Dan maar een ander model: snel, Champagne!

[Jakko Westerbeke]

Nu de M4A1 Sherman van de KL die ik van plan was als vlug tussendoortje te bouwen ineens onmogelijk blijkt door het ontbreken van een gietraam, ben ik eens verder gaan kijken in m’n zolderisolatie wat ik nog ongecompliceerd kan bouwen. Eerst viel m’n oog op de twee Carriers die ik recent gekocht heb, een Universal en een MMG, maar toen ik eens door de instructies daarvan ging bladeren heb ik daar geen zin in, vooral omdat het eruitziet alsof het veel meer werk gaat zijn dan waar ik momenteel gebrek aan heb. Dan overwoog ik een vroege Asuka M4A1 te El Alamein, maar na eens goed door de instructies en onderdelen gekeken te hebben, wordt het deze:



De M4A3 (76 mm) VVSS van Meng. Ik heb die een aantal jaar geleden tweedehands hier op het forum overgenomen, van een velen voor ons waarschijnlijk welbekende verkoper die ook op beurzen te vinden is met z’n verhalen uit Vietnam 😉 met de bedoeling er Champagne van te maken, een tank van het 3e eskadron, 12e Régiment de Chasseurs d’Afrique in 1944. De tank bestaat nog altijd, hij is op 13 september 1944 in brand geschoten bij Ville-sur-Illon en na de oorlog als monument neergezet, inclusief de gevechtsschade die hij opgelopen heeft.

Bij het model heb ik het volgende aan accessoires:



Bij de decals bovenaan, van Star Decals, zitten de benodigde markeringen voor Champagne, en heb ik zelf gekocht. De etsset is volgens mij een aparte aanschaf, maar hij zat erbij in de doos toen ik dit model kocht, evenals de aluminium loop die niet in de instructies vermeld wordt. Alleen kan ik die loop niet gebruiken, want Champagne had er eentje zonder schroefdraad voor een mondingsrem, daarom zit er in het rechtse zakje zo’n loop van een Asuka-model. De track skids zijn 3D-geprint en komen uit een grote grabbeldoos met Sherman-onderdelen die ik een paar jaar geleden van iemand overgenomen heb. Of ik ze ook ga gebruiken of niet, weet ik nog niet. De etsset zal totaal onaangebroken blijven.

 

[Bert van Wiltenburg]

Hoeveel Sherman heb je nu in totaal al gemaakt???

 

[Walter Jonkers]

Zoooooveel dat hij in iedere zin die hij uitspreekt minstens 2x het woord Sherman gebruikt 🤭😉

 

[Jakko Westerbeke]

Hoeveel Sherman heb je nu in totaal al gemaakt???

De laatste jaren of in heel m’n leven? 😉

---

O ja, wat ik nog vergeten was: de reden dat dit model Victory Kiss heet. Er zit namelijk dit bij:



Een figuurtje van een tankcommandant en van een Française die liever hem ziet dan de mof waar ze tot dan toe naar heeft moeten kijken.

---

Maar ik ben vanavond dan maar aan de Champagne gaan zitten. Voor het grootste deel heb ik de instructies gevolgd:



Alleen de pennen door de sleepogen en de assen voor de spanwielen zitten er nog niet op. De grille voor de koellucht kan ook ingeklapt weergegeven worden:



Dit was in het echt nodig om bij de deur van de motorruimte te kunnen komen. Na het nemen van die foto heb ik hem in de uitgeklapte stand vastgelijmd, want ik ben geen diorama met motoronderhoud van plan 🙂

En de wielen:



Die hebben in tegenstelling tot Asuka’s geen naad over het midden, maar wel een kleine overbodigheid in dat de binnenkant er vanwege een pasnok maar op één manier op kan, zodat de spaken binnen en buiten netjes gelijk zitten. Maar in het echt zaten ze gewoon willekeurig. M’n enige echte (kleine) klacht is dat de spanwielen geen rand hebben aan de binnenkant, maar omdat ik er geen heb liggen die dat wel hebben, laat ik het zo.

 

[Timo de Porto]

De laatste jaren of in heel m’n leven? 😉

Dat laaste duh 😉

 

[Tini Hendriks]

Ik denk nou krijgen we eindelijk te horen hoeveel Shermans er door zijn handen gingen, maar helaas 🤷🏻‍♂️…
Misschien een idee voor de jubileum prijsvraag?

 

[Jakko Westerbeke]

Van de laatste vijf à zes jaar, uit m’n hoofd en in willekeurige volgorde:

• Crab Mk. I
• Sherman V ×2
• M4A3E2
• M4A3 (76 mm) HVSS
• M4A1 (75 mm) dry stowage
• M4A2 (75 mm) large hatch
• M4 (75 mm) DV niet zelf gebouwd, wel zelf geschilderd
• M4A3 (76 mm) VVSS back to the eighties
• BARV
• M4A3 (90 mm) HVSS wat-als
• Sherman III
• M4 (105 mm) HVSS

Daarnaast een paar die nog in aanbouw zijn (een T6, een M32B1 met T1E1 mijnenwals en dus deze M4A3 (76 mm) VVSS).

