Af! Churchill AVRE Mk. IV met SBG-brug in 1:35

Dit model is af!
Nou, dat valt wel mee, hoor 🙂 Zo’n goede airbrusher ben ik niet.
 
Na eerst het hele model gedrybrusht te hebben met Revell licht olijf heb ik er daarna een wash overheen gedaan van Army Painter Strong Tone, grofweg 1:1 verdund met water (d.w.z. gewoon met de kwast er water bij doen tot het dun genoeg lijkt, en elke druppel verf is daardoor anders 🙂 ).

Hier een foto om het effect daarvan te (proberen) laten zien:

IMG_9869.jpeg

Het linkerspatbord en de linker waadschacht (bovenaan de foto) zijn nog niet behandeld, de rest van het model wel. Het effect is redelijk subtiel (veel minder als de verf nog nat is) maar je kunt op de foto zien dat de diepere delen, zoals de ronde putjes op het voorste spatbord, en ook de schaduwen rond de opstaande randen duidelijker zijn geworden.
 
Het zijn nu allemaal kleine stapjes. Ik heb het plakband rondom de luiken en op de torenkist geschilderd met een lichte zandkleur. Geen idee of het dat ook was in het echt, maar de foto’s uit het handboek laten duidelijk lichtgekleurd plakband zien, dus ik vind het aannemelijk dat het zo’n soort kleur geweest zou kunnen zijn.

IMG_9870.jpeg

Het is niet heel erg netjes gedaan, maar dat geeft niet want er moet nu nog donkergrijs over de randen.

De uitlaten zijn grotendeels af, maar nog niet helemaal:

IMG_9871.jpeg

Ik heb de normale uitlaten eerst lichtbruin geschilderd en er dan een paar washes fan donkerder bruin overheen gedaan, gevolgd door aanstippen met roodbruin en oranjebruin met een bijna droge kwast, allemaal om een uitlaatroesteffect te krijgen. De verlengingen heb ik middelgrijs geschilderd met een donkergrijze wash, maar die zijn nog niet af. Het idee is om ze eruit te laten zien als bijna-nieuwe pijpen met maar net een beetje roest vanwege recente blootstelling aan zeelucht.
 
Ziet er goed uit allemaal!
De roest zou in mijn ogen of wat donkerder mogen voor oude roest, of wat oranje-roder voor verse roest.
En vergeet de binnenkant van je uitlaatpuupkes niet even mat zwart te schilderen.
 
Ik denk inderdaad dat de onderste delen nog wat donkerder moeten. Aan de bovenste moet sowieso nog meer geschilderd worden, en dan pas maak ik de binnenkant zwart 🙂
 
Het plakband heeft nu ook donkere randen (Tamiya XF-69 NATO Black) vanwege meer waterdichtheid:

IMG_9883.jpeg

Op het motordek zat dat in het echt onder én over het plakband, op de opbergkist alleen eronder, daarom heb ik daar niet over het plakband heen geschilderd maar alleen er tegenaan.

Ook ben ik begonnen met de stof te schilderen:

IMG_9884.jpeg

De eerste poging kun je zien op het rompdak, de afdichting voor de ventilator: dat is een basiskleur (licht zand) gevolgd door lichte drybrush en dan Army Painter Soft Tone, maar dat werkt toch niet zo heel lekker. Ik heb daarom bij de hoezen over het mortier en de boegmitrailleur de schaduwen en hoge lichten echt geschilderd met donkerdere en lichtere mengsels van de basiskleur, hoewel dat op de foto minder goed te zien is dan in het echt. De andere stof moet nog, maar dat ga ik met net ietsje andere kleuren doen, voor het contrast.
 
En dan is de rest ook geschilderd:

IMG_9887.jpegIMG_9888.jpeg

Dezelfde methode: een grondkleur, en dan een paar tinten schaduwen en hoge lichten erop schilderen. Dit zijn van die klusjes waar ik nooit zo’n zin in heb om aan te beginnen, maar wanneer ik mezelf er dan eindelijk toe aanzet, gaat het ook in één keer af 🙂

Het is weer niet zo goed te zien op de foto, maar de doek rond de toren is donkerder dan die rond het mortier. De doek over de ventilator op de romp en over het gat voor het rookmortier op het torendak zijn in dezelfde kleuren geschilderd als de doek rond de toren.
 
In het echt waren de contouren van het mortier ook wel te zien, maar op foto’s wordt de epoxy putty allemaal een beetje dezelfde kleur en vielen de vouwen en randen weg. Wat levendigheid betreft komt er straks nog een beetje meer kleur op, vooral de rupsbandschakels aan de toren en de sleepkabels — en later natuurlijk die witte brug 🙂
 
Eerst de rupsbanden (en wielen) nu, want pas als die eraan zitten kan ik de dingen op het achterdek gaan monteren, anders breekt daar vanalles.

Ik had de rupsbanden bruin geschilderd, daarna heb ik er een wash opgedaan van een donkere, grijsbruine zandkleur die redelijk overeenkomt met de kleur van nat duin-/strandzand hier op Walcheren, en daarom denk ik ook met die bij Oostende. Dit om weer te geven dat er wat zand aangekoekt is op de rupsband, maar niet teveel. Het lijkt me dat de tank (redelijk) schoongemaakt zou zijn voordat de waaduitrusting erop werd gezet, dus geen zware verwering voor dit model, maar ik heb deze wash wel op de wielen en hun ophanging gedaan, behalve aan de buitenkant van de wielen (want de lagers moesten goed gevet worden voor het waden).

Na de wash heb ik de rupsbanden gedrybrusht met middelbruin om het detail naar voren te brengen en dan aan de binnen-en buitenkant de loopvlakken geschilderd met Humbrol Polished Steel (gebruik daarvoor trouwens niet je beste penseel!), dat na een paar minuten drogen opgepoetst kan worden voor een realistische glans van metaal dat door het rijden gepolijst wordt:

IMG_9892.jpeg

Boven voor het poetsen, onder na — ongepoetst is het gewoon middelgrijs, maar wél gepoetst glimt de verf alsof het inderdaad staal is.

Ik heb ook de stalen wielen en de tanden van de spanwielen daarmee gedaan:

IMG_9893.jpeg

De aandrijfwielen zou je ook kunnen doen, maar die zitten zover uit het zicht dat ik ze maar overgeslagen heb. Dat geldt ook voor de buitenste wielen, want de loopvlakken daarvan zie je niet of nauwelijks.
 
De rupsen en loopwielen zien er goed uit met het gepolijste staal!

Het magnesium staal van de Churchill tank roest niet zoals gewoon staal, maar krijgt een soort bruine waas over het donkergrijs. Ik denk dat je met het bruin dicht bij de werkelijkheid zit, maar maak ze [edit] niet te roestig.

Keep on the good job, Jan
 
Laatst bewerkt:
Mangaanstaal, denk ik dat je bedoelt 🙂 Klopt, dat wordt over tijd donkerbruin, en deze rupsbanden zijn eigenlijk té bruin, maar dat steken we op modder 😉

Ik heb eerst de rubber banden aan de spanwielen geschilderd, donkergrijs met een wash van verdunde Oost-Indische inkt erover, maar daar heb ik geen foto van gemaakt.

Dan het monteren van rupsbanden op een AFV Club Churchill in eenvoudige stappen … Na de rupsband gebouwd en geschilderd te hebben, steek je hem bij het aandrijfwiel (achteraan, dus) onder het spatbord en schuif je hem naar voren. Dat gaat meestal niet in één keer, en vaak moet je het model in allerlei standen houden (rechtop, ondersteboven, linkerkant boven, rechterkant boven, op z’n neus, enz.) terwijl je de rupsband voor- en achteruit probeert te duwen en trekken tot hij verder wil. Regelmatig herhalen tot hij bij het spanwiel tevoorschijn komt.

Heb je allebei de uiteinden er eindelijk uit, dan kun je ze met een stukje garen aan elkaar binden:

IMG_9894.jpeg

Gewoon door de gaatjes in de rupsband steken, links en rechts, en dan de uiteinden aan elkaar binden. Dat gaat waarschijnlijk beter als je meer vaardigheid in knopen leggen hebt dan ik, maar goed, uiteindelijk lukt het. Zorg wel dat het garen niet strak staat, maar net een beetje los zit, anders komt alles straks te strak te staan.

Zit de knoop er eenmaal op, dan kun je de rupsband weer terug (of verder) duwen tot allebei de uiteinden verdwenen zijn onder de spatborden:

IMG_9895.jpeg

Dit spaart een berg werk bij het bouwen, deze methode werkt zolang je ook maar één stuk spatbord gemonteerd hebt van de drie waaruit de bovenkant bestaat, maar zorg wel dat de rupsband lang genoeg is om vooraan helemaal voorbij het gat opzij te gaan, want daar blijft hij net zichtbaar.

Na de andere ook gedaan te hebben:

IMG_9896.jpeg

En een close-up van de nu ook geschilderde reserveschakels op de toren:

IMG_9897.jpeg

Deze heb ik eerst donker roodbruin geschilderd, dan een donkerdere wash gegeven en daarna met middelbruim gedrybrusht.
 
Na de uitlaten nog wat meer verroest te hebben, door er meerdere kleuren bruin op te stippelen met een dik oud penseel, kon ik ze monteren:

IMG_9902.jpeg

Daarna de trekstangen voor de waadschachten opzij:

IMG_9903.jpeg

Ze zitten op het model nergens aan vast in het midden, want er komt nog een plaatje overheen. In het echt zat er niet alleen in het midden een staafje zoals hier, maar ook nog twee opzij, waar volgens mij deze stangen aan moeten, maar ik denk dat je daar weinig of niks van gaat zien dus ik laat het weg. De twee trekstangen naar de achterste schacht komen er pas op als de kooi met kier geplaatst is, want daar moeten ze doorheen steken.
 
Mooi allemaal Jakko 👍 deze filigrane toevoegingen zien er nerveus makend lang en dun uit... zijn dat plastic onderdelen ?
 
Ik heb ze gemaakt van messing staf, koperdraad voor de haakjes en plastic onderdelen die bij het model zitten:

img_9786-jpeg.26733
 
Alle stangetjes op hun plek en geschilderd, en ook het bovenste plaatje op het afwerpmechanisme zit er nu op, net als de lier:

IMG_9904.jpeg

De twee stangen naar de achterste waadschacht konden er pas aan nadat de lier erop zat, en dat viel gelukkig goed mee: langs de achterkant er tussendoor steken, dan waren ze eenvoudig vast te haken en dan te lijmen.
 
Prachtig die lier! En die kon het gewicht van de brug handlen?
 
Blijkbaar 🙂 Het is niet echt te zien op de foto hierboven, maar hij zit met twee schuine balken aan de achterkant vast aan de sleepogen van de tank:

a2a-achterkant-jpeg.24240


Daarna loopt de lierkabel over twee dubbele blokken: het voorste zit aan de brug gehaakt (met een koppeling die snel losgemaakt kan worden ertussen), het achterste aan het stukje kabel dat aan de voorkant van de lierkooi zit:

The_British_Army_in_North-west_Europe_1944-45_B12247.jpg

(bron)

De lier zelf is handbediend: op de vierkante pen bovenaan, die op de eerste foto te zien is, wordt een zwengel gezet (en aan de andere kant ook). Bij het model zitten die zwengels, en voor als je ze er niet op wilt hebben, ook de vierkante uiteinden. Die heb ik dan gemonteerd, want ik denk dat op het landingsvaartuig de zwengels er wel niet meer aangezeten zouden hebben.
 
ik sta er van te kijken dat ie het aankan, wat zou dat brugdeel wegen? Op de lier moet toch een flink verzet op zitten. En dan nog eens de mankracht.
 
