Ditmar Tabben
Lid van de TWENOT
Hallo allemaal,
Na ook voor mij een tijd van stilte qua bouwposts, ben ik terug met een afgerond project. Mijn hobbyhok/mannengrot 8) was tussen het andere klussen door aan onze nieuwe woning toch op tijd afgekomen om me klaar te stomen voor de SMC van 2014. Soms moet je dingen wat meer prioriteit geven om je doel te bereiken en dan moeten andere zaken even in de ijskast.... Oh, je bedoeld de 'walking fridge'? Nee, de 'walk-in closet' van vrouwlief.... (Ik ga er binnenkort echt aan beginnen, schat! 😉 )
Waar ik aan het begin van 2014 nog aan een campingklaptafeltje (mooi Scrabble woord, zeg...) de Friuls van mijn KV-1 aan elkaar zat te nieten, heb ik mijn diorama kunnen afronden in een prachtige zolderkamer op een kletser van een bureau met spuitcabine, handschildergedeelte en constructiegedeelte. Hier kan een mens de komende 30 jaar weer vrolijk verder hobbyen!
Het idee voor dit diorama kwam eigenlijk als 'kakken' opzetten. Ik wilde al heel lang dit beest van een Russische tank bouwen en zag de setting al snel voor mij. Compact, dramatisch, hoogteverschil. Dit waren zo'n beetje de 3 sleutelwoorden. En zodoende is men begonnen...
Uiteraard eerst het uitwerken von Das Idee. Blokken piepschuim op maat snijden en een eerste lay-out.
Daarna was het eindeloze werkje van de tracks aangebroken, wat ik overigens zelf heerlijk vind. Verstand op nul, muziekje aan en rijgen maar! Let ook op de zeer professioneel ogende sateprikker die dienst doet als as. 😉 De kit is overigens de bejaarde Tamiya doos uit de jaren 70 als uitvoering met de batterijen en het motortje. Ik had tijdens de bouw besloten om een aantal loopwielen van deze KV-1C te vervangen voor exemplaren van de eerdere B-uitvoering. Als gevolg van mijnschade heeft de crew gemonteerd wat voorhanden was en aldus de oudere B wielen.
Aangezien de tracks flink diep in het grondwerk verzonken moesten zitten, was ik ook alvast begonnen met het grondwerk. Ik wilde ze voor het spuitwerk al in de ondergrond gedrukt hebben zodat ik ze nog makkelijk kon schoonmaken.
Verder met de bouw van de KV-1. Ik had een mooi PE setje aangeschaft en begaf mij op voorheen onbewandelde paden. Tuurlijk had ik weleens meer wat klein spul gemonteerd, maar nooit een dergelijke complete set. Dus eigenlijk voor het eerst serieus met PE aan de slag. Er moest ook het één en ander verwijderd worden en vooral de spatbordsteunen waren een lastig parket. Uiteindelijk was ik redelijk tevreden...
En weer passen...
Daar ik toch lekker op dreef was, besloot ik delen van het interieur na te bootsen. Er zouden wat luiken open blijven staan, dus alles wat er te zien viel heb ik ongeveer nagemaakt met Evergreen, looddraad, spullen uit de scrapbox, mayonaisetube folie, enz.
Het koepelluik zou ook open staan, dus ook dat werd enigzins gedupliceerd aan de hand van mooie foto's en informatie. Zoals bijvoorbeeld de houders voor de munitie van het 76,2mm kanon en mitrailleurmagazijnen:
De gietijzer structuur is gedaan met het bekende recept van Tamiya putty en gewone plasticlijm. Prutje maken en tamponeren met een stompe, harde kwast.
Om de sleur toch enigzins te doorbreken, was ik begonnen met het globaal in kleur zetten van het grondwerkje. Tamiya buff, sand en allerlei andere bruintinten werden geluchtkwast tot het beoogde resultaat was bereikt. Daarna kwamen uiteraard de washes, enz. nog.
Inmiddels staat de boel in de primer en kan er begonnen worden met het schilderen van het interieur. Alles is met Vallejo gedaan, daarnaast spullen van Mig en AK. Het moest een flink doorleefde uitstraling krijgen, weinig tijd voor een schrobbeurt of een oplappend laagje verf...
De geschutskoepel kreeg de meeste aandacht en onderging dezelfde behandeling als het bestuurderscompartiment. Let ook op de omgevallen mok koffie/thee/sterke drank (?) 🙄 en de 'gevonden' Duitse schoenen.
Toen de aankleding van het grondwerk. Doel was een bosgebied uitstraling wat onder zwaar vuur had gelegen en merendeels verwoest was. Het juweeltje in het geheel voor mij is deze verrotte boomstam geworden met mos, paddestoelen en wat nog meer.
Naast een overload aan blaadjes, mos, klimop, enz. kwam er ook een heel arsenaal aan varens van PE, grasjes en halmpjes bij kijken.
En dan is de KV ineens af... In m'n drive en enthousiasme om m op tijd af te hebben voor de SMC, ben ik verdere foto's van het spuit- en verfproces totaal vergeten! Oepsie... 😱
Maar ala, nog wat pics van een net-niet-helemaal-af diorama en stand-alones van de tank zelf.
De handgeschilderde slogan op de koepel betekent: De Dood voor de Dood!
Dus..., dit project is een feit. Hij staat in de vitrine en we gaan lekker door met nieuwe ideeën. Nog wat sfeerfoto's van het uiteindelijke stuk en tot de volgende post! Enjoy!
Groeten Ditmar
Na ook voor mij een tijd van stilte qua bouwposts, ben ik terug met een afgerond project. Mijn hobbyhok/mannengrot 8) was tussen het andere klussen door aan onze nieuwe woning toch op tijd afgekomen om me klaar te stomen voor de SMC van 2014. Soms moet je dingen wat meer prioriteit geven om je doel te bereiken en dan moeten andere zaken even in de ijskast.... Oh, je bedoeld de 'walking fridge'? Nee, de 'walk-in closet' van vrouwlief.... (Ik ga er binnenkort echt aan beginnen, schat! 😉 )
Waar ik aan het begin van 2014 nog aan een campingklaptafeltje (mooi Scrabble woord, zeg...) de Friuls van mijn KV-1 aan elkaar zat te nieten, heb ik mijn diorama kunnen afronden in een prachtige zolderkamer op een kletser van een bureau met spuitcabine, handschildergedeelte en constructiegedeelte. Hier kan een mens de komende 30 jaar weer vrolijk verder hobbyen!
Het idee voor dit diorama kwam eigenlijk als 'kakken' opzetten. Ik wilde al heel lang dit beest van een Russische tank bouwen en zag de setting al snel voor mij. Compact, dramatisch, hoogteverschil. Dit waren zo'n beetje de 3 sleutelwoorden. En zodoende is men begonnen...
Uiteraard eerst het uitwerken von Das Idee. Blokken piepschuim op maat snijden en een eerste lay-out.
Daarna was het eindeloze werkje van de tracks aangebroken, wat ik overigens zelf heerlijk vind. Verstand op nul, muziekje aan en rijgen maar! Let ook op de zeer professioneel ogende sateprikker die dienst doet als as. 😉 De kit is overigens de bejaarde Tamiya doos uit de jaren 70 als uitvoering met de batterijen en het motortje. Ik had tijdens de bouw besloten om een aantal loopwielen van deze KV-1C te vervangen voor exemplaren van de eerdere B-uitvoering. Als gevolg van mijnschade heeft de crew gemonteerd wat voorhanden was en aldus de oudere B wielen.
Aangezien de tracks flink diep in het grondwerk verzonken moesten zitten, was ik ook alvast begonnen met het grondwerk. Ik wilde ze voor het spuitwerk al in de ondergrond gedrukt hebben zodat ik ze nog makkelijk kon schoonmaken.
Verder met de bouw van de KV-1. Ik had een mooi PE setje aangeschaft en begaf mij op voorheen onbewandelde paden. Tuurlijk had ik weleens meer wat klein spul gemonteerd, maar nooit een dergelijke complete set. Dus eigenlijk voor het eerst serieus met PE aan de slag. Er moest ook het één en ander verwijderd worden en vooral de spatbordsteunen waren een lastig parket. Uiteindelijk was ik redelijk tevreden...
En weer passen...
Daar ik toch lekker op dreef was, besloot ik delen van het interieur na te bootsen. Er zouden wat luiken open blijven staan, dus alles wat er te zien viel heb ik ongeveer nagemaakt met Evergreen, looddraad, spullen uit de scrapbox, mayonaisetube folie, enz.
Het koepelluik zou ook open staan, dus ook dat werd enigzins gedupliceerd aan de hand van mooie foto's en informatie. Zoals bijvoorbeeld de houders voor de munitie van het 76,2mm kanon en mitrailleurmagazijnen:
De gietijzer structuur is gedaan met het bekende recept van Tamiya putty en gewone plasticlijm. Prutje maken en tamponeren met een stompe, harde kwast.
Om de sleur toch enigzins te doorbreken, was ik begonnen met het globaal in kleur zetten van het grondwerkje. Tamiya buff, sand en allerlei andere bruintinten werden geluchtkwast tot het beoogde resultaat was bereikt. Daarna kwamen uiteraard de washes, enz. nog.
Inmiddels staat de boel in de primer en kan er begonnen worden met het schilderen van het interieur. Alles is met Vallejo gedaan, daarnaast spullen van Mig en AK. Het moest een flink doorleefde uitstraling krijgen, weinig tijd voor een schrobbeurt of een oplappend laagje verf...
De geschutskoepel kreeg de meeste aandacht en onderging dezelfde behandeling als het bestuurderscompartiment. Let ook op de omgevallen mok koffie/thee/sterke drank (?) 🙄 en de 'gevonden' Duitse schoenen.
Toen de aankleding van het grondwerk. Doel was een bosgebied uitstraling wat onder zwaar vuur had gelegen en merendeels verwoest was. Het juweeltje in het geheel voor mij is deze verrotte boomstam geworden met mos, paddestoelen en wat nog meer.
Naast een overload aan blaadjes, mos, klimop, enz. kwam er ook een heel arsenaal aan varens van PE, grasjes en halmpjes bij kijken.
En dan is de KV ineens af... In m'n drive en enthousiasme om m op tijd af te hebben voor de SMC, ben ik verdere foto's van het spuit- en verfproces totaal vergeten! Oepsie... 😱
Maar ala, nog wat pics van een net-niet-helemaal-af diorama en stand-alones van de tank zelf.
De handgeschilderde slogan op de koepel betekent: De Dood voor de Dood!
Dus..., dit project is een feit. Hij staat in de vitrine en we gaan lekker door met nieuwe ideeën. Nog wat sfeerfoto's van het uiteindelijke stuk en tot de volgende post! Enjoy!
Groeten Ditmar