Van langer geleden is het erg moeilijk om me alles nog voor de geest te halen, maar vorige eeuw heb ik zeker een paar Tamiya M4A3’s en Italeri M4A1’s gebouwd, plus combinaties van die twee, en ik heb er ook ooit een combinatie van verbouwd tot M4A3E2. O, en de Italeri Priest Kangaroo, M32B1 en M36B1 heb ik ook ooit nog eens gemaakt, en ook de hele oude Tamiya M10 3-inch GMC.

Maar wie je dit écht moet vragen is de maat van @Maarten Weers, wiens naam me helaas ontschoten is Hugo:



🙂

 

[Walter Jonkers]

Dat was Hugo !

 

[Walter Jonkers]

• Crab Mk. I
• Sherman V ×2
• M4A3E2
• M4A3 (76 mm) HVSS
• M4A1 (75 mm) dry stowage
• M4A2 (75 mm) large hatch
• M4 (75 mm) DV niet zelf gebouwd, wel zelf geschilderd
• M4A3 (76 mm) VVSS back to the eighties
• BARV
• M4A3 (90 mm) HVSS wat-als
• Sherman III
• M4 (105 mm) HVSS

Daarnaast een paar die nog in aanbouw zijn (een T6, een M32B1 met T1E1 mijnenwals en dus deze M4A3 (76 mm) VVSS).

Dat zijn al meer modellen dan ik de afgelopen 6 jaar heb gebouwd! 🫢.. Ik loop al te zuchten nu ik tussendoor wat aan mijn 4e YPR variant bezig ben …weer diezelfde bedrade lampen, weer die beugels, weer die lasnaden, etc.

 

[Jakko Westerbeke]

Dat was Hugo !

Dát was het!

Ik loop al te zuchten nu ik tussendoor wat aan mijn 4e YPR variant bezig ben …

Daarom moet je af en toe eens afwisselen met een YP-408 of YK-616 of zo 😉

---

Door met de wielstellen. Bij Tamiya zit alles vast, bij Italeri (en daarom ook bij Dragon) scharnieren ze, maar niet zoals in het echt. Asuka heeft volledige werkende met schuimrubber voor de vering (of plastic plaatjes om ze vast te zetten), RFM kopieert dat maar met pennenveertjes in plaats van schuimrubber (en geen „officieel” alternatief voor wie dat niet wil). Meng gaan nog een stap verder met:—



… dezelfde veren als in het echt. Zo ziet dat eruit als de wielstellen eenmaal in elkaar zitten:



Dat is allemaal leuk en aardig, maar ik vind het redelijk nutteloos. Gelukkig staan de wielstellen op zeg maar „beladen” stand, maar om ze ingeveerd te krijgen voor een zwaarbeladen tank wordt toch moeilijk, denk ik.

Champagne had trouwens wielstellen met de omhoog lopende steunen voor de terugloopwielen, blijkt uit foto’s. Voor wie niet zo thuis is in Sherman-details:



Van Meng krijg je ze zowel met vlakke als oplopende steun. De instructies zeggen dat je die eerste moet gebruiken, maar niks let je natuurlijk de andere te pakken. Je moet ze alleen niet door elkaar halen op hetzelfde wielstel 🙂

 

[Jakko Westerbeke]

De bovenkant van de romp zit nu op de onderkant:



Hierbij zijn er een paar punten om in gedachten te houden. De achterplaat is los, en ik had die eerst aan de rest van de bovenkant gelijmd met het idee ze samen op de onderkant te zetten zodat het netjes past. Maar dat werkt dus niet. De achterplaat past niet lekker op de bovenkant en komt makkelijk weer los als de lijm nog zacht is. Maar zonder achterplaat valt de bovenkant naar beneden. De oplossing blijkt om het brandschot, dat ik weg wilde laten, tóch te monteren want dan kan de bovenkant daarop rusten. De achterkant kan er het beste pas op wanneer de bovenkant goed op z’n plek zit, maar de lijm ervan nog niet droog is.

De strips waaraan de zandschilden opgehangen worden zitten aan de romp vastgegoten, wat gepiel met etsdelen voorkomt. De gaten voor de boutjes erin zijn echter alleen maar putjes, dus die heb ik even doorgeboord.

