Beste medebouwers,
Na een hele poos niet bezig te zijn geweest met modelbouw -het bekende verhaal- heb onlangs ik toch weer een poging gewaagd. In het kader van jeugdsentiment kocht ik ooit in een opwelling de welbekende Tamiya PAK 40.
Sinds m’n vroege plak-jaren is er behoorlijk wat veranderd in modelbouw-land; niet in de laatste plaats de veel algemenere toepassing van photo-etched detaillering.
Ik koos er echter voor daar geen gebruik van te maken, gezien de leeftijd/kwaliteit van dit ouwe beestje van Tamiya. Dat dit geen raspaard is, bleek al bij het openen van de doos. De twee helften van de loop waren krom. Dat zou nogal opvallen, leek me. Kostte behoorlijk wat moeite om dat in orde te maken.
Om de soms nogal bonkige details wat op te leuken, heb ik van ordinair (frisdrank)blik e.e.a. toegevoegd.
Het kanonschild is dunner gemaakt, de mondingsrem heeft een extra bout gekregen en de bevestigingsclips aan de poten van het affuit zijn van eigen fabrikaat.
Een ander novum voor mij was een poging om eens niet te kwasten, maar een spuitbusje Panzergrau te gebruiken. Dat was teleurstellend. Ondanks fanatiek schudden en voorverwarmen kwam de verf in kleine kloddertjes op het plastic terecht. Na weatheren, highlighten en chippen valt het uiteindelijk nog best mee, maar ik had er meer van verwacht. Misschien ooit toch nog maar eens een airbrush kopen.
Enfin; dit is het resultaat. Een poging om een behoorlijk gebruikt antitank-kanon neer te zetten. Het moet ooit nog in een diorama komen, met bijbehorende oosterburen, maar dat is een ander verhaal.
Ik sta open voor opbouwende kritiek; wellicht krijg ik dan de geest om de rest van m’n stapel plastic dan eens aan te pakken.
Shoot
(but don’t kill, please)
Na een hele poos niet bezig te zijn geweest met modelbouw -het bekende verhaal- heb onlangs ik toch weer een poging gewaagd. In het kader van jeugdsentiment kocht ik ooit in een opwelling de welbekende Tamiya PAK 40.
Sinds m’n vroege plak-jaren is er behoorlijk wat veranderd in modelbouw-land; niet in de laatste plaats de veel algemenere toepassing van photo-etched detaillering.
Ik koos er echter voor daar geen gebruik van te maken, gezien de leeftijd/kwaliteit van dit ouwe beestje van Tamiya. Dat dit geen raspaard is, bleek al bij het openen van de doos. De twee helften van de loop waren krom. Dat zou nogal opvallen, leek me. Kostte behoorlijk wat moeite om dat in orde te maken.
Om de soms nogal bonkige details wat op te leuken, heb ik van ordinair (frisdrank)blik e.e.a. toegevoegd.
Het kanonschild is dunner gemaakt, de mondingsrem heeft een extra bout gekregen en de bevestigingsclips aan de poten van het affuit zijn van eigen fabrikaat.
Een ander novum voor mij was een poging om eens niet te kwasten, maar een spuitbusje Panzergrau te gebruiken. Dat was teleurstellend. Ondanks fanatiek schudden en voorverwarmen kwam de verf in kleine kloddertjes op het plastic terecht. Na weatheren, highlighten en chippen valt het uiteindelijk nog best mee, maar ik had er meer van verwacht. Misschien ooit toch nog maar eens een airbrush kopen.
Enfin; dit is het resultaat. Een poging om een behoorlijk gebruikt antitank-kanon neer te zetten. Het moet ooit nog in een diorama komen, met bijbehorende oosterburen, maar dat is een ander verhaal.
Ik sta open voor opbouwende kritiek; wellicht krijg ik dan de geest om de rest van m’n stapel plastic dan eens aan te pakken.
Shoot
(but don’t kill, please)
