Als dit project een thema moest hebben, zou het zijn: “Hoe krijg je weer zin om een mega-oud project op te pakken?”
In de jaren ’90 kreeg ik van een vriend de Italeri Elefant. Het voertuig was grotendeels gebouwd, kwam compleet met alle onderdelen, decals en handleiding
en was voorzien van een eerste verflaag. Niks mis mee.
Slechts één probleem: ik vond ’t eigenlijk niet zo’n boeiend voertuig.
Nog ouder dan ik al dacht:
"Italaerei", nog. Uitgebracht in 196x, volgens Scalemates.com. Wauw.
In een poging er toch iets leuks van te maken besloot ik destijds het ding om te bouwen naar de Porsche Ferdinand.
Maar dat lukte ook niet echt en zo bleef dit ding maar staan.
Tot ik pas geleden een ingeving kreeg. Ik hoefde niet een jaren ’60-kit op te pimpen tot een enigszins correct geval. Ik maak er een fantasievoertuig van!
De enthousiasme-meter ging van 'ijskoud' naar 'joepie!'. Gewoon een goed ogend voertuig in elkaar flansen zonder me druk te hoeven maken over accuratesse.
En weer eens één van mijn shelf queens voltooien.
En gewoon een model maken dat niet correct hoeft te zijn. Deze wordt honderd procent incorrect. Heerlijk.
Dus geen Elefant/Ferdinand; hier komt de Panzermörser “Georg“.
Oké, toen ik verder Googelde zag ik natuurlijk dat ik ook niet de eerste was die van dit model een fantasievoertuig maakte.
Vooruit maar:
Mooi gemaakt. Weet niet door wie.
Ben vol vuur meteen begonnen met slopen en het maken van een opzet. Twee onscherpe pics:
Te zien is dat ik de mg-positie in de boeg al had verwijderd.
Snel die akelige beige verf gestript.
Toen de bovenbouw vast gelijmd en motorruimte aangepast.
Is niets meer van te zien, inmiddels. Zonde van het werk.
De configuratie van de uitlaat vond ik saai.
Hup-hup een nieuwe in elkaar geflansd mbv zo´n cilindrische T-34-brandstoftank:
Nog wat gereedschap op de zijkant gemikt
en toen snel een eerste laag primer erop om te checken of het iets kon worden.
De hele bovenbouw was zonder enig probleem te verplaatsen. Paste allemaal nog.
Het dak van de romp was vrij simpel in tweeën te zagen; de bestuurdersluiken blijven op hun plaats, terwijl de rest naar de achterkant verhuist.
Ik vind zelfs dat de massieve bevestigingsbouten mooi uitgelijnd zijn, zo.
De loop was oorspronkelijk een whiteboard-marker. Ik koos hem omdat hij perfect paste in zowel de bovenbouw als in het speelgoedding dat het kanonschild zou worden.
Maar ik zou er spijt van krijgen.
Ik wilde ook echt de doos met reserve-spul uitkammen voor leuke accessoires. De 51 cm-granaat is een Duitse vliegtuigbom minus de vinnen, schaal 1/32.
Die zou wel eens een te grote diameter kunnen hebben, maar daar kom ik nog op terug.
Het rek is iets van een Monogram B-17.
Het moet een schuifconstructie worden waarmee de zware granaten door het achterluik kunnen worden aangevoerd:
Het oorspronkelijke luik voor de reservebestuurder/radioman was op een rare manier vervormd; dat is dus afgevoerd. En omdat er toch geen mitrailleur meer zit,
is deze zitplaats vervallen en dicht gelast. Probleem opgelost en we kunnen verder!
Ook de Topflblende, het kanonschild zit al vastgelijmd. De loop zelf nog niet, ivm schilderwerk.
Ergens een steun voor de loop vandaan gehaald en erop gekwakt.
Goed te zien dat destijds -voor de Ferdinand- de mg-positie verwijderd is.
Een pic van het dak. Hier is weinig spannends gebeurd. De commandantskoepel had ik weggezaagd voor de Ferdinand-versie.
Omdat ik geen zin had in gedoe met allerlei luiken heb ik uit de reservedoos een nieuwe koepel gepakt en die erop gelijmd.
Niet de mooiste, maar vooruit.
Het achterdek was oorspronkelijk dus een deel van het voordek.
Ik heb het middendeel ervan vervangen en de boel opgeleukt met wat ronde dingen (achter de granaat zichtbaar).
Allemaal snel en zonder te veel gedoe.
Toen had ik geen zin in meer detailwerk en was het: verder primen en een preshade.
En een paar dagen verder! Zei er iemand "kanarie"?
Een paar ongeregelmatige lagen Vallejo beige erop gespoten.
Tracks waren al wat bewerkt en hier een testfit:
Moest nog wel wat bijgewerkt worden, zoals op het dak:
En vervolgens kakte ik weer wat in. Want ik ging de camo spuiten.
En als ik dat doe, zijn de kleuren altijd zo contrasterend dat ik aan mezelf ga twijfelen. Dus toen bleef het ding een poos staan.
