“Treinen? Ik heb helemaal niks met treinen!”
Dat zou tenminste een jaar of 3 geleden mijn standaard reactie zijn geweest wanneer iemand het over treinen wilde hebben. Totdat ik een keer de locomotiefjes van Baluard en Ironside in mijn handen had tijdens een opendag bij Plasticmodelbouw. Het leek me weer eens wat anders dan tanks. Het zijn resin kits. Toch maar niet, mijn ervaring met resin was nogal gering. Totdat het geval BR 52 in plastik verscheen van het toen voor mij nog onbekende merk Trumpeter.
Waar ben ik aan begonnen?
Het begon dus allemaal met die BR 52 Kriegslocomotief van Trumpeter. Met een paar leden van de vereniging hadden we zo’n apparaat aangeschaft. Zoals dat bij de vereniging vaker gaat vloog de ene tip na de andere over tafel. En het ene idee na het andere om m’n oren. Vaak genoeg de doos open gedaan en weer dicht. Het starten van de bouw lang uitgesteld. Dit was namelijk de eerste kit die zo complex en uitgebreid was. En er waren berichten dat er PE op de markt zou komen. Weer een excuus om het uit te stellen. Die PE kwam inderdaad uit. Eduard bracht maar liefst 4 sets uit. Meteen maar 3 van de 4 PE setjes erbij aangeschaft. Ik begon het werken met PE net onder de knie te krijgen. Of het nog niet genoeg was. De kit zelf bevat al ongeveer 700 onderdelen. Die PE sets tezamen zorgden ook nog eens voor 700 redenen tot hoofdbrekens. Temeer omdat ze een aantal onderdelen van de oorspronkelijke kit vervangen. Tja, als je van puzzelen houdt. . . Maar volgens mij heeft Ravensburger ze niet zo complex. Dus wanneer je alle Ravensburgertjes gelegd hebt en om een uitdaging verlegen zit, dan is dit de beste keus. De bouw van de Kriegsloc is geschreven in een ander stuk.
De trein.
Toch maar begonnen en het begint volgens mijn medeplakkers wat te worden. Wat ze niet weten, is dat de loc er al een hele lange tijd in de maak is. Want het bleef natuurlijk niet bij de loc en PE. Om meer van de loc te weten te komen ben ik maar eens gaan goochelen op het web. Behalve plaatjes van BR 52jes stonden daar ook de nodige zaken over Panzerzüge. Met name de pantsertreintjes zagen er erg interessant uit. Maar daar waren helaas geen modellen van. Eenmaal verder zoekend naar plaatjes bleek er wel een resin kit te zijn van een wagon met 2 PkfzIV koepels (Panzerjager Triebwagen BP51). Plaatjes genoeg. Echter weinig detailfoto’s van de loc zelf. Desalniettemin, werkte het aardig inspirerend voor ideetjes om een diorama te bouwen. Ondertussen kwam Trumpeter met een Panzerjager uit. Maar niet dat ding wat ik op het web had gezien. Deze plakker kreeg echter wel de smaak te pakken. Meteen maar 3 gekocht van die panzerjagers.
Vervolgens ook nog even een Panzertriebwagen en Gondola van Dragon erbij getrokken. Nu nog die Flatbed van Dragon erbij en de zaak is compleet. Ai!!, die Flatbed wordt niet meer geproduceerd. Auw, auw, aaauww, wat doet dat koopspook weer pijn!!! Gelukkig! Peter Stoof bood juist in die periode een Flatbed te koop aan op het Twenot forum. Peter bedankt, dat je me van het koopspook hebt gered!! Een paar boekjes leerden me, dat er nogal wat varianten waren in de Panzerzügen en Triebwagens. Dus mijn fantasie kon aardig uitgeleefd worden. Een zou een Kugelblitz koepel en een die van een Coelian krijgen. Wat een mazzel! Die laatste had ik nog liggen van Verlinden, om op de Panterkit van Tamiya te zetten. De mazzel was dat Dragon ondertussen ook al een Coelian op de markt had geknikkerd. Die koepel had ik dus over.
