 
Het gekke is dat hierboven, op één vergeten onderdeeltje na dat ik over het hoofd gezien had, de romp eigenlijk klaar is — voor zover ik die kan bouwen voor het spuiten, dan. Ik heb ook de wielen in elkaar gezet, maar nog niet de rupsband (daar moet ik toch eens aan gaan beginnen) maar die, en delen als de zijschilden, kunnen er pas aan nadat ze allemaal geschilderd zijn.

Dus door met de toren — wat eigenlijk is waar Academy wil dat je mee begint. De onderkant ervan laat goed zien wat ik eerder zei over dat men bij Academy de nationale trots eer aan wil doen:

IMG_3506.webpIMG_3507.webp

Aan de bovenkant moeten maar een paar deeltjes gelijmd worden voordat die op de onderkant kan:

IMG_3509.webp

Let daar wel op twee dingen. De eerste, en belangrijkste, is dat je deze twee delen niet zonder lijm kunt passen! Nou ja, dat kun je wel, maar als je ze helemaal aandrukt dan krijg je ze nooit van z’n leven meer uit elkaar zonder iets kapot te maken. Op de onderste helft kun je vier buisjes zien zitten, waar de paspennen van de bovenkant in gaan. Die klemmen alsof het een klik-in-elkaarmodel is.

Het tweede is dat het niet moeilijk is om per ongeluk lijm in de naad richting het kanon te laten lopen. Dat gebeurde bij mij, en door punt nummer 1 kon ik de helften niet meer van elkaar doen om de lijm „veilig” te laten drogen. Het kanon heb ik dus maar in ongeveer horizontale stand gezet en aan allebei de kanten vastgeplakt.
 
Het rek achterop bestaat uit best wat delen, inclusief twee geëtste voor het gaas onderin:

IMG_3510.webp

Academy wil wel dat je de opgevouwen diepwaadschacht rechtsachter nu alvast monteert, met drie stukken rek eromheen gelijmd. Maar die schacht moet grijs geschilderd worden en de rest van de tank niet, zodat ik de locatiepennetjes van de rekdelen weggesneden heb, om de schacht er later pas tussen te kunnen lijmen.

Bij de opbergkisten vooraan bleek een open stuk zichtbaar te blijven aan de achterkant, wat natuurlijk eenvoudig op te lossen is met een paar stukjes plastic plaat:

IMG_3511.webp

Zover heb ik de toren nu af:

IMG_3512.webp

Het plastic plaat is hier nét te zien.
 
Op de voorkant van de toren zitten sensors (of wat het dan ook mogen zijn), maar die zijn open aan de onderkant. Het is slecht te zien op foto’s, maar als ik goed kijk naar die in het boek dat ik eerder liet zien, heb ik de indruk dat er in het echt een onderkant aan zit. Dus even op een stukje 0,13 mm plastic plaat geplakt:

IMG_3513.webp

Toen de lijm droog was kon ik ze uitsnijden, netjes afwerken en dan op de toren plakken:

IMG_3514.webpIMG_3515.webp

Het kanon is redelijk indrukwekkend:

IMG_3516.webp

Niet alleen de lengte (want 120 mm L/55) maar het bestaat uit drie onderdelen: een kort stuk met gasafzuiger, een langer stuk en de monding. Alledrie zijn ze met een gat aan de voorkant gegoten zodat ze in elkaar passen, maar die passing is wel een beetje los dus je moet opletten om de loop recht te krijgen.

Dan nog wat meer details op de toren, en eigenlijk is het model nu al klaar voor de spuit:

IMG_3519.webp

… ware het niet dat ik verf daarvoor besteld heb en daarvan kreeg ik de melding dat levering een week of zo zal duren.

Er ontbreken nog allerlei delen, dat klopt, maar die wil ik er pas na het schilderen opzetten. Antennes bijvoorbeeld zou ik er alleen maar afbreken als ik ze er nu al op deed. De diepwaadschacht en de mitrailleur zitten nog los. De rookgranaatwerper achterop het torendak heb ik uitgeboord, want anders zaten er maar ondiepe putjes in. Als ik nog een K2 zou bouwen, trouwens, zou ik de rookgranaatwerperbuizen aan de voorkant al in de houders zetten voordat ik die laatsten op de toren lijmde.
 
Mooi model, eentje die je niet al te vaak ziet voorbijkomen 👍
 
IMG_3520.webp

Dat zijn de onderdelen voor 96 schoongemaakte rupsbandschakels. Bij het model krijg je elf gietraampjes met zestien schakels per stuk, waarvan er eentje onderaan de foto te zien is, en volgens Academy heb je 78 schakels per kant nodig. Dat is dus 156 in totaal, maar je krijgt er 176. Dat zou sowieso al ruim voldoende moeten zijn, maar ik zie het nut niet van de bovenkant van de rupsband te bouwen als die volledig achter de zijschilden zit, dus ik heb in de tekening geteld hoeveel schakels er bovenaan zitten. Dat bleken er zo’n dertig per kant te zijn tussen aandrijf- en spanwiel, zodat zes gietraampjes schoonmaken genoeg zou moeten zijn. Zolang de uiteindes maar uit het zicht zitten, vind ik het goed 🙂

