Een vriend deed me een groot plezier: Hij gunde me een echt Verlinden diorama.
Enigste nadeel, hij had een tijd in een opslag gezeten en vooral: het grote probleem van de eerste generatie Italeri kits, het oplosmiddel in de bandjes tast het plastic aan.
De blazen en pareltjes zo bijna zo dun als tubelijm. en onder de pareltjes is het plastic nog boterzacht.
En daar staat ie dan al een paar jaar. Maar hij is door de grote meester zelf gemaakt. Daar durfde ik dus niet aan. Voor zover niet bekend: Iets wat je kunt maar niet durft is een glazen plafond.
Maar het moet. Hij moet weer toonbaar! Dus heel voorzichtig met een zeer scherp mesje voorzichtig de frut eraf gesneden. Alles wat te redden is met de originele washes en dry-brush MOET natuur heel blijven!
En dan frees je dus gewoon van een aantal donor velgen alles weg behalve de rims en heb je een friemeltja plastic over van ongeveer 0,5 mm dik. De linker hieronder is dus gerepareerd. Een klein stukje rim was te redden.
(Wordt vervolgd!)
Enigste nadeel, hij had een tijd in een opslag gezeten en vooral: het grote probleem van de eerste generatie Italeri kits, het oplosmiddel in de bandjes tast het plastic aan.
De blazen en pareltjes zo bijna zo dun als tubelijm. en onder de pareltjes is het plastic nog boterzacht.
En daar staat ie dan al een paar jaar. Maar hij is door de grote meester zelf gemaakt. Daar durfde ik dus niet aan. Voor zover niet bekend: Iets wat je kunt maar niet durft is een glazen plafond.
Maar het moet. Hij moet weer toonbaar! Dus heel voorzichtig met een zeer scherp mesje voorzichtig de frut eraf gesneden. Alles wat te redden is met de originele washes en dry-brush MOET natuur heel blijven!
En dan frees je dus gewoon van een aantal donor velgen alles weg behalve de rims en heb je een friemeltja plastic over van ongeveer 0,5 mm dik. De linker hieronder is dus gerepareerd. Een klein stukje rim was te redden.
(Wordt vervolgd!)