Tijdens het schrijven van dit stuk werd de mazzel nog groter doordat Trumpeter beloofde een dieselloc en een hele reeks voor een echte Panzerzug op de markt te slingeren. En dat terwijl de collectie nu al aardig gegroeid is. (Word ik dan toch een treintjes gek?) Slopend voor het geduld is het wel. Met name die BR 52 met al dat PE. Dat verklaart de bouwijver aan de Triebwagens en andere wagons. Recht uit de doos natuurlijk. Voorlopig komt er geen PE meer aan te pas! De Triebwagens en flatbed zijn inmiddels klaar om te schilderen.
Om een beetje een idee te geven van hoe het eruitziet even een overzichtsfoto van de collectie zoals die tijdens dit artikel aan het groeien is.
Zoals gezegd er zitten nog wat aanvullingen aan te komen in de markt.
Het Diorama
Het Dio is nog in ontwikkeling tussen mijn oortjes. In eerste instantie wilde ik een stationnetje bouwen. Een rechte plank met een lijntje rails, perron en wat gebouwtjes. Dat is wat al te makkelijk … Nee, twee rails maakt het pas uitdagend . . . Wellicht worden het diverse losse dio’s die indien nodig aan elkaar gepast kunnen worden.
Met het groeien van de collectie begon even het idee te groeien om een spoorweg emplacement te maken voor experimentele treinen / wagons. Maar dan moet ik gaan verhuizen om het kwijt te kunnen. Dat moest maar niet. Toch maar weer terug naar het station idee. Met de huidige collectie houdt dat in twee planken en twee lijntjes rails, laat nog genoeg ruimte over voor gebouwjtes. Dit wordt dus de richting waar ik naartoe ga werken.
Achteraan wat gebouwtjes. Daarvoor een perron. En helemaal aan de voorkant 2 spoorlijntjes. Mischien een stukje van een derde met bij het perron uiteinde een stootbuffer. Waarom had ik die nu weer gekocht? Nu moet ik er ook nog wat mee. Of niet? Misschien iets voor een tweede spoorweg dio. Nog maar even uitstellen dus. Al is het begin gemaakt met de aanschaf van een stations gebouwtje met perron en een beschadigde reparatiewerkplaats. Helaas wordt het perron niet meer geleverd en ben ik dus gedwongen om van de huidige perron onderdelen mallen te maken en de benodigde extra perron onderdelen zelf te gieten. Nog nooit gedaan, dat wordt dus spannend.
Zoals je ziet is het idee nog in ontwikkeling. Geen van de tot dus ver besproken ideetjes is acceptabel.
Te simpel te fantasieloos en bovenal zit er geen spanning in. Of wellicht toch wel? Gewoon het hele dio bouwen met maar een modelletje erop. Overstating the understatement. Of zoiets was het toch?
Wellicht is het juist goed dat de perron delen niet meer geleverd worden. Dan kan een groot deel van het dio benut worden voor andere zaken. Geallieerden die toevallig op een experimentele ‘Panzerzug’ gestuit zijn? Juist ja, dat is het er is nog geen verhaal wat ik met het dio wil vertellen. De dios die ik ken van de goede bouwers onder ons vertellen op de een of andere manier wel een verhaal. Of vertellen die bouwers onder ons alleen maar goede verhalen over hun dio? Waardoor we denken dat ze goed zijn? Tja wanneer ik het van verschillende kanten bekijk, zal ik wel nooit een goede bouwer worden. Wat ik ook verzin, ik kan maar geen goede verhaallijn verzinnen. En kan ik ook geen goed verhaal ophangen over het dio. Hoef ik in ieder geval geen illusies te koesteren over de vraag of ik wel of geen goede bouwer ben of worden zal. Ondertussen knutsel ik op mijn gemakje verder. En misschien wordt het nog eens wat waar ik tevreden mee ben.