De schakels zijn zo gemaakt dat je de rubber blokken voor de buitenkant op de schakels moet lijmen. Dat is op het eerste gezicht extra werk, maar ze zijn slim ontworpen zodat de afdrukken van de uitdrukkers uit het zicht zitten wanneer die delen aan elkaar geplakt zijn. Er zitten ook twee types geleidenokken bij, eentje voor de M1 Abrams en de andere voor de K2. Wel bleken vooral de rubber blokken erg statisch geladen te zijn en de hele tijd aan m’n vingers te plakken. Ik zag er zelfs eentje uit het plastic bakje schieten toen ik ze erin gooide, puur door de afstotende kracht van de andere.
 
Dus het scheelt flink in schoonmaken van de onderdelen, dat is lekker meegenomen 👍
 
De schoonmaak viel sowieso mee. Het duurt altijd even om de beste manier te vinden, maar die bleek (voor mij) te zijn om per gietraam:
  1. De geleidenokken voor de M1 Abrams eruit te knippen met een tang (zie rechtsonder in het groene bakje);
  2. Die voor de K2 met een scherp mesje af te snijden, zo tegen de nok aan zodat er geen verdere schoonmaak nodig was;
  3. Het gietraam aan de zijkanten en in het midden door te knippen met een tang, op alle „rijen” met schakels en rubber blokken;
  4. De schakels en rubber blokken ook met een mes los te snijden, ook weer vlak er tegenaan zodat er niks overbleef om schoon te maken;
  5. De verbindingsstukken in setjes van vier los te knippen.
De volgende stap gaat zijn om de blokken aan de schakels te lijmen, daarna een nok op elke schakel klikken, dan daarmee de schakels aan elkaar klikken en na elke vier er verbinders op te schuiven. Hoewel ervaring met andere rupsbanden leert dat dat misschien beter zal gaan met stukjes van twee verbinders in plaats van vier. Maar dat zien we wel 🙂
 
Ik haak nu pas in, maar sluit me aan bij AL het geschrevene, ff een mening, WAT EEN BEEST VAN EEN TANK, 1e blik spreekt me gelijk aan, meestal een goed teken, maar joh wie ben ik, #gevalletjekomnetkijken 😉, maar geniet wel van het strijdgeweld dat overal uit word gedeeld !!! Volg nog trouw! Bedenk me, Had je gewoon kunnen zien, spreken en ontmoeten in Houten Jakko, maar wat in het vat zit verzuurd niet 😉 Er iets met 50 jaar Twenot of zo? Tof moment om je eens de hand te drukken... UPDATE, en misschien wel ff een teken van leven 😉 Ben een Taaie build verder, maar 'in the end' veel geleerd door een heleboel te proberen, maar weinig te delen. Noem het focus, Overdenkend, foto's ff snel in het cafe delen, of.... fotoalbum (heb niet veel foto's) maar daar ff het 'geleerde' in uitschrijven. Don't know, maar komt ergens goed schat ik. Was getekend RB te A
 
Er stond me iets bij dat je gezegd had dat je naar Houten ging, maar ik ben daar schijnbaar wel meer mensen misgelopen die ik wél van gezicht ken, in plaats van alleen van naam 🙂
 
Achtenveertig schakels per kant is iets meer dan nodig, maar zeker niet té veel:

IMG_3527.webp

Leuk werk, zoals altijd … Gelukkig bleek zo’n stift met een wassen punt aan het einde ideaal om de rubber blokken op te pakken. Op z’n plek leggen, beetje lijm langs allebei de kanten laten lopen, volgende. Nadat de lijm droog was ben ik de rupsband in elkaar gaan zetten, eerst een nok op elke schakel klikken, dan vier schakels aan elkaar zetten met die nokken en daarna aan allebei de kanten vier verbindingsstukken tegelijk erop en het gietraam daarvan afsnijden. Je kunt daarbij niet allebei de kanten doen en dán pas het gietraam weghalen, want dat zet genoeg spanning op de schakels dat je de tweede kant er niet op krijgt.

Morgen (of zo) de tweede 🙂
 
De bouw is nu helemaal klaar:

IMG_3531.webp

De zijschilden, wielen, mitrailleur, bestuurdersluik, reserveschakels en diepwaadschacht zitten nog los, en een aantal delen die er na het schilderen op komen staan niet op de foto.

En omdat de verf die ik nodig had een uurtje geleden ook binnengekomen is, zal ik straks eerst maar eens even een beetje grondverf op de metalen delen doen zodat ik hem binnenkort kan gaan spuiten.
 
En dan zat er kleur op:

IMG_3539.webp

Een nieuw potje, en dit was ervan over na het spuiten:

IMG_3540.webp

Met de laatste druppels die eruit wilden lopen heb ik nog net de tank af kunnen spuiten, en dan ontdekte ik dat een aantal onderdelen voor de reactieve bepantsering, die ik nog los gelaten heb, óók nog deze kleur moeten krijgen … Ik denk dat ik er met een kwast nog wel genoeg uit kan halen om ze te schilderen, en anders zal ik wat moeten mengen dat hierbij in de buurt komt.
 
