Italeri Jagdpanzer IV/48 1:35
Dames, heren,
Vóór de tijd van de superhandige kit-reviews op Internet, was het vaak maar de vraag wat de kwaliteit van een kit zou zijn. Je kon je toen best nog wel eens vergissen. Zeker wat betreft Italeri. Deze bracht prima kits op de markt zoals de Sherman en de PzKpfWg IV, maar ook gedrochten als de Marder III. ...En dit geval.
Italeri’s Jagdpanzer IV is wat bepaalde details betreft echt een resultaat van lui design en winstbejag. Het is lang geleden dat ik ‘m in elkaar plakte, maar als ik me goed herinner waren de voornaamste bezwaren:
- De loopwielen zijn van de oude PzKpfWg IV F1/F2/G-kit, en hebben de verkeerde wieldoppen. Voor zover ik heb kunnen zien zijn ze dus niet bruikbaar voor de Jagdpanzer IV met de lange 75 mm-loop.
- Al het gereedschap is óf te rudimentair, óf te iel.
- Bij de luiken van de bemanning ontbrak vrijwel elk detail, en de scharnieren waren belachelijk.
- Het voornaamste probleem was dat de Schürzen (6 aan elke kant) als één stuk waren geleverd, en dan ook nog zonder de ophangpunten. Toen ik dit beestje bouwde, was ik nog niet zo fanatiek dat ik 24 ophangpunten wilde scratchen.
Omdat ik wel foto’s kon vinden van de vroegste versie van de Jagdpanzer IV (met het kortere 75 mm-kanon) met het oude model loopwielen, heb ik daarvoor gekozen.
En ik heb uiteindelijk wel drie nieuwe technieken gebruikt om ‘m te voltooien; dat is winst. Dus laat ik e.e.a. van de positieve kant bekijken.
De eerste techniek is voor mij inmiddels achterhaald door de aanschaf van een air brush, maar destijds heb ik geprobeerd een ‘gespoten’ camouflagepatroon op te zetten door middel van een soort dry-brush techniek en veel, heel veel geduld. Voor degenen die nog geen air brush hebben; het kan. Door eindeloos vaak met een dry brush de lijnen aan te stippen, kan je ´vervagende´ banen creëren. Aangezien zoveel modelbouwers tegenwoordig een air brush hebben, laat ik het hier verder bij.
Hier dus handgeschilderde camo.
Destijds vond ik dit wel oké. Dacht dat ‘ie bijna klaar was.
Maar begon ik te zoeken naar een air brush en ik bedacht me.
Dus de boel gestript.
De tweede techniek is al te zien geweest; zelf Zimmerit maken. Dat heb ik gedaan met Milliput (Standard Yellow Grey), wat talkpoeder en een simpele schroevendraaier. En weer veel, heel veel geduld. Milliput-componenten samenvoegen, heel dun uitrollen over talkpoeder -tegen het plakken-, op het model aanbrengen en dan met de hand het reliëf maken. Hierover is op het Net meer dan genoeg info te vinden. Ik was er tevreden mee, al zou ik het nu wat ruwer opzetten.
Het gestripte model, zonder verf. De Milliput-Zimmerit overleefde de ovenreiniger prima.
Als ik het opnieuw moest doen zou ik de Zimmerit nog dunner opbrengen en de randen ongelijkmatiger maken.
Het is duidelijk geen complexe kit.
Het oppimpen van de twee luiken m.b.v. Evergreen en draad. Dat was echt nodig.
De Schürzen waren al eerder los van elkaar gemaakt. En ik heb er ooit ‘ijzerdraad’ over gehangen, voor later.
Klaar om te spuiten.
Ik geloof Vallejo Model Color ‘Beige’.
En toen camo.
Ging grofweg 1000x sneller dan met de hand.
Vervolgens ben ik gaan blenden, verweren en inlijnen enz. Daar heb ik geen afbeeldingen van.
En met de volgende foto kom ik bij de laatste actie, voor mij nieuw: camouflage aanbrengen op het voertuig. Had ergens nog takken liggen, maar ik heb geen idee waar vandaan. Die heb ik in diverse tinten groen gespoten.
Dat is dus deze rare foto.
Vervolgens al dat groen op het model bevestigd.
En toen was hij zo goed als klaar.
Er moet nog bemanning in, en wat extra stowage op. De takken krijgen nog íetsje meer kleurvariatie. Hoewel de aanwezige variatie niet echt overkomt op de foto's.
...En de tracks krijgen nog een beurt. Maar ik ben er bijna.
Opmerkingen welkom.