Tot slot nog ff wat fotos
Wordt vervolgd
Groetjes, Ed
Dat zou tenminste een jaar of 3 geleden mijn standaard reactie zijn geweest wanneer iemand het over treinen wilde hebben. Totdat ik een keer de locomotiefjes van Baluard en Ironside in mijn handen had tijdens een opendag bij Plasticmodelbouw. Het leek me weer eens wat anders dan tanks. Het zijn resin kits. Toch maar niet, mijn ervaring met resin was nogal gering. Totdat het geval BR 52 in plastik verscheen van het toen voor mij nog onbekende merk Trumpeter.
Waar ben ik aan begonnen?
Het begon dus allemaal met die BR 52 Kriegslocomotief van Trumpeter. Met een paar leden van de vereniging hadden we zo’n apparaat aangeschaft. Zoals dat bij de vereniging vaker gaat vloog de ene tip na de andere over tafel. En het ene idee na het andere om m’n oren. Vaak genoeg de doos open gedaan en weer dicht. Het starten van de bouw lang uitgesteld. Dit was namelijk de eerste kit die zo complex en uitgebreid was. En er waren berichten dat er PE op de markt zou komen. Weer een excuus om het uit te stellen. Die PE kwam inderdaad uit. Eduard bracht maar liefst 4 sets uit. Meteen maar 3 van de 4 PE setjes erbij aangeschaft. Ik begon het werken met PE net onder de knie te krijgen. Of het nog niet genoeg was. De kit zelf bevat al ongeveer 700 onderdelen. Die PE sets tezamen zorgden ook nog eens voor 700 redenen tot hoofdbrekens. Temeer omdat ze een aantal onderdelen van de oorspronkelijke kit vervangen. Tja, als je van puzzelen houdt. . . Maar volgens mij heeft Ravensburger ze niet zo complex. Dus wanneer je alle Ravensburgertjes gelegd hebt en om een uitdaging verlegen zit, dan is dit de beste keus. De bouw van de Kriegsloc is geschreven in een ander stuk.
De trein.
Toch maar begonnen en het begint volgens mijn medeplakkers wat te worden. Wat ze niet weten, is dat de loc er al een hele lange tijd in de maak is. Want het bleef natuurlijk niet bij de loc en PE. Om meer van de loc te weten te komen ben ik maar eens gaan goochelen op het web. Behalve plaatjes van BR 52jes stonden daar ook de nodige zaken over Panzerzüge. Met name de pantsertreintjes zagen er erg interessant uit. Maar daar waren helaas geen modellen van. Eenmaal verder zoekend naar plaatjes bleek er wel een resin kit te zijn van een wagon met 2 PkfzIV koepels (Panzerjager Triebwagen BP51). Plaatjes genoeg. Echter weinig detailfoto’s van de loc zelf. Desalniettemin, werkte het aardig inspirerend voor ideetjes om een diorama te bouwen. Ondertussen kwam Trumpeter met een Panzerjager uit. Maar niet dat ding wat ik op het web had gezien. Deze plakker kreeg echter wel de smaak te pakken. Meteen maar 3 gekocht van die panzerjagers.
Vervolgens ook nog even een Panzertriebwagen en Gondola van Dragon erbij getrokken. Nu nog die Flatbed van Dragon erbij en de zaak is compleet. Ai!!, die Flatbed wordt niet meer geproduceerd. Auw, auw, aaauww, wat doet dat koopspook weer pijn!!! Gelukkig! Peter Stoof bood juist in die periode een Flatbed te koop aan op het Twenot forum. Peter bedankt, dat je me van het koopspook hebt gered!! Een paar boekjes leerden me, dat er nogal wat varianten waren in de Panzerzügen en Triebwagens. Dus mijn fantasie kon aardig uitgeleefd worden. Een zou een Kugelblitz koepel en een die van een Coelian krijgen. Wat een mazzel! Die laatste had ik nog liggen van Verlinden, om op de Panterkit van Tamiya te zetten. De mazzel was dat Dragon ondertussen ook al een Coelian op de markt had geknikkerd. Die koepel had ik dus over.
