Sherman III van 3 County of London Yeomanry, Sicilië

„Kun je dan nooit iets maar één keer hoeven te doen?” Als ik gelijk beter zou kijken naar foto’s misschien niet, nee … Het viel me op dat Churchill wielstellen had met „korte” bouten aan de onderkant, wat normaal is voor relatief vroege, dus heb ik ze ingekort. Links voor, rechts na:

IMG_2961.webp

Maar daarna viel me nog wat anders op: Churchill had ook nog eens vroege wielarmen, zonder gaten erin voor bouten waarmee de glijplaatjes bovenop de armen vastzaten — bij M3 mediums en vroege Shermans werden die namelijk vastgezet met schroeven door de bovenkant, in plaats van met bouten in de onderkant zoals later. Goed, hoe los je dat op? Wegsnijden van de bouten en dichtplamuren van de gaten kán, maar is veel werk vooral omdat je er zo slecht bij kunt.

Dan herinnerde ik me dat ik een volledige set wielstellen van een Takom M3 medium heb, gekregen van iemand hier omdat het hele onderstel van de Vargas M2A1 medium werkelijk nérgens op trekt. En omdat de wielen van de M2A1 smaller waren dan van de M3 waren de wielarmen ook anders, zodat ik die daar niet voor nodig ga hebben wanneer ik eenmaal aan hem toekom om te bouwen. Wat blijkt? De veerarmen van Takom passen in de wielstellen van Asuka, zij het dat je de aspennen een beetje in moet korten omdat de gaten daarvoor bij Takom net wat minder diep zijn.

IMG_3013.webp

Dit zijn links een Takom veerarm, in het midden eentje met het middelste stangetje weggesneden, want Churchill had die niet: dan zou er op de buitenkant een boutkop te zien zijn, en die is er niet op de foto’s van Churchill behalve op het reservewiel: vergelijk de twee maar om te zien wat ik bedoel. Rechts allebei de kanten van de veerarm om een wiel gelijmd. Dat wiel is van MiniArt, want die zijn beter dan die van Takom:

IMG_3012.webp

V.l.n.r. Takom, Asuka, MiniArt, Dragon en Italeri. De gaten in de wielen van Takom zijn als je het mij vraagt duidelijk te klein en de randen van de banden zijn verticaal in plaats van net wat schuin naar binnen hellend. Vierkante zijkanten klopt voor vroege wielen, maar ik geloof niet dat Churchill die had.

Het begin en het eindresultaat:

IMG_3014.webp

Blij dat ik bij Shermans de veerarmen pas vastlijm wanneer de wielstellen aan de tank zitten 🙂 Alleen kon ik de wielen hier niet draaibaar houden (zoals ik bij die van Asuka gedaan had) omdat de MiniArt wielen een fractie dikker zijn dan die van Takom, zodat de binnenste arm net niet óp de as wil vallen. Alleen door alledrie de delen aan elkaar vast te lijmen blijft hij wel goed zitten.

Allemaal, dan:

IMG_3015.webp

En in het kader van „Laat ook je fouten zien”: het wielstel rechtsboven. Ik had het asje aan één kant per ongeluk te ver weggesneden, waardoor de wielarm er zo uit viel. Door een gaatje te boren door het wielstel, en het gat in de veerarm groter te maken, kon ik er een stukje plastic staf in lijmen als vervangend asje. Dat moet nog wel afgesneden worden als de lijm droog is, want zo past het niet tegen de romp aan.
 
Na de tussenstap naar de Crusader, die nu bijna klaar is voor de verf, ben ik hier weer aan verder gegaan, vooral met de bepakking op de voorkant:

IMG_3073.webp

Eerst de sleepkabel, dat is een oog uit de een rommeldoos met een stukje nylontouw. De harpsluitingen aan de sleepogen horen bij het model te zitten, maar dus ook weer in de ontbrekende gietraampjes, dus deze zijn ook uit een rommeldoos maar wel van een Asuka Sherman. Bijna al die dingen breken trouwens als je ze op de sleepogen probeert te zetten. De beste manier is om aan één kant het locatiepennetje/asje weg te snijden, dan krijg je hem wel op z’n plek.

De plank op de munitiekist was erg leuk … maar niet heus. Nadat ik hem van de tank losgebroken had, heb ik de handgrepen gebogen uit koperdraad, en de eerste sprong weg naar weetikwaar, dus ik kon er alsnog twee gaan maken. Na de handgrepen en de sluitingen weggesneden te hebben en een plank gemaakt, ontdekte ik dat de plank net te breed was. Bij het maken van een smallere was ineens één van de handgrepen ook weer verdwenen. Vier van die dingen moeten maken om er twee te hebben op het model, daar hou ik helemaal niet van 🙁

Het reservewiel zit nog niet vast, want er moet nog iets onder in het rek, maar ik ben er nog niet helemaal uit wat dat precies was. Ik neig naar een paar grousers, die normaal achterin de romp opgeborgen waren. Bij deze wielarmen heb ik trouwens wel de gaten opgevuld, want reservearmen had ik niet meer — had ik die wel gehad, dan had Arne me deze niet op hoeven sturen 🙂 Het grijze stangetje ertussen komt trouwens van de armen van Takom die ik vorige week in de wielstellen gestoken heb.

En aan de achterkant heb ik nog vijf bouten toegevoegd, gemaakt met de punch-&-die-set:

IMG_3074.webp

Tot en met juli 1942 hadden Fishers M4A2’s elf bouten in plaats van de latere zes. Omdat Churchill behoorlijk vroeg was, vermoed ik dat hij er ook elf had.
 
We zijn er bijna …

IMG_3075.webp

Het zeil aan de zijkant is ook weer folie van Aldi-chocolade, het bleek dat de korte kant ervan ongeveer precies 🤔 de juiste lengte had voor het zeil dat op de echte Churchill zat. Dus een stuk ervan opgerold en met garen aan de tank geknoopt. Makkelijker gezegd dan gedaan, en een druppeltje secondelijm op de knoop doet wonderen 🙂

Nu nog wat-het-dan-ook-was dat in het rek onder het reservewiel zat, wellicht het andere ding dat aan de rail hing en natuurlijk de rupsbanden nog afmaken,
 
Doorploeteren en dan kom je er wel:

IMG_3091.webp

Op de echte tank moeten er 79, maar voor de zekerheid ben ik even gaan tellen op een (foto van een) ander model met MiniArt-rupsbanden:

M3 medium track blocks count.webp

77 dus 🙂 Dan moest ik ook nog eens uitmikken/-tellen waar de beschadigde schakels moeten komen zodat de onbeschadigde uit het zicht zitten.

O ja, en ik was de vorige keer nog vergeten dat ik de houders voor de stoppen voor de koplampgaten vervangen heb:

IMG_3094.webp

Waar dat messing buisje op de zijkant van de koplampbeugel zit, had ik eerst een onderdeel van een RFM Sherman gedaan. Maar na beter kijken naar de foto’s van de echte tank bleek dat de stoppen wél in de gaten voor de koplampen zaten, dus heb ik dat onderdeeltje weer weggehaald en het lege opbergbuisje voor de stoppen gemaakt. De stoppen zelf zijn geponst uit plastic plaat en dan zit er nog een kettinkje tussen de twee uit de Panther van Dragon waar ik eerder dit jaar Cuckoo uit gebouwd heb.
 
Het heeft even geduurd voordat ik hieraan verder ging, omdat ik eerst de twee Crusaders zo ver wilde bouwen dat ik ze kon spuiten, en dan alledrie de tanks zo na elkaar doen. Op de Sherman zit nu dus ook een laagje:

IMG_3142.webp

Of drie 🙂 Zaterdag eerst grondverf (witte uit een spuitbus van de Action) en dan gisteravond een laagje Light Mud van AK 3rd Gen, maar die verf blijkt nogal gevoelig te zijn voor hoeveel water je erbij doet om het te verdunnen. Te weinig en het wil slecht de airbrush uit, een beetje meer en het ligt er al snel dik bovenop en loopt naar de diepe delen als een wash. Toen ik vandaag bij het model terugkwam was de grondverf er op allerlei plekken doorheen te zien, en op plekken als onderaan de kanonloop was de verflaag duidelijk dikker dan aan de bovenkant, waar het gewoon een beetje vanaf gelopen was. Gelukkig nergens dik genoeg dat het te zien is, maar ik heb gelijk de airbrush weer gepakt en er een tweede laag opgezet, minder verdund, en nu dekt alles mooi.
 
Omdat de T6 momenteel een beetje tegenwerkt (het lukt me niet om de vorm van de behuizing voor het vizier van de boegmitrailleur juist te krijgen) en ik mezelf er amper toe kan bewegen de figuren voor de Comet te schilderen lijkt het het me tijd dat Churchill ook eens een keer af raakt, want een model afmaken helpt meestal om er weer zin in te krijgen 🙂

Kort na het spuiten van de lichtere vlekjes (zie boven) had ik het model een wash van olive drab gegeven en er daarna weinig meer aan gedaan. Wel bedacht ik kort na die wash dat ik vergeten was om de extra antennevoet links op de toren te maken, dus dat heb ik gisteravond en nu net gedaan:

IMG_4135.webpIMG_4136.webp

Een stukje 2 mm plastic staf, uitgeboord zodat er later een antenne in kan, met een vierkant kastje eromheen van 0,25 mm plaat. Dat zit dan weer aan de toren op een stukje messing strip, van het raamwerk van een etsset. Er zou vermoedelijk ook ergens een antennekabel naartoe moeten, maar die zie ik niet op de foto, dus ik laat hem voor het gemak maar gewoon weg. Nadat ik de foto genomen heb, heb ik het even snel in dezelfde Light Mud gekwast als waar de rest van de tank mee gespoten is, en als dat droog is komt er ook een OD wash over. Daarna kan ik verder met het schilderen van de hele tank 🙂
 
Toen de wash op de antennevoet ook droog was heb ik het hele model gedrybrusht:

IMG_4137.webp

Eerst met AK Light Mud, dezelfde kleur als onder de wash, omdat die wash het een beetje donker gemaakt had en op deze manier werd het weer lichter. Daarna heb ik Army Painter Skeleton Bone met de Light Mud gemengd, ongeveer 1:1 waardoor het duidelijk lichter werd, en het hele model daarmee gedaan. Tenslotte heb ik de twee gemengd als ongeveer 2:1 Skeleton Bone:Light Mud en de hogere delen daar nog een keer mee gedrybrusht.
 
Het camouflagepatroon van Churchill zoals dat in de schilderinstructies van Asuka staat, klopt niet zo heel goed. Omdat er foto’s van de linker- en rechterkant van de tank zijn, heb ik daar het perspectief uitgehaald, ze naar 1:35 geschaald en dan het patroon van de romp overgetrokken:

Churchill camouflage.webp

Zonder de foto’s:

Churchill camouflage.webp

Wel vind ik het een beetje onbeschoft van die man om vóór de tank te gaan staan zonder enige rekening te houden met modelbouwers 83 jaar in de toekomst, waardoor ik het patroon links maar deels heb kunnen reconstrueren …

Door de tekeningen uit te snijden kon ik ze dan tegen het model houden en daar weer met potlood op overtrekken:

IMG_4138.webp

Dat ging rechts beter dan links, vooral vanwege die handgreep op de zijkant. Daarna heb ik nog aan de hand van het officiële camouflagepatroon (in één van Mike Starmers boeken) en een foto van de bovenkant van een andere tank van 3 CLY op Sicilië nog een paar aannemelijke vlekken getekend op de plekken die niet te zien zijn op de twee foto’s van Churchill en ze daarna ingekleurd:

IMG_4142.webp

Hiervoor heb ik AK 3Gen French Army Green gebruikt — jawel, géén Blue-Black. Dit omdat Mike Starmer op Missing-Lynx opmerkte dat de contrastkleur waarschijnlijk in de buurt kwam van SCC 7 groen; na een mengsel daarvoor opgezocht en gemaakt te hebben (ik had toevallig alle benodigde kleuren in huis) vond ik het nogal licht uitvallen. De AK-verf kwam best goed in de buurt, maar is een beetje donkerder.

De voorste randjes van de zandschilden zijn Tamiya XF-67 NATO Black, want op de foto’s is te zien dat daar donkerdere verf zit. Op het eerste gezicht lijkt het alsof ze gewoon nat zijn, maar dat lijkt me sterk want het is ook te zien op de foto waarop de tank het landingsschip verlaat en nog niet ver genoeg het water ingegaan is.
 
Terug
Bovenaan