Maar de lijn loopt minimaal 4x door een blok wat de kracht tot een kwart maakt, en de lier zal ook nog wel wat vertraging hebben, dan gaat het al makkelijker. Nu denk ik ook dat de brug niet na elk gebruik weer meegenomen werdt, en, je hoeft gerust geen armpje te gaan drukken met toenmalige mannen in de kracht van hun leven, want hoewel het geen bodybuilders waren was alles lichamelijk zwaar om te tillen en men deed dat uit gewoonte op professie
 
Tini Hendriks zei:
ik sta er van te kijken dat ie het aankan, wat zou dat brugdeel wegen? Op de lier moet toch een flink verzet op zitten. En dan nog eens de mankracht.
Klik om te vergroten...
Ik kan nergens vinden wat die brug nu eigenlijk woog — overspanning e.d. zijn makkelijk genoeg te achterhalen, maar gewicht … vergeet het maar 🙁 De lier heeft drie vertragingen tussen de as waar de zwengels aan zitten en de lier zelf; het aantal tanden weet ik niet maar de grote tandwielen zijn (schat ik) ongeveer drie keer de diameter van de kleine, dus dan hebben ze ook grofweg drie keer zoveel tanden, wat dus neerkomt op ongeveer 27:1 vertraging — noem het 30:1. Dan nog de 4:1 van de blokken en je bent ¹/₁₂₀ van het gewicht van de brug aan het tillen met je spierkracht; dat dan waarschijnlijk wel weer groter zal worden vanwege dat je dat doet via de korte arm van het A-frame in plaats van rechtstreeks, maar toch. En je doet dat met twee man, zo niet vier als je plek kunt vinden om die allemaal op de tank te laten staan 🙂

Timo de Porto zei:
Nu denk ik ook dat de brug niet na elk gebruik weer meegenomen werd
Klik om te vergroten...
Ze waren in principe bedoeld als aanvalsbruggen, die pas na de strijd weer opgepikt hoefden te worden. Maar zoals je op de foto ziet van de mannen bij het vuurtje met de tank op de achtergrond, werd hij wel neergelaten wanneer hij niet vervoerd hoefde te worden, want als de tank té ver reed met de brug eraan, kon het gewicht ervan zelfs brand in de voorste wiellagers veroorzaken.
 
Het lag even een beetje stil, maar de benzinekannetjes voor achterop zijn zo goed als af. Die bij het model zijn niet al te goed, maar afgelopen winter heb ik een setje van Resicast gekocht met kannen van specifieke merken die door het Britse leger gebruikt werden. Geen idee of dat in 1944 ook nog zo was, maar het is leuk als variatie 🙂 In plastic zitten er ook goede kannen bij de Field Accessoires Set van Bronco.

IMG_9909.jpeg

Een kleinigheidje was dat ze bij Resicast vergeten waren om de geëtste handvatten in de set te doen, waardoor ik korting kreeg toen ik zei dat ik het setje toch wilde kopen. Even een reepje aluminiumplaat snijden, dan nog een paar vouwtjes en je hebt ook een handvat.

Met een (paar) laagje(s) verf:

IMG_9921.jpeg

Toen dat droog was heb ik ze op het model gelijmd en dan de beugel er overheen:

IMG_9922.jpeg

Aan de achterkant moet nog een stangetje met een vleugelmoer komen, maar daar heb ik mee gewacht omdat de lijm op de bovenste nog niet droog was toen ik deze foto nam, en ik niet wilde dat ze zouden verschuiven. Ik denk wel dat ik nog WATER op het kannatje zonder markeringen ga schilderen, of kijken of ik daar nog een decal voor heb.
 
Behoorlijk flimsy dat detail 😉 maar effectief en 't ziet er goed uit 👍
 
Dit zijn geen flimsies — dat waren de kannen van 4 gallon die bedoeld waren voor éénmalig gebruik 🙂 Deze van 2 gallon waren steviger en gemaakt om ook hervuld te worden. Wat de kleur betreft begreep ik dat de civiele kannen gebruikt werden in militaire kleuren, doordat het leger ze daarin kocht van fabrikanten, en anders kan het altijd zo zijn dat de bemanning van deze tank ze overgeschilderd heeft 🙂
 
Nu zitten de hele klemmen erop, en zijn ze geschilderd:

IMG_9934.jpeg

Maar ik zou heel erg aanraden om zowel de kannen als de klemmen ervoor, vóór het schilderen aan te brengen. Als je het in de volgorde doet die ik gebruikt heb, maak je het jezelf veel te moeilijk.

