Dames, heren,
wederom nadert een van mijn oude, oude bakkies zijn voltooiing. Joy!
Het gaat hier om de welbekende SAS-jeep van Italeri, schijnbaar uitgebracht rond 1983. Klein, maar een beest van een voertuig. Niet alleen waren wagentjes in deze uitvoering speciaal bedoeld voor Britse para’s en SAS-personeel, maar ze waren ook nog eens uitgerust met maar liefst vijf mitrailleurs.
Ik heb 'm in een ver verleden gebouwd, in mijn 'lange halen, snel thuis'-periode. Natuurlijk heeft de kit alle fouten en imperfecties die modellen uit die tijd volop hadden. Zo schijnen de twee brandstoftanks achterin te breed te zijn. Ook vond de fabrikant het niet nodig om gas- en rempedalen etc mee te leveren. Desalniettemin is hij heel acceptabel RUDD te bouwen en bovendien zit er heel veel extra uitrusting bij.
Ik weet niet meer of er mannetjes bij zaten, maar we hebben het over Italeri, dus dan is het: vuilnisbak open en vuilnisbak weer dicht.
Nou, ja. Het origineel was best wel een gedrocht, maar: een en ander gestript en daar begon het herstelwerk.
U ziet dat hij ooit in elkaar was geplakt met de finesse van een spastische chimpansee.
Wat geklooid met de bevestigingsbanden van deze brandstoftank, om er later iets aan te kunnen hangen. Jerrycans op de motorkap geplakt.
En al snel weer een eerste verflaag.
Achterkont.
En een nieuw begin. De stoelen in de kit waren erg simpel. Daarom heb ik nieuwe gemaakt, met ijzerdraad en papier om de buizenconstructie te simuleren.
De magazijnen van de Vickers K-mitrailleurs waren van een verkeerd type (niet diep genoeg) en ook ontbraken de riempjes bovenop.
Nog een tussenstap. De jerrycan rechtsvoor is later afgevoerd. Rek op het spatbord ook.
En zo is hij nu. Zo goed als klaar:
Toen ik hem laatst uit de mottenballen haalde vond ik hem erg saai, met alleen maar khaki- en camo-kleuren. Vandaar dat ik een Castrol-olieblik, een pakje Lucky Strikes en de Victory-lucifers op de bijrijdersstoel heb toegevoegd.
De bestuurder heeft normaliter ook een Vickers K-mitrailleur, maar die heb ik vervangen door een Bren en het statief daarvoor is scratch-built.
Koppeling, gas en rem zijn toegevoegd, maar hier niet goed zichtbaar.
Alvast wat foto’s gemaakt, in de hoop dat de close up-beelden niet te confronterend zouden worden. En dat viel mee.
De foto’s zijn een beetje wazig; buiten gedaan, in de zon. Tijd voor een fatsoenlijke camera. En misschien zo’n fotocabine.
Wat ik nog wil doen is stof en vuil aanbrengen op de banden. Dat moet ook, want daar is op een paar plaatsen de verf vanaf gegaan door het vele vastpakken.
Het houtwerk van de Bren moet nog bijgewerkt worden, en ik zit te dubben of ik nog ga chippen.
Commentaar welkom.
wederom nadert een van mijn oude, oude bakkies zijn voltooiing. Joy!
Het gaat hier om de welbekende SAS-jeep van Italeri, schijnbaar uitgebracht rond 1983. Klein, maar een beest van een voertuig. Niet alleen waren wagentjes in deze uitvoering speciaal bedoeld voor Britse para’s en SAS-personeel, maar ze waren ook nog eens uitgerust met maar liefst vijf mitrailleurs.
Ik heb 'm in een ver verleden gebouwd, in mijn 'lange halen, snel thuis'-periode. Natuurlijk heeft de kit alle fouten en imperfecties die modellen uit die tijd volop hadden. Zo schijnen de twee brandstoftanks achterin te breed te zijn. Ook vond de fabrikant het niet nodig om gas- en rempedalen etc mee te leveren. Desalniettemin is hij heel acceptabel RUDD te bouwen en bovendien zit er heel veel extra uitrusting bij.
Ik weet niet meer of er mannetjes bij zaten, maar we hebben het over Italeri, dus dan is het: vuilnisbak open en vuilnisbak weer dicht.
Nou, ja. Het origineel was best wel een gedrocht, maar: een en ander gestript en daar begon het herstelwerk.
U ziet dat hij ooit in elkaar was geplakt met de finesse van een spastische chimpansee.
Wat geklooid met de bevestigingsbanden van deze brandstoftank, om er later iets aan te kunnen hangen. Jerrycans op de motorkap geplakt.
En al snel weer een eerste verflaag.
Achterkont.
En een nieuw begin. De stoelen in de kit waren erg simpel. Daarom heb ik nieuwe gemaakt, met ijzerdraad en papier om de buizenconstructie te simuleren.
De magazijnen van de Vickers K-mitrailleurs waren van een verkeerd type (niet diep genoeg) en ook ontbraken de riempjes bovenop.
Nog een tussenstap. De jerrycan rechtsvoor is later afgevoerd. Rek op het spatbord ook.
En zo is hij nu. Zo goed als klaar:
Toen ik hem laatst uit de mottenballen haalde vond ik hem erg saai, met alleen maar khaki- en camo-kleuren. Vandaar dat ik een Castrol-olieblik, een pakje Lucky Strikes en de Victory-lucifers op de bijrijdersstoel heb toegevoegd.
De bestuurder heeft normaliter ook een Vickers K-mitrailleur, maar die heb ik vervangen door een Bren en het statief daarvoor is scratch-built.
Koppeling, gas en rem zijn toegevoegd, maar hier niet goed zichtbaar.
Alvast wat foto’s gemaakt, in de hoop dat de close up-beelden niet te confronterend zouden worden. En dat viel mee.
De foto’s zijn een beetje wazig; buiten gedaan, in de zon. Tijd voor een fatsoenlijke camera. En misschien zo’n fotocabine.
Wat ik nog wil doen is stof en vuil aanbrengen op de banden. Dat moet ook, want daar is op een paar plaatsen de verf vanaf gegaan door het vele vastpakken.
Het houtwerk van de Bren moet nog bijgewerkt worden, en ik zit te dubben of ik nog ga chippen.
Commentaar welkom.