Tot ik de kleuren ging blenden en het allemaal wel mee leek te vallen. Zijn alleen geen foto's van, dus ik sla even wat stappen over.
Hier drie kleuren-camo en weer even checken hoe het totaalplaatje zou worden met één van de tracks:
Alle decals zijn van de oorspronkelijke kit, en ik moet zeggen dat ze er ondanks hun leeftijd nog prima uitzagen.
Ze gingen er ook perfect op, zonder breken of wat dan ook.
Alleen de rode ‘R’ achterop is van een andere kit. Maar uiteindelijk beviel die me niet en zou hij weer verdwijnen.
Linkerkant. Nog wel wat saai; moet nog wat stowage op.
De rupsbanden schijnen niet zo heel erg slecht te zijn en hebben ook een goed reliëf aan de binnenkant.
Ik las alleen ergens dat Italeri per abuis op elke link een tand had aangebracht, dus heb ik om de schakel steeds een tand verwijderd.
Ziet er ook veel beter uit.
Om de rupsen mooi te laten hangen heb ik gewoon garen gebruikt.
Iedereen kent deze methode vast al, maar vooruit:
Een kind kan de was doen.
Terugkomend op de loop: die bleek van een soort kunststof te zijn waarop geen enkele verfsoort wilde pakken.
Niets wat erop ging, droogde echt; enorm frustrerend. Alleen de grijze primer van de Action lijkt te willen harden. Hopelijk.
Het kanonschild was een andere kunststof, gelukkig. Daar bleef de verf wel op zitten.
Ik wilde er een naam op hebben van een Noorse god, zoals de Duitsers ook schilderden op hun Mörser "Karl".
"Bragi", de god van de poezië, was nog vrij.
Zie hier soortgelijke Duitse afgoderij.
Bovenop was het nog steeds saai. Ben bezig met een afstandszoeker.
Achterkant met nog wat kisten en al wat vuile voetsporen:
Linkerkant, nu:
Met de loop ben ik nog steeds bezig. Wilde eerst kijken of ik er trekken en velden in aan kon brengen, maar het was al zo’n ellende om het rotding te verven,
dat ik die plannen heb laten varen. De loop heeft dus geen trekken. Wel zit er inmiddels een extra binnenbuis in.
Maar daardoor wordt het wel weer een kleiner kaliber. En dat wil ik niet. Hmmm, we zullen zien.
En toen was de energie op. Dit is waar mijn projectje momenteel staat. Ik wacht op nieuwe inspiratie.
Maar kan het iedereen aanraden, zo'n "what if"-geval.
Opmerkingen welkom.
Groeten.
In de jaren ’90 kreeg ik van een vriend de Italeri Elefant. Het voertuig was grotendeels gebouwd, kwam compleet met alle onderdelen, decals en handleiding
en was voorzien van een eerste verflaag. Niks mis mee.
Slechts één probleem: ik vond ’t eigenlijk niet zo’n boeiend voertuig.
Nog ouder dan ik al dacht:
"Italaerei", nog. Uitgebracht in 196x, volgens Scalemates.com. Wauw.
In een poging er toch iets leuks van te maken besloot ik destijds het ding om te bouwen naar de Porsche Ferdinand.
Maar dat lukte ook niet echt en zo bleef dit ding maar staan.
Tot ik pas geleden een ingeving kreeg. Ik hoefde niet een jaren ’60-kit op te pimpen tot een enigszins correct geval. Ik maak er een fantasievoertuig van!
De enthousiasme-meter ging van 'ijskoud' naar 'joepie!'. Gewoon een goed ogend voertuig in elkaar flansen zonder me druk te hoeven maken over accuratesse.
En weer eens één van mijn shelf queens voltooien.
En gewoon een model maken dat niet correct hoeft te zijn. Deze wordt honderd procent incorrect. Heerlijk.
Dus geen Elefant/Ferdinand; hier komt de Panzermörser “Georg“.
Oké, toen ik verder Googelde zag ik natuurlijk dat ik ook niet de eerste was die van dit model een fantasievoertuig maakte.
Vooruit maar:
Mooi gemaakt. Weet niet door wie.
Ben vol vuur meteen begonnen met slopen en het maken van een opzet. Twee onscherpe pics:
Te zien is dat ik de mg-positie in de boeg al had verwijderd.
Snel die akelige beige verf gestript.
Toen de bovenbouw vast gelijmd en motorruimte aangepast.
Is niets meer van te zien, inmiddels. Zonde van het werk.
De configuratie van de uitlaat vond ik saai.
Hup-hup een nieuwe in elkaar geflansd mbv zo´n cilindrische T-34-brandstoftank:
Nog wat gereedschap op de zijkant gemikt
en toen snel een eerste laag primer erop om te checken of het iets kon worden.
De hele bovenbouw was zonder enig probleem te verplaatsen. Paste allemaal nog.
Het dak van de romp was vrij simpel in tweeën te zagen; de bestuurdersluiken blijven op hun plaats, terwijl de rest naar de achterkant verhuist.