Goed, met die erop ben ik doorgegaan naar de markeringen:

IMG_9935.jpegIMG_9936.jpegIMG_9937.jpeg

(De toren staat er niet netjes op omdat de lierkabel in de romp gefrommeld is om hem niet in de weg te laten zitten bij het schilderen.)

Het embleem van 79 Armoured Division en de arm-of-servicemarkering 1234 komen van dit model, evenals het rodekruis-symbool op de verbanddoos. De tekst WATER komt uit de accessoireset van Bronco.

Op de zijkant is het registratienummer T68927/B gemaakt uit een T en cijfers van de decals van de Tamiya Cromwell, met de /B van decals van deze AVRE. Het nummer is correct, de /B is speculatief, maar op Walcheren had T69114/B ook die toevoeging, dus ik vind het niet onaannemelijk. De tekst BRAMBLE LCT5 is handgeschilderd en is ook speculatief, want er zijn mij geen foto’s bekend van de rechterkant van deze tank, maar wederom had T69114/B daar CHERRY LCT6 staan. Bramble en Cherry waren de aanvalsgroepen waar de twee tanks toe behoorden, 5 en 6 de volgnummers van de landingsvaartuigen waarin ze vervoerd werden. Alle tanks op Westkapelle hadden deze woorden en nummers er grof op geschilderd staan, zodat het volledig aannemelijk is dat deze tank dat ook zo had.

De ster op het torendak komt uit een setje van Star Decals voor tanks op Walcheren, waar hij bedoeld is voor een Sherman, maar die ga ik toch niet bouwen. De A2A achterop de kist is handgeschilderd (bij gebrek aan geschikte decals in m’n verzameling), en is ook speculatief, bij gebrek aan zowel foto’s als de opbergkist zelf op de echte tank. Wederom had T69114/B z’n roepnummer (A3) op ongeveer dezelfde plek, dus ik vind het alweer aannemelijk.
 
We zijn er bijna …

Eerst de kabel voor het mechanisme waarmee de waadschachten vastzitten:

IMG_9938.jpeg

Dit is 0,25 mm visdraad dat ik zwart geschilderd heb, en dan vastgelijmd in een gaatje dat ik op ongeveer de juiste plek door het mechanisme geboord heb. Hij is veel te lang, maar het losse einde gaat later het commandantsluik in, het zicht uit, dus door hem te lang te maken zal hij beter op z’n plek blijven zitten.

Aan de brug heb ik de ontkoppeling en een blok gemonteerd d.m.v. harpsluitingen:

IMG_9939.jpeg

Ook hier weer een kabel uit 0,25 mm visdraad, die ook het commandantsluik ik zal gaan. Hij zit vastgelijmd in een gaatje dat ik in de zijkant van de ontkoppeling geboord heb.

Aan de tank-kant heb ik het andere blok vastgemaakt:

IMG_9942.jpeg

Eerst met de onderdelen uit de doos: plastic harpsluiting en pin. Toen ik echter de kabel door de blokken haalde om te kunnen bepalen hoe lang ik hem af moet knippen, en daarom de brug ermee omhoog probeerde te trekken, brak het stukje kabel links, waar de harpsluiting omheen zit, door de gelijmde pin heen. Dit komt omdat AFV Club deze sluitingen net niet goed genoeg gemaakt heeft: er zit een gat aan maar één kant, en de pinnen zijn precies lang genoeg dat ze door dat gat tégen de andere (dichte) kant aankomen. Hierdoor kon de kabel dus aan die kant tussen de pin en de sluiting heen, ondanks dat dat gelijmd was.