Vooraan, tussen de luiken, krijg je van Meng een regenkapje en een roostertjevoor over de U-vormige ventilatieopening, maar Champagne was een hele vroege M4A3 (76 mm) en die hadden zowel dat kapje als dat roostertje niet. Alleen zit er een montagestrip voor het kapje aan de romp gegoten:



Wegsteken en -snijden dan maar, en daarna een beetje gietstructuur aanbrengen met vloeibare lijm en een oud, hard penseel:



Op de voorplaat heb ik de meeste van de overige details aangebracht:



Bij het model zit een toeter, maar Champagne had een sirene, blijkt als je goed naar de foto’s ervan uit 1944 kijkt. Gelukkig had ik een geschikte (volgens mij van de Sherman VC van RFM) in m’n onderdelendoos zitten. De beugels die erover moeten komen later, ik had vanavond geen zin meer om etsdelen te zitten buigen 🙂 Voor de periscopen heb ik de plastic beschermbeugels gebruikt. Bij het model zitten ook geëtste, maar die zijn te plat: de echte waren van staaldraad gemaakt.

O ja, ik kreeg het luik voor de hulpchauffeur er heel slecht in. Ik denk dat dat kwam omdat de scharnier ervoor (die van binnenuit geplaatst moet worden) ook al niet lekker paste, en ik hem daardoor een fractie verkeerd heb gezet. Pas toen ik dat onderdeel een beetje indrukte met de punt van een tangetje (de lijm was al droog) wilde het luik wel op z’n plek.

Voor de Shermanofielen: de haken voor de sleepkabel, op het dak, zit naast de torenring (net zichtbaar helemaal rechts op de foto) en niet naast het bestuurdersluik. Dit is wederom omdat Champagne een hele vroege M4A3 (76 mm) tank was. Pas later werd het op de echte tanks verder naar voren gemonteerd.

 

[Tini Hendriks]

Toch heel leuk, al die Shermans, de BARV zou ik echtwel eens willen doen, maar dat is geloof ik zo’n resinblok, niet?

 

[Rob Plas]

De BARV van Resicast was een prima te bouwen kit. Uiteraard met de kenmerken van een resin kit, maar het leverde zeker een acceptabel model op.

 

[Jakko Westerbeke]

Tegenwoordig is de BARV van Resicast een ombouwset, met een groot, hol resin deel voor de bovenkant. Ik vond hem goed te bouwen, maar zoals Rob zegt: met de kenmerken van een resin kit. Het belangrijkste was om te zorgen dat die bovenkant netjes paste op de Sherman-romp.

 

[Jakko Westerbeke]

Vandaag maar eens begonnen met de rupsband. Elke schakel bestaat uit zes delen: het blok heeft een binnen- en een buitenhelft, aan de zijkanten komen eindverbinders en alles zit aan elkaar met twee stukjes staaldraad als asjes. De staaldraad is al voor je op lengte geknipt, dus dat is makkelijk, en er zit een tweedelig malletje bij om negen blokken en tien sets eindverbinders mee aan elkaar te zetten. Zo gepiept.



Behalve dan dat ene zinnetje in de instructies:

Apply CA glue on both ends of track pins

Dat blijkt geen overbodige tip te zijn. Deze hele rupsband is wederom zo’n grote gemiste kans …

Hadden ze de gaatjes in de eindverbinders een fractie kleiner gemaakt, of de staaldraad een fractie dikker, dan was het een klemverbinding geweest waar nul lijm voor nodig is. Maar als je alleen de pinnen erin steekt (met een tangetje) en dan de rupsband uit de mal haalt, valt de helft van de eindverbinders er zo weer vanaf. Dus inderdaad moet je met iets als een cocktailprikkertje een klein beetje secondelijm aanbrengen op elke eindverbinder, maar tegelijk moet je het malletje de hele tijd goed genoeg vasthouden dat het niet uit elkaar valt. Dat gaat goed door de mal in een lijmklem vast te houden.

Eenmaal klaar met een paar secties is er nog het punt dat je die aan elkaar moet maken, want de mal is niet zo gemaakt dat de rupsband er aan één kant uit kan blijven hangen. Vermoedelijk kan dat wel als je er een stukje vanaf zaagt. O ja, en er is ook nog het risico dat je de rupsband vastlijmt aan de mal. In de veertien schakels hierboven gebeurde dat bij mij al op twee of drie plekken, dus je moet hem er zeker niet in laten zitten terwijl de lijm droogt.

Dit type rupsbanden is een probleem dat al opgelost is: giet de blokken met twee plastic pennetjes aan elke kant, met eindverbinders die daarop schuiven en door wrijving erop blijven zonder té vast te zitten. Maar nee, bijna elke fabrikant lijkt het wiel opnieuw uit te willen vinden 🙁

Ik weet nog niet goed wat ik ga doen. Op zich is het bouwen niet zo moeilijk, maar ik heb ook nog een setje T48’s van Gecko liggen, en die bouwen net zoals de rupsbanden van MiniArt waar ik goed mee uit de voeten kan. Maar tegelijk: als ik een uiteinde van de mal afzaag denk ik dat het grootste secundaire probleem, het gepiel om twee stukken aan elkaar te maken, ook opgelost is.

In de wielstellen heb ik boutgaten geboord:



Eerst heb ik de voorkant vlakgevijld, maar het bleek dat de naad tussen de helften toch nog zichtbaar bleef. Na plamuren en opnieuw vijlen is die wel weg, en dan heb ik het zelfgemaakte malletje dat op de foto staat gebruikt om met de prikpen aan te geven waar de gaatjes moesten komen, om die dan met een 0,5 mm boortje te maken.

Dat gedaan konden ze afgemaakt worden:



De skids zijn toch die uit het setje van T-Rex, want wat er bij het model zit is veel te dik. Ik heb uit betrouwbare bron, van Kurt Laughlin, dat de echte gemaakt waren van 0,400 inch dikke staalplaat. Dat rekent naar 1:35 om tot 0,29 mm, maar die van Meng zijn 0,6 mm dik terwijl deze T-Rex 0,3 mm zijn. Een alternatief is het dunner schrapen van de randen van Meng, maar omdat ik toch deze had, had ik daar geen zin in. (Een alternatief zijn onderdelen van Asuka. Die zijn zo’n 0,5 mm dik aan de kant naar de romp toe, maar hebben een afgeschuinde rand waar hij goed zichtbaar is, zodat ze ongeveer 0,3 mm dik lijken te zijn.)

Verder heb ik er nog een paar boutkoppen op gezet die Meng vergeten was. Alleen aan de buitenkant, trouwens, want hoewel er ook aan de binnenkant zouden moeten, gaan die bijna of helemaal uit het zicht zitten, en dan bespaar ik mezelf net zo liefst de moeite 🙂

 

[Timo de Porto]

Zo hou je het tempo er ook wel in, ik heb dan de neiging alles maar te doen, en komt t nooit af, en eerlijk, wie ziet de smeerleidingen van de torsiestaven van een panter nu als er een forse winch bovenop staat? Niemand, zonde werk dus eigenlijk, net als de zo compleet mogelijke mg34 met houder en alles erop en eraan in hetzelfde voertuig, ik hou van zulke details maar de gang raakt er dan heel snel uit....

 

[Jakko Westerbeke]

Ik heb al heel lang de filosofie dat het alleen nodig is om te bouwen wat je ook echt gaat zien 🙂 Bij een model met interieur zet ik tijdens het bouwen daarvan vaak de grote delen van de romp of toren in elkaar om te zien of bepaalde dingen wel in het zicht gaan zitten, en zo niet, dan komen ze er meestal ook gewoon niet eens in.

 

[Timo de Porto]

Ik bouw het er wel in, ik weet anders van mezelf dat de onderdelen eeuwig in de rommeldoos blijven, want daar kan ik dan weer geen afstand kan doen ofzo?

 

[Jakko Westerbeke]

Dat heb ik ook, dat de rommel in de onderdelendoos zit, maar dan heb ik in elk geval het idee dat ik het later nog eens ergens voor kan gebruiken 😉

Daarover gesproken:



Ik was de plank op de achterplaat aan het bouwen, en één van de twee uitzetters ervan brak doormidden en sprong weg toen ik hem losmaakte van het gietraam. Gelukkig had ik er nog van Asuka in m’n Sherman-onderdelendoos, daarom zijn ze hier groen plastic 🙂 Ik heb trouwens de achterplaat zelf, en de kant van de plank die daar naartoe zit, Tamiya XF-62 geschilderd om te voorkomen dat daar later kaal plastic te zien blijft.

Voor de rekken met reserverupsen had ik over het hoofd gezien dat er gaatjes geboord moeten worden in de achterplaat. Nou ja, dan de paspennetjes er maar afsnijden en ze zo op de plaat plakken.

Ook zit er een deel van het pioniersgereedschap er nu op, met een paar riempjes van MJ Miniatures. Dat is wel priegelwerk, vooral om ze rond de steel te krijgen. En dan kwam de steel van de houweel ook nog scheef te zitten, maar dat ontdekte ik pas toen de lijm al droog was. Ik denk dat ik er per ongeluk tegenaan geduwd heb. Ik heb dat opgelost door het beugeltje er vanaf te snijden en dan een nieuw te maken van een paar stukjes plastic strip net boven de steel, zodat het lijkt alsof de bemanning hem op de verkeerde plek vastgegespt heeft.

Wat de specifieke details van Champagne betreft: het achterste stuk motordek is één plaat, niet twee met een naad in het midden. Van Meng krijg je allebei, maar de instructies geven alleen de tweedelige plaat aan om te gebruiken. Deze tank had die uit één stuk, blijkt uit foto’s van de tank als monument.