Ik vind zelfs dat de massieve bevestigingsbouten mooi uitgelijnd zijn, zo.
De loop was oorspronkelijk een whiteboard-marker. Ik koos hem omdat hij perfect paste in zowel de bovenbouw als in het speelgoedding dat het kanonschild zou worden.
Maar ik zou er spijt van krijgen.
Ik wilde ook echt de doos met reserve-spul uitkammen voor leuke accessoires. De 51 cm-granaat is een Duitse vliegtuigbom minus de vinnen, schaal 1/32.
Die zou wel eens een te grote diameter kunnen hebben, maar daar kom ik nog op terug.
Het rek is iets van een Monogram B-17.
Het moet een schuifconstructie worden waarmee de zware granaten door het achterluik kunnen worden aangevoerd:
Het oorspronkelijke luik voor de reservebestuurder/radioman was op een rare manier vervormd; dat is dus afgevoerd. En omdat er toch geen mitrailleur meer zit,
is deze zitplaats vervallen en dicht gelast. Probleem opgelost en we kunnen verder!
Ook de Topflblende, het kanonschild zit al vastgelijmd. De loop zelf nog niet, ivm schilderwerk.
Ergens een steun voor de loop vandaan gehaald en erop gekwakt.
Goed te zien dat destijds -voor de Ferdinand- de mg-positie verwijderd is.
Een pic van het dak. Hier is weinig spannends gebeurd. De commandantskoepel had ik weggezaagd voor de Ferdinand-versie.
Omdat ik geen zin had in gedoe met allerlei luiken heb ik uit de reservedoos een nieuwe koepel gepakt en die erop gelijmd.
Niet de mooiste, maar vooruit.
Het achterdek was oorspronkelijk dus een deel van het voordek.
Ik heb het middendeel ervan vervangen en de boel opgeleukt met wat ronde dingen (achter de granaat zichtbaar).
Allemaal snel en zonder te veel gedoe.
Toen had ik geen zin in meer detailwerk en was het: verder primen en een preshade.
En een paar dagen verder! Zei er iemand "kanarie"?
Een paar ongeregelmatige lagen Vallejo beige erop gespoten.
Tracks waren al wat bewerkt en hier een testfit:
Moest nog wel wat bijgewerkt worden, zoals op het dak:
En vervolgens kakte ik weer wat in. Want ik ging de camo spuiten.
En als ik dat doe, zijn de kleuren altijd zo contrasterend dat ik aan mezelf ga twijfelen. Dus toen bleef het ding een poos staan.
Tot ik de kleuren ging blenden en het allemaal wel mee leek te vallen. Zijn alleen geen foto's van, dus ik sla even wat stappen over.
Hier drie kleuren-camo en weer even checken hoe het totaalplaatje zou worden met één van de tracks:
Alle decals zijn van de oorspronkelijke kit, en ik moet zeggen dat ze er ondanks hun leeftijd nog prima uitzagen.
Ze gingen er ook perfect op, zonder breken of wat dan ook.
Alleen de rode ‘R’ achterop is van een andere kit. Maar uiteindelijk beviel die me niet en zou hij weer verdwijnen.
Linkerkant. Nog wel wat saai; moet nog wat stowage op.
De rupsbanden schijnen niet zo heel erg slecht te zijn en hebben ook een goed reliëf aan de binnenkant.
Ik las alleen ergens dat Italeri per abuis op elke link een tand had aangebracht, dus heb ik om de schakel steeds een tand verwijderd.
Ziet er ook veel beter uit.
Om de rupsen mooi te laten hangen heb ik gewoon garen gebruikt.
Iedereen kent deze methode vast al, maar vooruit:
Een kind kan de was doen.
Terugkomend op de loop: die bleek van een soort kunststof te zijn waarop geen enkele verfsoort wilde pakken.
Niets wat erop ging, droogde echt; enorm frustrerend. Alleen de grijze primer van de Action lijkt te willen harden. Hopelijk.
Het kanonschild was een andere kunststof, gelukkig. Daar bleef de verf wel op zitten.
Ik wilde er een naam op hebben van een Noorse god, zoals de Duitsers ook schilderden op hun Mörser "Karl".
"Bragi", de god van de poezië, was nog vrij.
Zie hier soortgelijke Duitse afgoderij.
Bovenop was het nog steeds saai. Ben bezig met een afstandszoeker.
Achterkant met nog wat kisten en al wat vuile voetsporen:
Linkerkant, nu:
Met de loop ben ik nog steeds bezig. Wilde eerst kijken of ik er trekken en velden in aan kon brengen, maar het was al zo’n ellende om het rotding te verven,
dat ik die plannen heb laten varen. De loop heeft dus geen trekken. Wel zit er inmiddels een extra binnenbuis in.
Maar daardoor wordt het wel weer een kleiner kaliber. En dat wil ik niet. Hmmm, we zullen zien.
En toen was de energie op. Dit is waar mijn projectje momenteel staat. Ik wacht op nieuwe inspiratie.
Maar kan het iedereen aanraden, zo'n "what if"-geval.
Opmerkingen welkom.
Groeten.
