Beste medebouwers,
Onder de indruk van vele schitterende modellen op dit forum keek ik vaak vertwijfeld naar de kits die ik ooit in elkaar had geflanst.
Zo had ik een Tamiya Flakvierling 38 staan, die echt op geen enkel vlak (flak?) de vergelijking kon doorstaan met wat ik links en rechts allemaal zag. Wat te doen met dit gedrocht? Een gouden tip (die andere modelbouwers al jaren lijken te kennen) bracht uitkomst; ovenreiniger.
Heb dus het geschut voorzichtig gedemonteerd en de verf gestript. Allemachtig... Zo goed als nieuw!
Oké; de onderdelen zelf worden er natuurlijk niet meer high-tech van. Het blijft een kit die tientallen jaren geleden uitkwam.
Maar: nieuwe ronde, nieuwe kansen. Opnieuw begonnen met Panzergrau en staal:
Eerst geprobeerd wat details te verbeteren. Zo was daar het richtvizier. Wat Tamiya aanleverde was, als ik het me goed herinner, gewoon een massief plastic schijfje. Na wat surfen vond ik het volgende vizier:
Die constructie heb ik geprobeerd te benaderen, via scratch-build. ...moet misschien de diverse onderdelen nog wat verfraaien. Zal proberen een betere foto te uploaden.
Ook heb ik de houders voor de magazijnen veranderd; die van Tamiya waren erg basaal. Daar heb ik het een en ander aangepast. Verder niet veel veranderd.
Gronden en daarna een nieuw grijs jasje. Ja; nog met de kwast.
Alles in grijs uitgevoerd. Geprobeerd de versleten houten latjes in de platforms voor de laders te benaderen. Het chippen was lastiger dan verwacht. Wellicht nog wat aandacht aan besteden.
Dit is hoe het geworden is. Wil evt. de magazijnen nog wat nadruk geven met staalkleur en slijtage.
Zo weergegeven merk ik dat ik e.e.a. wel wat saai vind. Veel grijstinten en staal-kleuren.
Misschien dat een geschutsbemanning de boel kan verlevendigen.
En nu eens kijken wat ik nog meer met ovenreiniger kan doen.
Hé, die oven ziet er wel erg vies uit. Ik vraag me af...
Shoot
(but don’t kill, please)
Onder de indruk van vele schitterende modellen op dit forum keek ik vaak vertwijfeld naar de kits die ik ooit in elkaar had geflanst.
Zo had ik een Tamiya Flakvierling 38 staan, die echt op geen enkel vlak (flak?) de vergelijking kon doorstaan met wat ik links en rechts allemaal zag. Wat te doen met dit gedrocht? Een gouden tip (die andere modelbouwers al jaren lijken te kennen) bracht uitkomst; ovenreiniger.
Heb dus het geschut voorzichtig gedemonteerd en de verf gestript. Allemachtig... Zo goed als nieuw!
Oké; de onderdelen zelf worden er natuurlijk niet meer high-tech van. Het blijft een kit die tientallen jaren geleden uitkwam.
Maar: nieuwe ronde, nieuwe kansen. Opnieuw begonnen met Panzergrau en staal:
Eerst geprobeerd wat details te verbeteren. Zo was daar het richtvizier. Wat Tamiya aanleverde was, als ik het me goed herinner, gewoon een massief plastic schijfje. Na wat surfen vond ik het volgende vizier:
Die constructie heb ik geprobeerd te benaderen, via scratch-build. ...moet misschien de diverse onderdelen nog wat verfraaien. Zal proberen een betere foto te uploaden.
Ook heb ik de houders voor de magazijnen veranderd; die van Tamiya waren erg basaal. Daar heb ik het een en ander aangepast. Verder niet veel veranderd.
Gronden en daarna een nieuw grijs jasje. Ja; nog met de kwast.
Alles in grijs uitgevoerd. Geprobeerd de versleten houten latjes in de platforms voor de laders te benaderen. Het chippen was lastiger dan verwacht. Wellicht nog wat aandacht aan besteden.
Dit is hoe het geworden is. Wil evt. de magazijnen nog wat nadruk geven met staalkleur en slijtage.
Zo weergegeven merk ik dat ik e.e.a. wel wat saai vind. Veel grijstinten en staal-kleuren.
Misschien dat een geschutsbemanning de boel kan verlevendigen.
En nu eens kijken wat ik nog meer met ovenreiniger kan doen.
Hé, die oven ziet er wel erg vies uit. Ik vraag me af...
Shoot
(but don’t kill, please)