Naar aanleiding van wat gesprekken op de SMC toch maar een uittreksel van wat ik op ons SMF forum van mijn langzame vorderingen met een Fordje heb gebakken.
Het is een project van 20 jaar geleden. Ik had er jaren geleden al de kranten van Marcel du Long voor gekregen. Die kwamen om een andere reden voorbij en ik kon het niet laten om begin dit jaar die B-ford op te vissen.
Het is een heel slecht oud Lindberg model. De originele mal is van 1965. De originele spaakwielen waren gruwelijk, dus maar een plaat erop.
De wielen zijn dus toch 1,5 tonner geworden. Van een antieke russische vacukit, een GAZ-AA.
Ondertussen zitten er heel wat uurtjes "maak je eigen PE" in. Klinken, beugeltjes, bumpers etc. De lampen zitten nog los, en het reservewiel blijft er los tegenaan.
Eigenlijk moet ik nog een menneke maken zoals deze:
Volgens de geleerden vertelt een diorama een verhaal, en door steeds meer rommel toe te voegen is mijn Fordje nu ok een verhaal aan het vertellen. De naam zou kunnen zijn : " Met volharding naar het front"
Het trappetje is van randjes hout, die met secondelijm aan elkaar zitten. Moet een oud versleten huishoudtrapje worden, dus Roy Schurger's "planken lesje" komt binnekort van pas. Op het reservewiel komt nog een stapel kranten, sjablonen oude en nieuwe nummerplaten. Het reclameverhaal is even op papier uitgeprint maar zou een decal gaan worden. Het menneke krijgt een airbrush in de hand.
Het afwerken van het fordje is lastig. Hij is schoon, en heeft weinig randjes. Inlijnen met bruin werkt niet, en ik ben een ril vergeten in de achterdeuren. Inlijnen is dus met inkt, gewoon zwart, maar ik vind het hier en daar wel wat hard. (En die witte spikkels zijn piepschuim van de transportbox 😳 )
Het is een project van 20 jaar geleden. Ik had er jaren geleden al de kranten van Marcel du Long voor gekregen. Die kwamen om een andere reden voorbij en ik kon het niet laten om begin dit jaar die B-ford op te vissen.
Het is een heel slecht oud Lindberg model. De originele mal is van 1965. De originele spaakwielen waren gruwelijk, dus maar een plaat erop.
De wielen zijn dus toch 1,5 tonner geworden. Van een antieke russische vacukit, een GAZ-AA.
Ondertussen zitten er heel wat uurtjes "maak je eigen PE" in. Klinken, beugeltjes, bumpers etc. De lampen zitten nog los, en het reservewiel blijft er los tegenaan.
Eigenlijk moet ik nog een menneke maken zoals deze:
Volgens de geleerden vertelt een diorama een verhaal, en door steeds meer rommel toe te voegen is mijn Fordje nu ok een verhaal aan het vertellen. De naam zou kunnen zijn : " Met volharding naar het front"
Het trappetje is van randjes hout, die met secondelijm aan elkaar zitten. Moet een oud versleten huishoudtrapje worden, dus Roy Schurger's "planken lesje" komt binnekort van pas. Op het reservewiel komt nog een stapel kranten, sjablonen oude en nieuwe nummerplaten. Het reclameverhaal is even op papier uitgeprint maar zou een decal gaan worden. Het menneke krijgt een airbrush in de hand.
Het afwerken van het fordje is lastig. Hij is schoon, en heeft weinig randjes. Inlijnen met bruin werkt niet, en ik ben een ril vergeten in de achterdeuren. Inlijnen is dus met inkt, gewoon zwart, maar ik vind het hier en daar wel wat hard. (En die witte spikkels zijn piepschuim van de transportbox 😳 )
