SMC2023

[Jan van Harn]

Persoonlijk vind ik de mooiste toevoeging van een model als er een verhaal bij zit al dan niet historisch correct! Verder vind ik dat de figuren het model altijd pas echt tot leven brengen en mits goed gedaan mij dit een wow reactie geeft

Helemaal mee eens! Tegelijk heeft ieder werk zijn waarde, zeker voor de bouwer.

Ik heb het verhaal van Mike deels beluisterd.

Enkele gedachten (niet bedoeld om een discussie aan te zwengelen):
1. de ontwikkelingen zijn naar mijn indruk snel gegaan. In dat tempo kun je sowieso niet doorgaan.
2. ik vind het het mooiste als iemand er een verhaal in stopt. Vaak kun je dat zien aan het model met de basis en vooral de figuren: samenhang, het ziet er natuurgetrouw en logisch uit, enzovoorts.
3. Hier komt wel een stukje artistieke vrijheid bij: een diorama is vaak niet 1:1 iets namaken op schaal, maar er iets van jezelf in leggen. Op dat vlak heeft de een echter meer bagage en inzicht dan de ander. Wat doet de compositie, voeg je iets toe of laat je iets weg?
4. Als ik aan schilderijen denk, dan kun je daarin extra expressie aanbrengen door kleurgebruik, lichtval, vulling van de ruimte. Op dat vlak kunnen we een stapje verder. Maar dan moet je hier wel kennis van en inzicht in hebben. En dat mist de gemiddelde bouwer, inclusief ikzelf. Ik weet dat je in een winters schilderij vaak meer blauwe tinten ziet. In een zomerse setting bijvoorbeeld geel en/of rood. Dan heb je nog iets van harmonie. En realistisch of abstract. Op dat vlak kan er nog wel iets. Of iedereen het waardeert is dan wel weer een vraag. Maar je mag gebruik maken van artistieke vrijheid.
(denkend aan lichtval: je kunt proberen om op een andere manier licht en schaduw aan te brengen dan recht van boven. Bij een schaalmodel geeft dit wel een extra uitdaging, omdat je een schaalmodel anders ziet dan iets in 1:1. En ik weet ook dat hiertoe pogingen worden ondernomen.)
5. Tegelijk proberen we de werkelijkheid op schaal weer te geven. De geschiedenis te laten zien. Dat laatste zie ik ook als zinvol. En wat is er dan mooier dan dat het klopt (zonder klinknagels te tellen). Het verhaal en hoe het er uit zag, is geweest.
6 Kijkend naar iemands creatie: waardeer wat iemand erin heeft gestopt, probeer hem/haar te volgen. En natuurlijke mag je laten weten wat je ervan vindt. Liefst op een manier waar iemand wat aan heeft.

En als laatste: blijf energie halen uit wat en hoe je iets doet, ieder op zijn wijze. Dat is vele malen belangrijker dan competitie. Vind je iets mooi en wil je het maken, doe het. En presenteer het op een strakke ondergrond of in een fantastisch diorama.

 

[Roger Hurkmans]

Jan ,
Ben het helemaal eens met je punten!
Bij mij ging het er meer over als je een model in de wedstrijd brengt!
Buiten je eigen mening kijk je ook naar alle modellen en vergelijk je deze met elkaar!
Er zaten echt een paar modellen tussen ( ook zonder figuren) die naar mijn mening goudwaardig waren!
Als je dan na de jurering zegt dat er geen wow model tussen zat en daarom geen goud uitdeelt maar niet kan verwoorden wat dit dan betekent vind ik bijzonder! Maar goed dat is zijn visie!
Wat hij in ieder geval wel heeft gerealiseerd is een discussie!😉

 

[Elco Elings]

Iedere event geeft wel zijn discussies zo ook deze. Het geen goud verhaal deed ons verbazen tijdens het event en is gelukkig recht gezet. Er zaten terecht goud winnaars tussen. Ik begrijp zijn ‘ vernieuwing’ verhaal niet helemaal. Natuurlijk, jezelf pushen om een rete gaaf model neer te zetten spreekt voor zich, vooral in de Masters. Moet dit met een shitload aan fancy technieken.. nee dat vind ik zeker niet en begrijpt zijn punt dan ook niet. We hebben idd de Brumbar bekeken en die had zeker niet de wauw factor zoals in zijn boeken. Terwijl de boeken (ja ik heb er ook 1 in de kast. Zijn modellen zijn op papier stuk voor stuk pareltjes) top zijn. Er zaten modellen tussen die er bovenuit sprongen zoals die van b.v. Peter Usher..



Het mooie is dat tijdens het event er genoeg besproken is waar verbeterpunten te halen zijn, mét goede onderbouwing! In de vignette en diorama klasse was idd weinig verhaal te vinden iets wat beter kan. Iets wat ik me in ieder geval ter harte neem. Maar ik ga er geen funky technieken op los laten om ‘anders’ te zijn. Ideeën genoeg en hopelijk pakt een goed verhaal menig kijker.

Voor de rest staat alles weer op roemloze kamertjes stof te happen en zoeken we weer ons penseeltje op ons niet zo showwaardige werktafeltje.

Cheers!

 

[Ron van Wiggen]

We moeten daarom wat meer naar onszelf kijken en proberen uit onze comfort zone komen en proberen onze grens wat te verleggen!

Teruglezend vraag ik me toch een beetje af of veel van deze high-class bouwers de hobby danwel zichzelf wellicht iets te serieus nemen.
Begrijp me niet verkeerd, hun werk is van een serieus niveau, zonder meer, maar wellicht is een deel van de vreugde, het kinderlijke/jeugdige, het ongedwongene verloren gegaan met het toenemen van het niveau van kennis en techniek, maar ook de lawine van P.E., A.M. en 3D.
Wie pakt er nog een ouwe Tamiya of Italeri en heeft gewoon lol ermee? Velen lijken nergens meer tevreden mee te zijn, ondanks het duizelingwekkende niveau van veel kits tegenwoordig,
Ik kan het alles natuurlijk alleen betrekken op mezelf, maar sinds ik mijzelf niet meer al te druk maak om correctheid van deze bout of die spectraal gemeten groennuance, heb ik zelf veel meer plezier in de hobby. Zolang het representatief is, is dat voldoende.
En daar gaat het toch om.... voor mij; plezier erin hebben, ervan genieten.

 

[Rob Plas]

Mee eens, zo sta ik er ook in. Ik bouw alleen voor mezelf, kijk graag naar het werk van anderen, maar laat mijn werk maar met mondjesmaat (hier) zien. Opbouwend commentaar ontvang ik graag, muggenzifterij van het niveau 98 of 99 klinknageltjes leg ik direct naast me neer.
Na mijn terugkeer in de hobby na ruim 12 jaar onderbreking heb ik me voorgenomen om geen wedstrijden meer te doen, daar ging het ooit juist helemaal mis.

 

[Paul Boellaard]

Wie pakt er nog een ouwe Tamiya of Italeri en heeft gewoon lol ermee?

Ik, en ik beleef er veel plezier aan om iets te bouwen dat ik in mijn tienerjaren ook al eens gebouwd heb..........alleen nu dan wat beter. 🤔
Ook de nodige nieuwe kits komen over mijn werkbank. Ik probeer alles zo goed te doen als ik kan maar zie ook wel dat ik geen topper ben en zal worden.
Goed is goed genoeg en daarbij voel ik bij die "oudjes" ook nog eens de ongedwongenheid van vroeger. Eigenljik heb ik daar dan ook het meeste plezier mee.

 

[Timo de Porto]

T is een hobby en het draait om de lol, goed onthouden mannen, ik kan mezelf prima vermaken met een panther met full interior, maar aan de andere kant is de panther van meng ook erg fijn te bouwen. Kits uit mn jeugd komen nog wel eens, misschien toch die erg fraaie f4u, of die meng fokker dr1, die ik eens in 1:72 heb gebouwd? Ik heb in ieder geval een fokker d7 liggen in 1:72 van revell, precies dezelfde als ik eind jaren 90 eens heb gebouwd.

Ik zou best eens een figuurschilder-workshop willen bijwonen, vooral het fijne werk aan gezichten is voor mij een uitdaging, maar of ik het geduld ervoor kan opbrengen?

Overigens staan er op youtube op het vallejo kanaal goed bruibare tutorials maar het is toch een kwestie van gevoel krijgen, t is niet martins eerste figuur in het proces