Groeten
Dames, heren,
Vóór de tijd van de superhandige kit-reviews op Internet, was het vaak maar de vraag wat de kwaliteit van een kit zou zijn. Je kon je toen best nog wel eens vergissen. Zeker wat betreft Italeri. Deze bracht prima kits op de markt zoals de Sherman en de PzKpfWg IV, maar ook gedrochten als de Marder III. ...En dit geval.
Italeri’s Jagdpanzer IV is wat bepaalde details betreft echt een resultaat van lui design en winstbejag. Het is lang geleden dat ik ‘m in elkaar plakte, maar als ik me goed herinner waren de voornaamste bezwaren:
- De loopwielen zijn van de oude PzKpfWg IV F1/F2/G-kit, en hebben de verkeerde wieldoppen. Voor zover ik heb kunnen zien zijn ze dus niet bruikbaar voor de Jagdpanzer IV met de lange 75 mm-loop.
- Al het gereedschap is óf te rudimentair, óf te iel.
- Bij de luiken van de bemanning ontbrak vrijwel elk detail, en de scharnieren waren belachelijk.
- Het voornaamste probleem was dat de Schürzen (6 aan elke kant) als één stuk waren geleverd, en dan ook nog zonder de ophangpunten. Toen ik dit beestje bouwde, was ik nog niet zo fanatiek dat ik 24 ophangpunten wilde scratchen.
Omdat ik wel foto’s kon vinden van de vroegste versie van de Jagdpanzer IV (met het kortere 75 mm-kanon) met het oude model loopwielen, heb ik daarvoor gekozen.
En ik heb uiteindelijk wel drie nieuwe technieken gebruikt om ‘m te voltooien; dat is winst. Dus laat ik e.e.a. van de positieve kant bekijken.
De eerste techniek is voor mij inmiddels achterhaald door de aanschaf van een air brush, maar destijds heb ik geprobeerd een ‘gespoten’ camouflagepatroon op te zetten door middel van een soort dry-brush techniek en veel, heel veel geduld. Voor degenen die nog geen air brush hebben; het kan. Door eindeloos vaak met een dry brush de lijnen aan te stippen, kan je ´vervagende´ banen creëren. Aangezien zoveel modelbouwers tegenwoordig een air brush hebben, laat ik het hier verder bij.
Hier dus handgeschilderde camo.
Destijds vond ik dit wel oké. Dacht dat ‘ie bijna klaar was.
Maar begon ik te zoeken naar een air brush en ik bedacht me.
Dus de boel gestript.
De tweede techniek is al te zien geweest; zelf Zimmerit maken. Dat heb ik gedaan met Milliput (Standard Yellow Grey), wat talkpoeder en een simpele schroevendraaier. En weer veel, heel veel geduld. Milliput-componenten samenvoegen, heel dun uitrollen over talkpoeder -tegen het plakken-, op het model aanbrengen en dan met de hand het reliëf maken. Hierover is op het Net meer dan genoeg info te vinden. Ik was er tevreden mee, al zou ik het nu wat ruwer opzetten.
Het gestripte model, zonder verf. De Milliput-Zimmerit overleefde de ovenreiniger prima.
Als ik het opnieuw moest doen zou ik de Zimmerit nog dunner opbrengen en de randen ongelijkmatiger maken.
Het is duidelijk geen complexe kit.
Het oppimpen van de twee luiken m.b.v. Evergreen en draad. Dat was echt nodig.
De Schürzen waren al eerder los van elkaar gemaakt. En ik heb er ooit ‘ijzerdraad’ over gehangen, voor later.
Klaar om te spuiten.
Ik geloof Vallejo Model Color ‘Beige’.
En toen camo.
Ging grofweg 1000x sneller dan met de hand.
Vervolgens ben ik gaan blenden, verweren en inlijnen enz. Daar heb ik geen afbeeldingen van.
En met de volgende foto kom ik bij de laatste actie, voor mij nieuw: camouflage aanbrengen op het voertuig. Had ergens nog takken liggen, maar ik heb geen idee waar vandaan. Die heb ik in diverse tinten groen gespoten.
Dat is dus deze rare foto.
Vervolgens al dat groen op het model bevestigd.
En toen was hij zo goed als klaar.
Er moet nog bemanning in, en wat extra stowage op. De takken krijgen nog íetsje meer kleurvariatie. Hoewel de aanwezige variatie niet echt overkomt op de foto's.
...En de tracks krijgen nog een beurt. Maar ik ben er bijna.
Opmerkingen welkom.
Groeten
