Afgeblazen Sturmgeschütz IV, Italaerei nr. 223

[Paul Boellaard]

Dit gaat het worden voor de groepsbouw:



De inhoud van de doos:



De gietramen



Wat gaat het worden? Nou, een StuG IV dus. 🙄

Allereerst dacht ik aan deze:


Ik heb nog wat Engelsen met dunne beentjes liggen die hier prima bij zouden kunnen. Deze foto is gemaakt op 2 juni 1944 in Castrocielo, 15 km ten noorden van Cassino. Duitse voertuigen worden geïnspecteerd door General Oliver Leese, commandant 8th Army na de definitieve doorbraak bij Cassino.

Daar heb ik toch vanaf gezien omdat de grote aantrekkingskracht van deze StuG (en alle andere voertuigen met Schürzen van Italeri) tegenover die van Tamiya was dat de Schürzen losse platen waren in plaats één grote dikke plaat plastic . Je kon platen weglaten of zelfs scheef ophangen aan de beugels. Hoe gaaf was dat? 😎

De volgende twee foto's zijn van hetzelfde voertuig maar dan op de plek waar het buitgemaakt is. De schade aan het voorste reservewiel, de stukken rupsband naast de plek van bestuurder, de strakke betonnen extra bepantsering voor en naast de bestuurder en de typische vorm van de camouflage vlekken op het MG-schild wijzen hierop.
Ze zijn gemaakt nabij Pontecorvo, zo'n 20 km ten westen van Cassino. Waarschijnlijk op 23 mei 1944.





Deze StuG hoorde bij Pz.Abt. 190 die deel uitmaakte van Pz.Gr.Div. 90.
Na, in het najaar en winter van 1943, ingezet te zijn aan de Adriatische kant van Italië en deelgenomen te hebben aan de gevechten aan de Sangro en in Ortona is de divisie in januari 1944 bij Cassino terechtgekomen en heeft deelgenomen aan de eerste en tweede veldslagen om Cassino. Eind februari is de divisie uit de lijn gehaald en naar de omgeving van Frosinone overgebracht voor rust en aanvulling waarbij alle overgebleven tanks werden ingeleverd en vervangen door 42 StuG IV.
Op 18 mei kwam de divisie terug aan het front in de omgeving van Pontecorvo om positie te nemen in de Hitlerlinie en werd op 23 mei betrokken bij de vierde slag om Cassino (Operation Diadem, gestart op 11 mei 1944). Op diezelfde 23 mei brak 4th Princess Louise Dragoon Guards van 1st Canadian Infantry Division bij Pontecorvo door de Hitlerlinie.
Deze StuG heeft dus welgeteld 1 dag aan gevechten mee gemaakt.

Het model gaat grotendeels recht uit de doos gebouwd worden, alleen de grootste afwijkingen worden met Evergreen en dergelijke verbeterd. Oh nee, plasticard noemde Verlinden dat geloof ik. 😆
De Zimmerit breng ik niet aan met dat ellendige Milliput van toen. Dat wordt toch echt de putty van Tamiya. De vlooienkam die voor de richels werd aangeraden wordt vervangen door het Zimmerit gereedschapsetje van Trumpeter.
Dat dit voertuig nauwelijks gebruikt is sluit mooi aan bij mijn voorkeur voor weinig beschadigingen, lichte weathering en weinig stof of modder.
Ik ben nog op zoek naar een Italeri set figuren. Duitsers die de gespannen rust tussen 18 en 23 mei uit kunnen beelden. Ik heb er wel een paar op het oog maar moet eerst nog door de doos met 40 jaar oude figuren spitten om te zien welke ik nog heb. Of al heb. 😀
Schürzen en MG-schild laten duidelijk het camouflagepatroon zien en op het voertuig zijn er vage aanwijzingen dat het helemaal met die strepen bedekt zou zijn maar helemaal overtuigd ben ik niet. Nader onderzoek wordt nog gedaan al lijkt de kans op een definitief beeld van de camo vrijwel onmogelijk. De kleur voor de strepen wordt groen, dat kom ik in de meeste secundaire bronnen tegen en gemakshalve vergeet ik dan maar even dat die bronnen doorgaans niet veel meer doen dan elkaar napraten.🙄

 

[Peter van Dijk]

Een goed intro is het halve werk 🙂👍 Je weet tenminste al waar je heen wil met de bouw,en dat klinkt al goed.

Geniet van de voorpret 😁

 

[Jan Peters]

Dit wordt ook een leuke om te volgen, altijd leuk om een model naar een foto gebouwd te zien worden. Ik ben ook benieuwd naar je werkwijze voor de zimmerit , iets waar ik zelf nog nooit aan begonnen ben.

 

[Herman Haverhals]

Voor meer inspiratie...

Panzerserra Bunker- Military Scale Models in 1/35 scale

The Panzerserra´s blog about military models in 1/35 scale. World War I and World War II.

panzerserra.blogspot.com

 

[Timo de Porto]

Ook hier is weer een hoop te pimpen, of...je laat hem zoals ie is?

 

[Paul Boellaard]

Ook hier is weer een hoop te pimpen, of...je laat hem zoals ie is?

Zoals reeds geschreven:

Het model gaat grotendeels recht uit de doos gebouwd worden, alleen de grootste afwijkingen worden met Evergreen en dergelijke verbeterd. Oh nee, plasticard noemde Verlinden dat geloof ik. 😆
De Zimmerit breng ik niet aan met dat ellendige Milliput van toen. Dat wordt toch echt de putty van Tamiya. De vlooienkam die voor de richels werd aangeraden wordt vervangen door het Zimmerit gereedschapsetje van Trumpeter.

 

[Timo de Porto]

Beetje tussenin dus. Ik heb volgens mij nog een evenoude pz4 rondzwerven, eens neuzen of t kan of niet. Van alle opties vindt ik de stug IV toch wel het lelijkste vehikel, met die rare kist voorop waar de bestuurder zit? Velux raampje had makkelijk gepast, zoals op bvb de Tiger 1, maar dat zal aan mij liggen!

 

[Ruud Gillis]

Leuke kit om te bouwen! Maak er wat moois van!

 

[Jakko Westerbeke]

die rare kist voorop waar de bestuurder zit?

Dat zit er vooral zodat de StuG III-opbouw eenvoudig past op de Panzer IV-romp.

Velux raampje had makkelijk gepast, zoals op bvb de Tiger 1, maar dat zal aan mij liggen!

Zonder kijkluikje maar met periscopen is het frontpantser sterker, natuurlijk, dus ik denk dat dat de reden is.

 

[Timo de Porto]

Ja dat verwacht ik wel, en het is natuurlijk een stop-gap model, maar oei oei wat een lelijke, terwijl vlak achter deze stalen trommel de toch wel weer fraai gevormde stug opbouw zit

 

[Paul Boellaard]

Het frontpantser was zonder luik of kijkgaten wel sterker maar toch werd er vaak voor gekozen om het pantser rondom de bestuurder te versterken met beton of iets dergelijks, overigens niet alleen op dit type voertuig. Al was de effectiviteit daarvan nauwelijks de moeite waard.

 

[Paul Boellaard]

Om geheel in italeri stijl te blijven de volgende artikelen aangeschaft:



De figuren zijn ernstig gedateerd en de dorpspomp is makkelijk met XPS e.d. te maken maar daar gaat het nu niet om.
Wat ik dan wel ga doen (proberen althans) is de "Methode van Dijk" gebruiken om de figuren naar een hoger plan te brengen. Wat @Peter van Dijk heeft laten zien bij de Old School Tamiya groepsbouw heeft mij geïnspireerd om dat toch ook eens te proberen.
Ja Peter, dit is een hulpvraag! 😉

Deze spullen afgelopen vrijdag besteld bij modelwereld.eu en vanmiddag opgehaald in Eemnes, voor mij om de hoek. Ideaal!

 

[Peter van Dijk]

Ja Peter, dit is een hulpvraag!

hoe kan ik helpen Paul ?

 

[Paul Boellaard]

Mijn grootste vraag zit 'm in het gebruik van de freesjes.
Ik begrijp wat je bedoelt maar moet het zien om het te snappen. Of andersom? 🤔
Heb je misschien nog een paar foto's waain je laat je zien hoe je het frezen doet? "Dellen en plooien maken" schrijf je bij de 25 pdr. Helder maar ik heb nog nooit met zo'n ding gewerkt. Beetje huiverig voor, temeer omdat ik niet meer heb dan een mini proxxonnetje die een ex-vriendin gebruikte om glas te etsen. Geen idee of dat geschikt is.

 

[Peter van Dijk]

mini proxxonnetje die een ex-vriendin gebruikte om glas te etsen. Geen idee of dat geschikt is.

absoluut niet voor dit soort detailleren is elektrisch gereedschap als grof geweld. Bij uitzondering te gebruiken wanneer het te bewerken deel
groot genoeg is + dat materiaal handmatig verwijderen monnikenwerk betekent.

Ik schraap dus handmatig waarbij het freesje in een boorhoudertje zit. De manier van bewegen en vast houden is te vergelijken met
het schrapen met een mesje.... soms met veel kracht, soms bijna aaiend.
Ronde scalpel en puntige werken allebei met elk hun eigen voor- en nadeel.
Vaak bewerk ik het met bolkopjes geschraapte oppervlak na met scalpel en/of schuurpapier en/of glasvezelstift.

Voorbeeldjes van uitgebreid kras-schraap-boor- werk :

▼ Een 1:35 plastic Tamiya koppie




▼ Een resin koppie van MK-35... voor en na een schraap-frees-schuur sessie.
Het relatief zachte resin liet zich zelfs met 'aai kracht' nog goed bewerken met scalpels.





Mocht je nog een setje kleine ex-tandarts bolkop freesjes (met korte schacht) nodig hebben wil ik je er wel enkele gratis opsturen ?

Als ik meer moet uitleggen over het gescribel roep je maar...

 

[Paul Boellaard]

Ah! Nou wordt er al veel duidelijk!👍
Een paar bolkopfreesjes zou ik wel zeer op prijs stellen, ik denk niet dat mijn tandarts daar erg vrijgevig in zal zijn ☠️

Eerst maar eens mijn wetsteen weer zien op te duikelen om de schroevendraaiertjes en boetseerhaakjes te scherpen. Dan een gewillig slachtoffer vinden om op te gaan oefenen met hakken, steken, frezen, vijlen, schuren, krassen, boren, snijden en schrapen. Pfffff, pittige klus. En dan moet het dus ook nog eens met beleid. 😳

Thanks Peter, ik kan weer even vooruit zo!😀👍

 

[Peter van Dijk]

Pfffff, pittige klus

het is vooral vermoeiend voor de fijne motoriek.

een tipje nog : wanneer je een nieuw of zeer ondiep lijntje gaat maken of bewerken, begin met weinig kracht zetten. Pas na enkele passages
met de tool te hebben gedaan en er een bruikbaar 'spoor' is ontstaan kun je met meer druk verder uitdiepen.
Met beleid werken is vooral om ontsporen in het begin te voorkomen.... rustig aan dus 🤞

 

[Paul Boellaard]

rustig aan dus 🤞

Hmmmmm......modelbouw zonder Slayer? 😢

 

[Peter van Dijk]

Hmmmmm......modelbouw zonder Slayer? 😢

nee natuurlijk niet kerel..... VOORÁL mét Slayer

 

[Ron van Wiggen]

nee natuurlijk niet kerel..... VOORÁL mét Slayer

ehh... Slayer & scalpels... bepaalde fysieke manoeuvres zijn ongewenst edoch onvermijdelijk en in combnatie met scalpels potentieel schadelijk voor de fysieke gezondheid.

 

[Paul Boellaard]

Freesjes ontvangen @Peter van Dijk , dank je wel!

ehh... Slayer & scalpels...

So far, so good.......😇

 

[Paul Boellaard]

Ik vermoed dat ik nog een foto heb gevonden van het voertuig dat ik ga bouwen:



Weer die bijna hartvormige camostreep over het MG-schild met ook weer dat hapje eruit net boven de plek waar de MG doorheen stak. Op de Schürzen is ook weer een sterk kronkelende camostreep te zien net als op de andere foto's die gemaakt zijn op de dag dat deze StuG werd buitgemaakt.
Nu vind ik het wel overtuigend dat er ook camouflage over de hele romp zat en dat ga ik op "de mijne" dus ook doen. Wel nogal jammer dat er op deze foto geen spoor van de Zimmerit te bekennen is........enige twijfel zal er altijd blijven. 😫

Maar goed, roeien met de riemen die je hebt. Bouwen met de foto's die je denkt dat je hebt.

Zoals eerder gezegd ga ik dit voertuig plaatsen bij Pontecorvo in de periode 18 tot 23 mei 1944 met een aantal militairen eromheen die druk zijn met voorbereidingen om ingezet te worden.
Nieuw is dat ik hele voertuig (binnenkant Schürzen uitgezonderd) Dunkelgelb maak met kleine vlekken Rotbraun en lange kronkelende strepen Olivgrün.

In de startblokken.......😖

 

[Paul Boellaard]

Klok.......schiet nou òhòp

 

[Hans Verdoes]

Mooi man, helemaal in Italeri Vintage stijl, ben benieuwd.
Dat witte stuk papier / sheet is symbolisch 😉, vanuit een schone lei beginnen.

 

[Timo de Porto]

Tsja, eigenlijk zou iedereen er een bijpassend stukje vintage italarei decor bij horen te gebruiken, maar dat is wel een stapje extra werk, holle muren en dergelijke dichtmaken.

 

[Paul Boellaard]

Dag 1, weinig gedaan eigenlijk want de operatie van de kat heeft me flink dwarsgezeten maar inmiddels is het beessie weer thuis na een geslaagde ingreep. Nu alleen nog de nazorg, een hoop gedoe (dag of tien) met de dwangneuroot in kwestie. 🙄

Een paar kleine verbeteringen doorgevoerd, stelt weinig voor en zoals altijd schrik ik weer wanneer ik die enorm uitvergrote foto's zie 😱 . In het echie ziet het er beter uit hoor....echt waar! 😀

De voorkant:



De achterkant:



Een idee voor de rupsbanden, op foto's hebben vrijwel alle schakels gaten in de geleide beugels. Italeri levert dat dan weer niet maar met een mini Proxxon met bolfreesje:

De meest rechter was de eerste en die ging dan ook niet helemaal goed. De gaten horen uiteraard niet rond te zijn maar met het blote oog (of zelfs op 20cm afstand met een +2 bril op) ziet het er best oké uit.
Wel weer een gevalletje monikkenwerk maar lang niet alle beugels hoeven gedaan te worden, zitten tussen de wielen of achter de Schürzen.

 

[Richard Bosker]

Tsjoh, Balen van het poezebeest en begrijpelijk dat daar de nodige zorg en aandacht naartoe gaat. Evengoed al een startje gemaakt ! De kop is eraf, OEF... al die gaatjes 😉 da's een aardig joppie, maar keep on going, you've got this. Alles voor een mooi eindresultaat 😉

 

[Hans Peulen]

Paul,
Het MG-schild van het Sturmgeschütz IV op de foto heeft een rechthoekige vorm; dit in contrast met de soms druppelvormige opening op andere MG-schilden.
Ik meen, dat het verschil hierin lag, dat in die met het rechthoekige schildopening, de MG42 geplaatst kon worden (en de MG34 ?!).
In de druppelvormige opening kon alleen de MG34 geplaatst worden, maar niet de MG42.

Ik weet dit niet zeker, misschien weet jij meer.

Succes met bouwen !

 

[Paul Boellaard]

Hans,
Zoals ik het gelezen heb gaat het verschil meer om de periode waarin het schild geproduceerd werd. In eerste instantie was het rechthoekig maar dat liet open ruimte tussen MG en schild waar kogels en scherven doorheen konden vliegen. Het latere druppelvormige gat zou die open ruimte kleiner maken.
Ergens gedurende 1944 schijnt men overgegaan te zijn naar de druppelvormige. Over het verschil maken voor het monteren van MG-34 of MG-42 weet ik niets.
Uiteindelijk ging het slechts om een gat in een metalen plaat. Makkelijk aan te passen met behulp van snijbranders en lasapparatuur, veldmodificaties voor aanpassing aan lokale gevechts- of weersomstandigheden schijnen nogal eens voorgekomen te zijn.

Ik graaf dit beetje info diep uit mijn geheugen. Heb het ooit eens in een boek gelezen maar weet niet meer welke en dus ook niet de waarde van deze info. 🙁

 

[Paul Boellaard]

Een beetje gevorderd vandaag en gisteren.

Het stuk rupsband op de voorkant, de spieën waarmee de schakels aan elkaar vastzitten aan begin en einde nagemaakt zodat het geheel vastgemaakt kan worden aan de beugels. De bouten op de beugels heb ik expres wat groter gedaan, een kleinere maat die beter op schaal was viel geheel weg tegen de rest. Het is zo buiten proportie maar voor het blote oog werkt het toch beter.
Er komt nog Zimmerit onder het stuk rups waardoor het iets hoger komt te liggen en de spieën uitkomen op de hoogte van de gaten in de beugels en daarmee ook van de voorgeplakte bouten.


De wielen, losgeknipt en geschuurd. Vervelend werkje bij PzKpfw IV onderstellen. 🙁 Aan één kant met een spuitbus met primer behandeld en morgen is de andere kant aan de beurt. Ik wil de binnenzijdes in een menie kleur spuiten. Het is voor het eerst dat ik de wielen al met verf ga behandelen voordat ik ze tegen elkaar aan plak maar of het voor het eindresultaat veel uitmaakt vraag ik me af.
Maakt allemaal niet zo niet uit, het meest monotone klusje zit erop! 😀😀


een brandstofvat een beetje verduitst.


Een "verbeterde" figuur van de Italeri set nr. 306. Zolang ik complete lapels eraf snij en dan weer met plaatjes evergreen min of meer op formaat moet brengen ben ik niet overtuigd van mijn kunnen. Er wordt nog aan gewerkt om het beter te krijgen. 🤔
Vouwen en plooien in het harkerige uniform maken gaat redelijk goed voor een eerste keer, de bolkopfreesjes in combinatie met tandartshaken en verschillende hobbymesjes doen hun werk.
Het gezicht is voor mij niet te doen, het plastic is zo hard dat ik constant uitschiet of geen enkel resultaat boek, daar gaat een beter hoofdje op gezet worden. Eentje van Tamiya uit de juiste periode denk ik........🙄
Zoals gezegd is het de eerste keer dat ik oude figuren op deze manier probeer te verbeteren. Ik ga nog wel even voort met schuren en schrapen en hier en daar een beetje putty gebruiken om iets op te vullen maar een eerste conclusie is dat het een hoop werk is voor een mager resultaat.
Nou ja, al doende leert men! 💪

 

[Peter van Dijk]

Lekker bezig Paul 👍

de eerste keer dat ik oude figuren op deze manier probeer te verbeteren. Ik ga nog wel even voort met schuren en schrapen en hier en daar een beetje putty gebruiken om iets op te vullen maar een eerste conclusie is dat het een hoop werk is voor een mager resultaat.
Nou ja, al doende leert men! 💪

Valt nie mee hè ? het is ook een rotklus om die old school mennekes te fatsoeneren. Ik zei niet voor niets dat ik het met dit soort figuren
nooit meer zo ga doen 😉
Je hebt in ieder geval de belangrijkste naden weten op te halen 👍 en groot gelijk dat je op zoek gaat naar een iets beter koppie.

 

[Paul Boellaard]

Zimmerit, iets dat ik sinds mijn 13e heb willen maken maar om één of andere reden heb ik er 59 voor moeten worden om het te proberen. 🤣

Ter voorbereifding het filmpje van Nightshift over Zimmeritmakerij op een Tiger I bekeken. Hij plakt wat op, smeert wat uit, doet iets van prikkerdeprak met een stempel en mesjes en klaar is uw Zimmerit. 😀

Nou, bij mij ging dat iets anders maar ik ben dan ook een sukkel die niet eerst een stukje op wat afvalplastic probeert of zelfs maar een makkelijke vlakke zijkant van het voertuig dat onder handen is neemt. Neeeeee..........laten we vooral met het moeilijkste beginnen. Weer zo'n kort moment waarop het niet handig is mij te zijn. 🙄
Gelukkig meestentijds wel hoor. 😀

Dus een balletje Tamiya putty gemaakt:


Kleine stukjes achterop de StuG geplakt:


Vervolgens volgde er een hoop gedoe met smeren, zacht maken met lijm, nog meer smeren, met een stokje rondduwen, met een ander stokje aandrukken, met hetzelfde stempeltje en rollertje het reliëf aanbrengen, wat mislukt, met een houtje en wat verschillende mesjes en vijltje toch het reliëf erin drukken.
Te druk geweest om het vast te leggen met de camera en achteraf ook geen idee hoe ik dat had moeten doen zonder een serie van 30 foto's te maken. 🤔

Maar..........ik heb Zimmerit gemaakt!!!!!!!!!!!!!!!!!!😀💪😀💪


Dit verdwijnt grotendeels onder stof en modder dus dat het verre van perfect is maakt me niet uit. Ik heb vandaag niet alleen geleerd hoe het níet moet maar ook hoe het wél moet en heb er alle vertrouwen in dat de grote opvallende pantserplaten waar veel meer ruimte om te werken goed zullen gaan lukken.

 

[Timo de Porto]

Niks mis mee toch? Ik vindt zimmerit niet zo leuk om te maken of om atak te gebruiken, gelukkig is er tegenwoordig fraaie voorgemaakte zimmerit, meer mijn ding

 

[Paul Boellaard]

Het is wat rommelig Timo maar voor een eerste keer ben ik er heel tevreden mee.
Het tegenwoordige kant en klare spul dat je er gewoon op kunt plakken is wel een heel stuk handiger en ziet er uiteindelijk ook beter uit al vind ik het soms te netjes.
Niet mijn favoriete klus dit maar wel lekker Old School bezig. 😀

 

[Frank Langeler]

Echt “old school” zimmerit maken was voor mij een schroevendraaier verwarmen op in een gasvlam op het fornuis hiermee naar de woonkamer rennen daar 10 streepjes in de Tiger smelten aanhoren hoe mijn moeder zei dat het zo stonk en terug naar de keuken en dat dan op repeat tot de Tiger af was….. Putty had ik toen nog nooit van gehoord….😬

 

[Jan Peters]

Ik vind het er wel lekker old school uitzien Paul👍🏻

 

[Paul Boellaard]

En nu op een probleem gestuit. De terugloopwielen horen van het late model zonder rubber eromheen te zijn maar helaas leverde Italeri dit 🙄 :


En dit kan écht niet. Acht identieke wielen zelf maken kan ik ook niet. Zelfs van ééntje weet ik al niet hoe dat zou moeten. 🤔

Ik heb nog een PzKpfw IV Ausf. B van Tristar liggen en daar zitten ook de laat model wielen in. Helaas zjin de achterste helften voor allebei de versies bedoeld en is de diameter iets groter dan die van Italeri. Om de Tristar later zo goed mogelijk te kunnen maken gebruik ik daar dus de complete Tristar wielen en op deze Italeri een combinatie van achterste helft wielen van Italeri en voorste helft van Tristar. Door de Schürzen zal het vast niet al te erg opvallen dat er een klein verschil in diameter is.

Wat de attente lezer wél op gaat vallen is dat de Tristar kit uit 2006 stamt.

Mijne heren........er wordt gesmokkeld! 😱

Maar zeg nou zelf, beter toch? 😉

 

[Peter van Dijk]

Prima Zimzalazimmerit Paul 👍

een hoop gedoe met smeren, zacht maken met lijm, nog meer smeren, met een stokje rondduwen, met een ander stokje aandrukken, met hetzelfde stempeltje en rollertje het reliëf aanbrengen,

dus ongeveer zoals het destijds te velde werd uitgevoerd 😁👍

 

[Walter Jonkers]

Mijne heren........er wordt gesmokkeld! 😱

Het word je vergeven (Ik smokkel ook een beetje met plastic boutjes)…..

 

[Richard Bosker]

IDD, na al deze moeite, onderzoek, bevindingen, overweging en actie zeg ik... APPROVED !!!

 

[Paul Boellaard]

De gevolgen van de priegelerij van de afgelopen dagen.
Zo'n groepsbouw blijkt voor de tweede keer voor mij een soort testbed van nog ongebruikte technieken te zijn, erg leuk maar soms frustrerend om te doen. 😀

De bovenkant klopt niet helemaal, Italeri heeft de schuifbare plaat waar de persicoop doorheen steekt "ingebed" in de top pantserplaten terwijl deze er een beetje bovenuit moet komen.


De plaatjes en scharnier nagemaakt. Ziet er al beter uit maar het is wel duidelijk dat ik de precisie (of geduld) van sommige hobby-genoten mis. Zeker niet ontevreden maar zelfs na veelvuldig meten, pasen, enz. is het allemaal nog net niet recht.
Een lijntje putty gebruikt om een lasnaad aan te leggen, een techniek die ik ook uit een filmpje van nightshift heb opgedaan. Ik had dit nog nooit op deze manier gedaan en ga weer terug naar de opgerekte stukjes gietraam die met lijm zacht gemaakt worden om er een "las" in te leggen. Dat proces is veel makkelijker gecontroleerd uit te voeren dan met de nogal weerbarstige putty.
De extra pantsering voor de bestuurder heb ik wat strakker gemaakt. Sommige foto's laten de iets afgeronde kanten zien die Italeri gebruikt maar "mijn" StuG IV was hierin hartstikke hoekig.


Dan de punten waar sleepkabels bevestigd kunnen worden. Ook hier klopt het niet wat Italeri ervan gemaakt heeft en dus aan het verbeteren geslagen.
Dat ging niet vanzelf en het is nogal een lijmballet geworden maar na een laagje primer en een kleurtje zie je daar niets meer van.



Te ongeduldig was ik weer eens........🙄, anders zou ik wel bedacht hebben dat het makkelijker is om gaatjes te boren en daar één stukje Evergreen doorheen te steken inplaats van drie mini stukjes op elkaar poberen af te stemmen.

Verder een hoop Zimmerit aangebracht..........doe mij maar kant en klare. Met putty wordt het allemaal best aardig maar het redt het simpelweg niet tegen het spul van bijvoorbeeld ATAK.


Allemaal weer heel erg leerzaam maar ik leer vooral dat ik mijn meest gebruikte technieken gewoon moet blijven gebruiken en niet al te veel nieuwe dingen moet proberen te doen. En bovenal dat ik meer tijd moet nemen om dingen goed te doen, als het niet meteen goed gaat dan word ik al snel ongeduldig en denk dan "zo kan het ook wel".
Al met al ben ik echt wel tevreden hoor, met het blote oog ziet het er allemaal prima uit maar ik weet dat ik beter kan als ik maar iets meer de tijd zou nemen.

De werkbank was keurig schoon en opgeruimd begin vorige week maar nu:

 

[Timo de Porto]

Hoi Paul, ik heb ook dat geduld en precisie niet, maar ik krijg wel de indruk dat je lekker aan het klooien bent, en dat is heel wat waard, en atak op een italaerei kit? Dat is als een varken met lippenstift toch?

De putty moet half ingedroogd zijn, dan rol je er zo lasnaadjes van, maar moeten is er zeker niet bij!

 

[Ron van Wiggen]

Ziet er toch goed uit?!
Dat van dat geduld herken ik zeer. Sommige dagen lukt gewoon alles en de dag erna.... No effin' way! Zou ik de zaak 't liefst tegen de muur "plakken"!

 

[Peter van Dijk]

Zo te zien zijn je resultaten dik in orde hoor 👍 en waardevol is hoe jouw kijk op de praktijk duidelijker wordt voor jezelf 🙂

 

[Walter Jonkers]

De werkbank was keurig schoon en opgeruimd begin vorige week maar nu:
Bekijk bijlage 54845

Ik noem dit netjes!

 

[Paul Boellaard]

Weer een paar dagen verder en dus ook weer wat vorderingen gemaakt.

Dit figuurtje werd met de StuG meegeleverd en zal er ook bij komen te staan. Moet nog wel heel veel aan opgekalefaterd worden. 😱


De Zimmerit zit erop, de wielen hebben hun basiskleur gekregen, Dunkelgelb aan de buitenkant en een menie-achtige kleur aan de binnenkant, hoe accuraat dat laatste is weet ik niet maar ik begrijp dat het nog wel eens (of vrijwel altijd?) voorkwam.
De details beginnen erop geplakt te worden, er wordt aan de figuren gewerkt, de dorpspomp is gebouwd, druk, druk, druk. 😀


De rompdelen op elkaar gepast, zit nog los.


De andere kant, hier zit nog het enige deel dat wat lastig is. De reserve rupsbandschakels horen niet bevestigd te worden zoals Italeri dat voorschrijft. Tussen de twee strips komen boven elkaar twee roedes die door (nog te maken) ogen aan de strips bevestigd kunnen worden. Die roedes steken dan door de gaten in de rupsschakels waar de verbindingsspieën normaliter doorheen geschoven worden. Zo kunnen er drie naast elkaar hangen, zes in totaal.
Ik heb gaatjes geboord in Pz IV schakels maar mijn dunste (0,3 mm) boortje bleek te dun (de volgende is 0,8 mm) waardoor er alleen erg dun koperdraad doorheen kon. Dat zag er niet uit en was ook niet goed recht te krijgen. De bedoeling is nu om er een Evergreen staaf van 0,5 mm doorheen te laten gaan en daarvoor heb ik een 0,5 mm boortje gekocht. En een 0,6 maar die lijkt dan toch weer te groot voor de schakels.
De staf blijft in ieder geval wel goed recht, we gaan het zien!
De schakels die ik daarvoor gebruik komen overigens uit de scrapbox, ik denk dat ze van RFM zijn en dus veel te laat voor de groepsbouw. Andere heb ik niet en de bijgeleverde dropveters kun je niet in boren dus moet het maar.

 

[Ruud Gillis]

Dat figuur is in mijn herinnering één van de weinige italeri figuren die er nog 'n beetje mee door kan. Rare vraag misschien, maar wat is er met die tas op z'n heup gebeurd?

 

[Paul Boellaard]

Ruud, ook in mijn herinnering is het één van de Italeri figuren die ermee door kan maar deze is zo slecht uit de mallen gekomen dat er grootschalige renovatie nodig is.
Wat je aan de tas ziet is het begin daarvan, ik was begonnen die weg te knippen en bedacht halverwege: "ho, eerst even een foto'tje maken". Inmiddels is de tas weg, het hoofd er af, meer vouwen in de kleding aangebracht, gietnaden weggeschuurd en geschraapt, plooien en naden dieper gemaakt en begint het voorzichting aan ergens op te lijken.

 

[Richard Bosker]

Hi Paul, volg ff m'n eerste gedachte 😉 je schiet al lekker op en die ribbel op de tank tegen..? ben het alweer vergeten ;-( springt er mooi uit. los van alle deeltjes die er leggen, het ligt in de lijn de verwachting dat daar iets moois van gebakken gaat worden 😉

 

[Paul Boellaard]

Hi Richard, de "ribbels" op het voertuig zijn het zogenaamde Zimmerit.
Dat is een pasta gemaakt van bariumsulfaat, zinksulfide, houtlijm en zaagsel al dan niet op kleur gebracht met okerpigment. Het is ontwikkeld door de firma Chemische Werke Zimmer & Co en was bedoeld om te voorkomen dat er magnetische mijnen aan voertuigen geplakt konden worden. Door de pasta werd de afstand tussen het pantser en de magnetische mijn groter waardoor die minder goed zou hechten, het geribbelde effect zorgde ervoor dat het gewicht lager kon blijven terwijl de dikte groot genoeg bleef en verkleinde ook het oppervlak waar kleefmijn aan konden plakken. Er zijn meerdere patronen bekend maar de ribbels die je hier ziet kwamen het meest voor.
Tussen september 1943 en september 1944 werd het in de fabrieken op voertuigen aangebracht maar ook naar eenheden in het veld gestuurd zodat zij het zelf aan konden brengen. Dat gebeurde dan vaak met een plamuurmes waardoor je daar meestal ook die ribbels weer zag. Na aanbrengen moest het 24 uur drogen en werd het uitgehard met een brander.
De effectiviteit ervan is nooit afdoende bewezen.