Tijdens het schrijven van dit stuk werd de mazzel nog groter doordat Trumpeter beloofde een dieselloc en een hele reeks voor een echte Panzerzug op de markt te slingeren. En dat terwijl de collectie nu al aardig gegroeid is. (Word ik dan toch een treintjes gek?) Slopend voor het geduld is het wel. Met name die BR 52 met al dat PE. Dat verklaart de bouwijver aan de Triebwagens en andere wagons. Recht uit de doos natuurlijk. Voorlopig komt er geen PE meer aan te pas! De Triebwagens en flatbed zijn inmiddels klaar om te schilderen.
Om een beetje een idee te geven van hoe het eruitziet even een overzichtsfoto van de collectie zoals die tijdens dit artikel aan het groeien is.
Zoals gezegd er zitten nog wat aanvullingen aan te komen in de markt.
Het Diorama
Het Dio is nog in ontwikkeling tussen mijn oortjes. In eerste instantie wilde ik een stationnetje bouwen. Een rechte plank met een lijntje rails, perron en wat gebouwtjes. Dat is wat al te makkelijk … Nee, twee rails maakt het pas uitdagend . . . Wellicht worden het diverse losse dio’s die indien nodig aan elkaar gepast kunnen worden.
Met het groeien van de collectie begon even het idee te groeien om een spoorweg emplacement te maken voor experimentele treinen / wagons. Maar dan moet ik gaan verhuizen om het kwijt te kunnen. Dat moest maar niet. Toch maar weer terug naar het station idee. Met de huidige collectie houdt dat in twee planken en twee lijntjes rails, laat nog genoeg ruimte over voor gebouwjtes. Dit wordt dus de richting waar ik naartoe ga werken.
Achteraan wat gebouwtjes. Daarvoor een perron. En helemaal aan de voorkant 2 spoorlijntjes. Mischien een stukje van een derde met bij het perron uiteinde een stootbuffer. Waarom had ik die nu weer gekocht? Nu moet ik er ook nog wat mee. Of niet? Misschien iets voor een tweede spoorweg dio. Nog maar even uitstellen dus. Al is het begin gemaakt met de aanschaf van een stations gebouwtje met perron en een beschadigde reparatiewerkplaats. Helaas wordt het perron niet meer geleverd en ben ik dus gedwongen om van de huidige perron onderdelen mallen te maken en de benodigde extra perron onderdelen zelf te gieten. Nog nooit gedaan, dat wordt dus spannend.
Zoals je ziet is het idee nog in ontwikkeling. Geen van de tot dus ver besproken ideetjes is acceptabel.
Te simpel te fantasieloos en bovenal zit er geen spanning in. Of wellicht toch wel? Gewoon het hele dio bouwen met maar een modelletje erop. Overstating the understatement. Of zoiets was het toch?
Wellicht is het juist goed dat de perron delen niet meer geleverd worden. Dan kan een groot deel van het dio benut worden voor andere zaken. Geallieerden die toevallig op een experimentele ‘Panzerzug’ gestuit zijn? Juist ja, dat is het er is nog geen verhaal wat ik met het dio wil vertellen. De dios die ik ken van de goede bouwers onder ons vertellen op de een of andere manier wel een verhaal. Of vertellen die bouwers onder ons alleen maar goede verhalen over hun dio? Waardoor we denken dat ze goed zijn? Tja wanneer ik het van verschillende kanten bekijk, zal ik wel nooit een goede bouwer worden. Wat ik ook verzin, ik kan maar geen goede verhaallijn verzinnen. En kan ik ook geen goed verhaal ophangen over het dio. Hoef ik in ieder geval geen illusies te koesteren over de vraag of ik wel of geen goede bouwer ben of worden zal. Ondertussen knutsel ik op mijn gemakje verder. En misschien wordt het nog eens wat waar ik tevreden mee ben.
Tot slot nog ff wat fotos
Wordt vervolgd
Groetjes, Ed