Heel potje verf? 😯 Geeft meteen een goede indruk van de grootte van de tank...
 
Ja joh... of is t pigmentloos en behoeftig aan 32 lagen? Nu ben ik kwa verfgebruik zeker geen grootverbruiker, maar ik dacht dat die gunze achtige potjes 11 ml verf bevatten? Ik heb op mn K5 28cm zo ongeveer 2 druppelpotjes vallejo verf gespoten, en die is al met al zon 90 cm lang. Overigens tel ik de grijze primer er niet aan mee, t was enkel zwart en panzergrau...
 
10 ml, en ik snap het ook niet zo goed. De druk van m’n airbrush stond misschien een beetje hoger dan anders, maar niet echt veel. Die flesjes van Vallejo zijn 17 ml, dus twee daarvan is zeg maar drie van deze potjes en nog een beetje. Maar wat zou het allemaal, de eerste laag verf zit erop en dat is wat telt 🙂
 
IMG_3604.webp

De camouflage zit erop, evenals lichtere vlekken daar weer in. De grote stukken bruin zijn eveneens Mr. Aqueous, waar ik door gebruik te maken van een andere airbrush (Robs H&S Evolution) maar een paar milliliter van nodig had in plaats van een heel potje. Achteraf gezien had ik beter eerst de camouflage uit kunnen tekenen en dan alleen de groene delen spuiten, dat had me de helft van de verf gescheeld. Een paar dagen daarna heb ik met dezelfde airbrush zandkleurige en zwarte lijnen gespoten met Hataka- en Vallejo-airbrushverf, deels om te zien hoe die door de H&S gaat. De lichtere plekken heb ik vandaag gedaan maar dan met m’n eigen Iwata HP-A, met verf van Ammo/MIG en Vallejo.

Ik ben niet ontevreden over de H&S, hij heeft een aantal punten waarop hij een beetje makkelijker is dan de Iwata, maar er zijn er ongeveer evenveel waarop ik de Iwata handiger vind. Alles bij elkaar is m’n voorlopige conclusie dat ze allebei even goed te gebruiken zijn, en dat welke je voorkeur heeft, vooral af zal hangen van waar je aan gewend bent.

Waar ik veel last van had is dat de airbrush (de H&S) weigerde te spuiten. Ik denk dat dit vooral aan de verf lag, want deze Mr. Aqueous blijk wel heel erg snel op te drogen in de airbrush, zodat hij verstopt raakt, en het is ook een bekend probleem met Vallejo, Ammo/MIG en vergelijkbare airbrushverf. De enige manier die ik kon vinden om hem weer aan de gang te krijgen was om een druppel isopropanol in de voorkant van de spuitkop te laten lopen, de naald achteruit te halen met de trekker en dan met een stug kwastje de voorkant van de kop schoon te borstelen — dat hielp meestal. Uiteindelijk heb ik de spuitkop maar losgemaakt en een nacht in de isopropanol laten liggen (en natuurlijk de rest van de airbrush goed schoongemaakt), waardoor hij het daarna weer goed deed. Ter vergelijking heeft een Iwata een aparte beschermkap, die je eraf kunt draaien om de voorkant van de luchtkap schoon te maken (met de naald ingetrokken, natuurlijk).

Wat ik het grote nadeel aan de H&S vind, is gek genoeg precies dat waar H&S-gebruikers zo blij mee zijn: dat de hele spuitkop eruit komt door de luchtkap los te draaien. Gewend als ik ben aan Iwata (en Badger daarvoor), deed ik dat de eerste keer dat ik er geen verf meer uitkreeg, met als gevolg dat de inhoud van de verfbeker door de voorkant van de airbrush wegstroomde … Bij een Iwata kun je zowel de beschermkap als de luchtkap eraf draaien zonder dat er een druppel verf uit de airbrush loopt, waardoor je blokkeringen op kunt lossen, ze terugzetten en weer verder spuiten.

Daarentegen was het verfreservoir van de H&S veel makkelijker schoon te maken omdat dat ronde kanten heeft. M’n Iwata heeft een verfbakje met rechte hoeken, wat moeilijk schoon te krijgen is omdat je heel slecht in die hoekjes komt met kwastjes, borsteltjes, doekjes enz. Maar alles bij elkaar denk ik dat ze allebei ongeveer even veel werk zijn om schoon te krijgen.

De slotconclusie is dat ik niet denk dat ik een H&S aan zal schaffen, vooral vanwege wat ik aan het begin van dit epistel al zei: ik heb de indruk dat welke airbrush voor jou lekker werkt, vooral zal zijn wat je al gewend bent. Wat ik wel van plan ben is binnenkort eens serieus te kijken naar een airbrush met een trekker in plaats van een drukknop bovenop, want ik merk dat m’n motoriek niet meer zo fijn is als die ooit was, en misschien dat een trekker-airbrush daarbij kan helpen.
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan