Jan Coen Wijnstok
Lid van de TWENOT
Ik heb voor het eerste sinds tijden weer eens iets helemaal afgemaakt. Soms blijven zaken liggen of worden ingehaald door het volgende model.
Het begon allemaal zo onschuldig met de Sdkfz. 139 7,62 cm Pak 36(r) auf Gw.38(t) van Tamiya. Een hele mond vol voor een klein ding dat ook bekend is als de Marder III. Met foto's en andere referenties bij de hand bouwt het model lekker weg. De zelfbouw beperkt zich tot de deksels voor de munitie opslag en klein werk aan het kanon zoals de stangen voor het schuivende pantser boven de loop. En natuurlijk de onvermijdelijke detaillering met gereedschapsklemmen van prachtig foto ets die nooit zo lekker in elkaar gaan als je zou willen. Wat riempjes pielen is dan kinderspel.
De Marder is vervolgens in de grondlak gezet en gespoten met een mengsel van Vallejo Panzergrau en Feldgrau. Ik vind de Panzergrau zo uit het flesje net te donker. Ik laat het model wel donker. Panzergrau was bedoeld om voertuigen in de schaduw niet op te laten vallen. Het model zal zo wie zo lichter worden van het vies maken. Ik ben niet zo bezig met inlijnen en dergelijke van mijn modellen. Op deze donkere ondergrond zie je er ook vrijwel niets van.
Het verrotzooien van het model begint met opbrengen van een mengsel van Alabastine en Winsor & Newton Finity Acrylverf in de kleur rauwe omber. Door de witte Alabastine droogt die veel lichter op. Met een oude varkensharen kwast deppen op het chassis. De Alabastine geeft een mooie fijne structuur. Je kunt lagen opbouwen om meer reliëf te maken. De kleur is nog verder aan te passen door hem met zeer verdunde acrylverf te deppen. Liever voorzichtig en twee keer doen dan te veel. De wielen en tracks zijn op dezelfde manier behandeld.
Het stof op de rest van de Marder is met Vallejo geschilderd. Ik gebruik heel verdunde verf die ik in stippels op het model aanbreng. Het deel dat ik wil doen maak ik eerst vochtig met water, dan vloeit de verf beter. Een klein penseel, mag heel mottig en oud zijn met uitstaande haren, gebruiken en subtiel te werk gaan is het devies. Ik dep met een vochtig penseel gelijk weg wat ik te veel vindt.
Als je nu denkt ik mis chips, dan raad ik je aan om een zak uit de kast te trekken en daar eens van te genieten.
De volgende stap was het maken van de bemanning. De knielende richter komt uit de Dragon set van de Goliath. De staande komt uit een radioset. Van beide zijn de armen opnieuw gedaan. De handen van de lader zijn van de figuur die bij de bouwdoos zat. De figuren zijn ook met acryl geschilderd.
[img=http://imageshack.us/a/img211/6929/marder021.jpg[/img]
Zo'n model moet van mij in een omgeving geplaatst worden. Dat roept om een ondergrondje van MDF en paperclay. Reliëf is van piepschuim. De ondergrond is eerst geschilderd met rauwe omber en vervolgens beplakt met gras en andere andere plantjes. Die zijn gemaakt van sisal touw, geverfd met Dylon textielverf. De grashalmen en dergelijke zijn gemaakt van sisaltouw en zaagsel. Alles is vastgeplakt met houtlijm.
De berk en de struiken zijn volgens de door velen beproefde methode met koperdraad. De bladeren zijn van Mininatur. Kost wat, maar dan heb je ook wat.
Hieronder het geverfde sisaltouw.
Ik heb hier van genoten. Een idee is snel geboren, maar de hoeveelheid werk die het met zich meebrengt onderschat ik toch altijd weer.
Jan Coen
Het begon allemaal zo onschuldig met de Sdkfz. 139 7,62 cm Pak 36(r) auf Gw.38(t) van Tamiya. Een hele mond vol voor een klein ding dat ook bekend is als de Marder III. Met foto's en andere referenties bij de hand bouwt het model lekker weg. De zelfbouw beperkt zich tot de deksels voor de munitie opslag en klein werk aan het kanon zoals de stangen voor het schuivende pantser boven de loop. En natuurlijk de onvermijdelijke detaillering met gereedschapsklemmen van prachtig foto ets die nooit zo lekker in elkaar gaan als je zou willen. Wat riempjes pielen is dan kinderspel.
De Marder is vervolgens in de grondlak gezet en gespoten met een mengsel van Vallejo Panzergrau en Feldgrau. Ik vind de Panzergrau zo uit het flesje net te donker. Ik laat het model wel donker. Panzergrau was bedoeld om voertuigen in de schaduw niet op te laten vallen. Het model zal zo wie zo lichter worden van het vies maken. Ik ben niet zo bezig met inlijnen en dergelijke van mijn modellen. Op deze donkere ondergrond zie je er ook vrijwel niets van.
Het verrotzooien van het model begint met opbrengen van een mengsel van Alabastine en Winsor & Newton Finity Acrylverf in de kleur rauwe omber. Door de witte Alabastine droogt die veel lichter op. Met een oude varkensharen kwast deppen op het chassis. De Alabastine geeft een mooie fijne structuur. Je kunt lagen opbouwen om meer reliëf te maken. De kleur is nog verder aan te passen door hem met zeer verdunde acrylverf te deppen. Liever voorzichtig en twee keer doen dan te veel. De wielen en tracks zijn op dezelfde manier behandeld.
Het stof op de rest van de Marder is met Vallejo geschilderd. Ik gebruik heel verdunde verf die ik in stippels op het model aanbreng. Het deel dat ik wil doen maak ik eerst vochtig met water, dan vloeit de verf beter. Een klein penseel, mag heel mottig en oud zijn met uitstaande haren, gebruiken en subtiel te werk gaan is het devies. Ik dep met een vochtig penseel gelijk weg wat ik te veel vindt.
Als je nu denkt ik mis chips, dan raad ik je aan om een zak uit de kast te trekken en daar eens van te genieten.
De volgende stap was het maken van de bemanning. De knielende richter komt uit de Dragon set van de Goliath. De staande komt uit een radioset. Van beide zijn de armen opnieuw gedaan. De handen van de lader zijn van de figuur die bij de bouwdoos zat. De figuren zijn ook met acryl geschilderd.
[img=http://imageshack.us/a/img211/6929/marder021.jpg[/img]
Zo'n model moet van mij in een omgeving geplaatst worden. Dat roept om een ondergrondje van MDF en paperclay. Reliëf is van piepschuim. De ondergrond is eerst geschilderd met rauwe omber en vervolgens beplakt met gras en andere andere plantjes. Die zijn gemaakt van sisal touw, geverfd met Dylon textielverf. De grashalmen en dergelijke zijn gemaakt van sisaltouw en zaagsel. Alles is vastgeplakt met houtlijm.
De berk en de struiken zijn volgens de door velen beproefde methode met koperdraad. De bladeren zijn van Mininatur. Kost wat, maar dan heb je ook wat.
Hieronder het geverfde sisaltouw.
Ik heb hier van genoten. Een idee is snel geboren, maar de hoeveelheid werk die het met zich meebrengt onderschat ik toch altijd weer.
Jan Coen