Had AFV Club er een gaatje van halve millimeter diep in gemaakt en de pinnen een halve millimeter langer, dan was alles véél sterker geweest. Ik heb het opgelost door een 1 mm boortje door het gat te steken en dan de andere kant ook helemaal door te boren, zodat ik er een stukje 1 mm messing staf door kon doen en vastlijmen met een beetje secondelijm, wat je kunt zien op de foto. Met dat erin kan het wel de kracht van het kabeltje links aan.

Met dat gedaan kon ik de kabel weer door de blokken halen en alles aantrekken, de kabel op lengte knippen en een oog eraan lijmen. Dat ligt te drogen, ik denk tot morgen, want ik wil niet dat de lijm daar losschiet 🙂
 
Jakko Westerbeke zei:
Had AFV Club er een gaatje van halve millimeter diep in gemaakt en de pinnen een halve millimeter langer, dan was alles véél sterker geweest. Ik heb het opgelost door een 1 mm boortje door het gat te steken en dan de andere kant ook helemaal door te boren, zodat ik er een stukje 1 mm messing staf door kon doen en vastlijmen met een beetje secondelijm, wat je kunt zien op de foto. Met dat erin kan het wel de kracht van het kabeltje links aan.
Klik om te vergroten...
Niet voor beginners zeg maar. Het kost je de nodige inspanningen, maar ik vind het een mooi geheel worden. Je hebt echt wat te zien.
 
Nee, ik zou dit model niet aanraden als je eerste tankmodel … of welk ander van AFV Club dan ook, eigenlijk 😉 Bij dit model zijn vooral die harpsluitingen een priegelwerk, en als ik eerlijk ben denk ik dat de beste zet is om ze allemaal door te boren en er een messing pin in te zetten die aan allebei de kanten vastgelijmd is. Het kan de sterkte maar ten goede komen.
 
Hij hangt eraan!

IMG_9943.jpeg

In principe is het model af, behalve dan dat ik nog zit te wachten op een figuurtje dat ik besteld heb om erop te zetten. Daarom nog geen „af” of foto’s van het hele model, ook niet omdat m’n fotocabine te klein is voor dit geval:

IMG_9944.jpeg

Als dat figuurtje er eenmaal is ga ik verder, en daarna komen er ook foto’s van het voltooide model.
 
Prachtig gedaan!
 
Echt een gaaf model , wat (misschien) beter tot z'n recht komt op de busy werktafel dan in het 'foto hokje' 😉

Zeer geslaagd die doorverende wielophanging, het geeft effectief een gewichtig gevoel mee.
 
IMG_0006.jpegIMG_0007.jpegIMG_0008.jpegIMG_0009.jpegIMG_0010.jpegIMG_0011.jpegIMG_0012.jpegIMG_0013.jpeg

Omdat het model te groot is voor m’n fotocabine, heb ik deze foto’s nu net maar achter buiten genomen, gebruikmakend van de schaduw en het avondlicht. Een blauw dekentje dient mooi als achtergrond 🙂
 
En nog even een paar familiefoto’s van alle modellen die ik tot nu toe gebouwd heb van voertuigen die op Westkapelle geland zijn:

IMG_0019.jpeg

De modellen van voertuigen zoals ze geland zijn:

IMG_0020.jpeg

En de wrakken zoals ze er na de oorlog bijstonden:

IMG_0021.jpeg
 
Prachtig geworden, de verschillende kleuren maken het model ook erg levendig. En wat een werk heb je er aan gehad, respect!
Ik heb alleen wat moeite met dat figuur.
Veel te stijf en een onnatuurlijke sta houding, met name de voeten. Dat ziet er echt uit alsof het er los opgekwakt is en doet op deze manier afbreuk aan het geheel.
Terwijl een figuur juist weer wel heel veel kan verduidelijken als het om de schaal en grootte van het voertuig gaat.
 
Prachtig geworden, zeer realistisch dat iets doorzakken aan de brugkant. Echt geweldig hoe je die deep wading gear gestalte hebt gegeven.
Tja, die figuur? Als je hem ernaast zet en tegen de tank aan laat leunen komt ie beter tot z'n recht, is mijn bescheiden mening, in navolging van Rob’s opmerkingen.
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan