Tank Recovery Vehicle M32B1 met Mine Exploder T1E1

[Jakko Westerbeke]

Recent kreeg ik van iemand dit model:

Op zoek naar ideeën om er iets mee te doen, bedacht ik dat ik op de site van BoldDivision een ombouwset met T1E1 mijnenwals gezien had …



Gezien de prijs van de Tasca-doos (gratis) vond ik dat deze aankoop er dan wel vanaf kon 🙂 Omdat m’n LWS bijna af is ben ik er ondertussen aan begonnen. Eerst gewoon de romp gebouwd en uitdrukkerplekken aan de binnenkanten van de toren gevuld:



De stukken wit plastic zijn omdat de vloer die daar komt, maar op vier hele kleine hoekpuntjes rust, en daar bij het minste of geringste afvalt. Zo is er genoeg materiaal om hem goed vast te lijmen.

De delen van de toren passen maar nét:



Er is eigenlijk te weinig ruimte in de ring onderaan om de zijkanten echt lekker te laten passen, dus ik moest voorzichtig werken maar tegelijk kracht zetten om alles in elkaar te krijgen. Het dak zit los, maar is met plakband vastgezet zodat alles in vorm komt en blijft. Na droging heb ik de naden opgevuld en geschuurd:



En ook wat andere onderdelen al aangebracht. Helaas bleek na kijken op foto’s van echte voertuigen al snel dat er hier best wat ontbreekt. Ik ben begonnen met detail aan te brengen aan de .50 munitiekistjes aan de linkerkant:



De voorkant van de romp is totaal leeg, maar je kunt dat door de opening in het dak heel goed zien:



Daarom heb ik ook nog maar een AFV Club M10 gekocht, om daaruit de delen voor de bestuurdersruimte te halen:



Dit lijkt misschien verspilling, maar voor de prijs van een resin setje met Sherman-bestuurdersruimte heb je meer dan één M10 van AFV Club en een M10 kun je goed bouwen zonder echt zicht op de bestuurdersruimte.

Achter de linker gereedschapskist twee water-jerrycans, gemaakt van benzinekannen van Italeri met waterdoppen van een RFM Sherman, omdat de stokoude kannen van Italeri duidelijk beter zijn maar benzinedoppen hebben. Aan het dak zit een M1 Thompson van Tamiya, want die is net zichtbaar als het luik open is, zoals ik van plan ben.

Zie het verschil dat die paar interieurdelen maken:

 

[Peter van Dijk]

Wauw Jakko, dat wordt een fraai heavy metal spektakel 😛

Al lekker op weg ook, ik zeg : carry on ol' chap 😉👍

 

[Jakko Westerbeke]

We zijn er nog láng niet 🙂

 

[Jakko Westerbeke]

Op de binnenkant van de bovenbouw zitten rekken voor elf kartonnen buizen met 81 mm mortiergranaten, maar die zijn vereenvoudigd door Tasca: vroege M32s hadden driehoekige verstevigingen/schotten tussen de buizen en individuele ringen aan de bovenkant om ze vast te houden, late hadden schotjes op de zijwand en een riem die over de buizen heen ging. Maar volgens bronnen had de M32 dertig granaten aan boord, dus waar zat de rest? Navraag op Missing-Lynx leverde vooral speculatie op, totdat iemand me een scan van het handboek voor de M32 stuurde. De overige 19 lagen (zoals ik vermoedde) rechts in de sponson, achter het gereedschapsrek. Maar de Tasca-buizen passen daar niet …

Nog meer zoeken leverde op dat de afmetingen daarvan niet juist zijn. De onderdelen zijn 18 mm lang maar horen 16,3 te zijn. De diameter klopte wel redelijk, maar ik had geen zin om van alle buizen een stukje af te halen. Gelukkig bleek gietraam H, met de torenonderdelen, zo goed als precies de juiste diameter (2,8 mm) te hebben, dus heb ik dat eerst in stukken geknipt met een tang en dan met een guillotine van RP Toolz daar 30 stukken van 16 mm van gemaakt.

Elf in de toren, met stukjes plastic strip ertussen voor de schotjes (de riempjes moeten er nog op) en negentien in de romp:



Daar had ik er natuurlijk minder kunnen doen, en als dit delen waren die ik gekocht had dan zouden er inderdaad alleen maar zoveel zitten dat het de juiste indruk geeft, maar dit is gietraam dus wat geef ik erom 🙂

Ook heb ik een aandrijfas gemaakt uit dik gietraam, met een beschermkap aan de voorkant:



Onder die kap zit in het echt een ketting voor de aandrijving van de lier; er moet nog wat meer aan. Tussen de kap en de versnellingsbak zit een stukje plastic van een model dat ik vond tussen de rotzooi op m’n werktafel, zodat er geen gat meer zit tussen de aandrijfas en de bak. Het is hier dan ook niet de bedoeling dat alles nauwkeurig is, maar dat het de indruk geeft dat alles er zit dat er hoort te zitten — Shep Paine z’n gizmology, in principe.

 

[Richard Cramer]

Mooi! Deze ga ik volgen, al was het maar als referentie voor mijn eigen die op de plank ligt 🙂..

 

[Jakko Westerbeke]

Hier de wielen en wielstellen:



In principe standaard-Sherman, maar aan de voorste en achterste aan allebei de kanten zit wat extra spul, zodat er platen op de voorkant gezet konden worden om de vering te blokkeren bij het takelen: daarom heb ik daar vier boutkoppen op gedaan in plaats van gaatjes te boren zoals bij de middelste.

Omdat die zware mijnenwals op de voorkant komt, heb ik de vering ook aangepast:



Aan de voorkant heb ik alleen afstandsplaatje A (1,5 mm dik) in het wielstel gedaan, bij de middelste A+C (totaal 2 mm) en achteraan A+B (2,5 mm). Hiervoor moest ik wel bij het achterste wielstel de sleuf voor het verenpakket aan de onderkant uitsnijden en -beitelen, anders konden ze niet ver genoeg naar beneden om deze stand ook toe te laten. Dat is ook de reden voor het witte vulmiddel op het achterste wielstel rechts: ik stak er net doorheen met de beitel …

De veerarmen zitten nog los, zodat de hele wielstellen uitgericht kunnen worden nadat ik ze op het model lijm, vermoedelijk pas na het schilderen.

(Voor de Sherman-kenners: het wielstel linksvoor heeft een hoge arm voor het terugloopwiel, omdat ik de subtiele indruk wil geven dat dit een vervangend stel is.)

 

[Bert van Wiltenburg]

En dat ene dichte wiel temidden van de open wielen, ook om aan te geven dat het een 'thuiskomertje' is?

 

[Jan van Harn]

Volgens mij is recht uit de doos niet aan jou besteedt: je maakt weer een natuurgetrouwe weergave.

Mooi werk, Jakko

Groeten, Jan

 

[Jakko Westerbeke]

En dat ene dichte wiel temidden van de open wielen, ook om aan te geven dat het een 'thuiskomertje' is?

Ja, dit kwam heel veel voor bij Shermans en afgeleide voertuigen, omdat alle wieltypes volledig uitwisselbaar waren, en niemand er waarschijnlijk om maalde om hetzelfde type wiel op de tank te zetten. Bij Tasca/Asuka-Shermans zitten (bijna?) altijd minimaal twee types wielen, dus zo’n wiel van net een ander soort erop is heel makkelijk ook al heb je verder totaal geen Sherman-reserveonderdelen. De instructies noemen het ook expliciet als een mogelijkheid 🙂

Volgens mij is recht uit de doos niet aan jou besteedt

Soms wel, voor de tussendoortjes 🙂

 

[Jakko Westerbeke]

Het is geen @Walter Jonkers niveau, maar de meeste delen die zichtbaar gaan zijn van het interieur, zitten er nu in:



Op de vloer ligt hier een raamwerk dat de bovenkant van de lier afdekt. Links en rechts komen daar nog platen op zodat aan die kanten het zicht naar binnen veel meer weggenomen wordt, en in het midden komt de lier zelf die de vloer van de tank uit het zicht houdt. Linksvoor, achter de bestuurdersstoel, zit nu dit:



Het gevalletje tegen de zijwand is een benadering van de versnellingsbak van de lier (hoog, laag en achteruit, met een vrij tussen elke versnelling in). Onder de vloer heb ik dan de aandrijving van de lier zelf deels nagemaakt, met de kettingkast aan deze kant:



Ook hier weer: je ziet er weinig van, dus zolang het maar redelijk lijkt, vind ik het goed.

Het voornaamste dat er nu nog in moet, zijn de versnellings- en koppelingshendels voor de lier, en ook de handrem en misschien de versnellingspook op de versnellingsbak van de tank.

 

[Timo de Porto]

Geen lier jakko? of iets wat ervoor door kan gaan?

 

[Jakko Westerbeke]

Jawel, de lier zit gewoon bij het model, maar die moet er van onderaf in (zoals je bij de vloer kunt zien) en ik moet eerst beter draad vinden om daarop te doen. Bij het model zit knalgele draad, en ik heb liever zwart o.i.d. dat niet zo heel veel geschilderd hoeft te worden. Ik ben alleen nog niet op zoek gegaan naar zwarte draad van ongeveer 0,7 mm diameter (want 25 mm in het echt).

 

[Timo de Porto]

Oh oke, ik weet niet wat er wel of niet bij de kit zit. Ik heb de good old italeri met alles erop en eraan in de stash, met een acedemy m10 interieur, en de m4a1 romp van dragon, tasca ophanging en rupsen, en nog diverse kleine details, en ook nog een m4a3 romp als alternatief, maar of dat wat wordt? Ligt er ook al weer 15 jaar +, en of ik er zin in heb weet ik nog niet....

 

[Jakko Westerbeke]

Op Scalemates kun je de instructies van dit model bekijken 🙂 Het Italeri-model heeft een aantal foutjes, afgezien van de bijna-verkeerde rompbovenkant klopt de achterkant van de toren schijnbaar ook niet. Mocht je ooit aan je model toekomen, dan heb ik ook nog een scan van de TM voor je.

 

[Peter van Dijk]

Ik ben alleen nog niet op zoek gegaan naar zwarte draad van ongeveer 0,7 mm diameter (want 25 mm in het echt).

Misschien is 0,5mm elastisch naaigaren bruikbaar ? Ik heb dit van Prym, mooie textuur en pluist niet. Geschikt dus voor riggen want
vanwege de elasticiteit kun je de kabels altijd mooi strak aanleggen.

zie hier :
Prym elastische naaigaren 0,5mm in diverse kleuren

 

[Jakko Westerbeke]

Ik had al wat zitten zoeken en kwam 0,7 mm zwart koord tegen, dus het is eenvoudig genoeg te koop. Nu eens een keer op zoek als ik in stad ben, want de verzendkosten zijn grofweg vijf keer zoveel als het klosje zelf 🙂

 

[Jakko Westerbeke]

Vanmiddag in de stad geweest, maar niks geschikts gevonden 🙁 Dus vandaag of morgen maar eens online op zoek of er ergens voor een schappelijke prijs verstuurd wordt.

 

[Jakko Westerbeke]

Vanavond, op zoek naar wat anders, bleek ik gewoon iets van anderhalve meter zwart draad van de juiste dikte te hebben liggen in een zakje met overgebleven draad van modellen …



Het gele draad is wat je van Tasca krijgt, ongetwijfeld goed bruikbaar maar niet zonder veel werk om het een andere kleur te geven. Het zwarte draad rechts is wat ik nog bleek te hebben liggen, maar vraag me niet van welk model het afkomt 🙂 Als ik móét gokken, dan denk ik van een M88 bergingstank van AFV Club.

De twee groene delen zijn de lier van Tasca, het grijze komt uit m’n onderdelendoos voor vliegtuigen en ik heb ook weer geen idee waar het vandaan komt, maar de binnendiameter is gelijk aan de buitendiameter van de as van de Tasca-lier en de buitendiameter (zonder de flens) is net goed om één laag draad overheen te doen zodat het lijkt alsof de kabel grotendeels nog op de lier zit, zonder dat ik er een meter op hoef te doen.

Binnenin heb ik details aan de achterwand toegevoegd:



De veldflessen zijn van Dragon, al het witte is plastic plaat, staf e.d. Het groene ronde deel bovenop het smalle, hoge dinges (de olietank) is een deel van een model uit de onderdelendoos, met een geponst rondje om het gat erin dicht te maken. Dit alles onder het motto: wie wat bewaart, die heeft wat 🙂

 

[Peter van Dijk]

het motto: wie wat bewaart, die heeft wat 🙂

HEAR HEAR !! één van de, zoniet hét beste motto aller tijden 😁 (zolang je maar weet waar je alles hebt bewaard...)

 

[Jakko Westerbeke]

Gelukkig wist ik precies waar ik die touwtjes bewaard had, alleen was het nog niet in me opgekomen te kijken of er wat bruikbaars bijzit, want in m’n gedachten was het allemaal wit … In de praktijk is het bijna allemaal wit 🙂

 

[Jakko Westerbeke]

Kleine update, want vanwege andere bezigheden heb ik afgelopen week weinig aan dit model gedaan:



En deels omdat ik me het hoofd zat te breken over een goede manier om de brandblusserflessen te maken, tot ik me vanmiddag bedacht dat ik ergens een paar uit een Tamiya M113 moet hebben. Die kon ik alleen niet vinden, maar wel uit een Tamiya M60 🙂 Uit wat plastic heb ik er aansluitingen opgemaakt (na de originele weggesneden te hebben) en van getrokken gietraam de bowdenkabels (denk ik) voor de hendels ervan op het motordek. Er moeten ook nog een paar slangen aan de flessen, maar ik moet nog even kijken hoe ik die ga maken.

 

[Jakko Westerbeke]

Ik heb de belangrijkste slang ook toegevoegd:



Maar verder geen moeite gedaan eraan, want het blijkt dat de stoel linksachter bijna alles hiervan goed verbergt. De veldflessen heb ik wat opgeschoven naar links, want ze zaten toch wat te ver naar het midden van het voertuig.

Aan de voorkant zitten nu ook de drie hendels voor de lier erin:



De linkse is de versnellingspook voor de lier (hier ongeveer in de lage versnelling), de tweede is de koppeling voor de lier (hier met de koppeling gekoppeld), het kleine hendeltje bij de aandrijfas is de koppeling voor de aftakking (hier ook gekoppeld).

Door de bovenkant van het voertuig zie je dan dit, met alle vloerdelen en de liertrommel op hun plek:



En voor op de bestuurdersstoel een figuurtje, want met de lier in bedrijf zal er daar iemand gezeten hebben (de lier werd namelijk bediend met het gaspedaal van de tank):



Benen uit een setje van MiniArt, bovenlichaam uit een ander setje van MiniArt, armen van Asuka, kop van Royal Model.

 

[Timo de Porto]

Volgens mij is het in het echt nog niet makkelijk een m32 te besturen, je hebt de rupsen nodig om het A frame te kantelen, en de bestuurder, die niet gek veel kan zien, zit onder een kansloze hoek te hijsen...

Enniewee, je gaat als een speer en ik ben erg benieuwd naar de verf!

 

[Jakko Westerbeke]

Het lijkt me dat ze vooral vertrouwden op iemand die buiten het voertuig stond om aanwijzingen te geven. Zover heb ik echter niet in het handboek gelezen, om te zien of dat daar wat over te zeggen heeft …

Wat de snelheid betreft valt het behoorlijk mee, het zal sneller gaan als ik eenmaal het interieur afheb (gebouwd + geschilderd). Hoop ik 🙂 Eerst moet ik nog de tas maken waar de seinvlaggen inzaten, aan de achterkant van de toren, en dan kan de verf op het interieur.

 

[Peter van Dijk]

Effectieve scratch-arbeid om de inkijk interessant te maken... mooi gedaan Jakko 👍

 

[Jakko Westerbeke]

Bedankt, het is vooral het totaal lege gat aan de voorkant dat ik vind dat gevuld moet worden. Ik had het natuurlijk ook zwart kunnen schilderen, maar op deze manier lijkt het tenminste nog wat 🙂

 

[Jakko Westerbeke]

Aan de binnenkant moesten er alleen nog de houders voor de seinvlaggen in, gemaakt van een paar stukjes aluminiumstrip, en de geleiderol en stoel tegen de achterwand, waar die houders boven zitten. Hier helemaal links op de foto:



Ik heb dan alle metalen delen met een penseel van een laagje grondverf (Mr. Surface 1000) voorzien, en wanneer dat droog was, het hele interieur olive drab gespoten met Mr. Aqueous Hobby Color, verdund met isopropanol:



Het verschil is slecht te zien want de verf is bijna dezelfde kleur als het plastic 🙂

Vroege M32s lijken helemaal wit geweest te zijn vanbinnen, maar middel- en late uitvoeringen, zoals het Tasca/Asuka-model, helemaal OD. Ik was eerst van plan om het model te schilderen als een tankdestroyer: wit rompinterieur met OD vloeren en OD toreninterieur, maar omdat dit geen normale combinatie geweest lijkt te zijn ben ik toch voor helemaal OD gegaan. Nu nog schaduwen, hoge lichten, details enz. en dan kan hij pas dicht en kan ik verder met de buitenkant …

 

[Jakko Westerbeke]

Na wash-en-drybrush zit er wat meer diepte in:



De stoeltjes heb ik ook al geschilderd, evenals de buizen met mortiergranaten, en ook de brandblussers hebben een onderlaagje gekregen, want rood over OD wordt niks dus eerst even een zandgele kleur die wél dekt.

 

[Jakko Westerbeke]

Het interieur is grotendeels af:



Ik heb de kabel aan de liertrommel gelijmd en die dan in de vloer, het restant van de kabel komt opgerold in de romp te liggen tot na het schilderen, zoals op de laatste foto’s te zien is. Op die manier hoef ik niet van te voren te bekijken hoe lang de kabel moet zijn, maar kan ik hem gewoon op lengte maken wanneer ik weet hoe alles uitkomt.

De bovenkant van de romp en de toren zijn nog los, want er moet eerst nog een bestuurder in voordat ik alles op elkaar kan lijmen. Ook moet er nog het deksel over de lier in, maar dat komt open te staan tegen één van de stoeltjes, en kan er dus pas in nadat de romphelften op elkaar zitten. Ook denk ik dat ik er nog wat persoonlijke uitrusting en/of andere rommel in ga doen, zodat het er wat meer gebruikt/bewoond uitziet.

 

[Jakko Westerbeke]

De geschilderde bestuurder:



En op z’n plek in de tank:



Ik heb binnenin nog een rugzak en een helm gelegd, want veel meer kon ik niet vinden aan geschikte uitrusting zonder dat het een Verlinden-stijl model zou worden 😉

Met de bovenkant van de romp er ook op:



Om hem bij het spuiten later te beschermen, bedacht ik dat een stukje van een boterhamzakje misschien wel goed gaat werken:



Dit is naar boven weg te trekken na het spuiten, en blijkt (na een paar testjes) immuun te zijn voor modelbouwlijm, dus gevaar dat ik er gaten in maak wanneer ik andere delen aan het model plak, is er niet.

Aan de achterkant van de romp heb ik alvast de gaten voor de luchthappers dichtgemaakt met een stukje plastic plaat:



Dit is een eigenaardigheid van veel M32B1’s, want de tanks waaruit ze verbouwd werden hadden wél die luchthappers, maar bij de ombouw werd er een deksel voor in de plaats gedaan zoals dat op de M4A2 en M4A3 zat. Dit is eenvoudig genoeg te maken door een luchthapper op een stukje plastic plaat te zetten en alles eromheen weg te snijden, waarna je het bij kunt vijlen tot het netjes rond is. Dan nog een boutkop in het midden en klaar.

 

[Jakko Westerbeke]

Met de rompdelen en de toren aan elkaar, en wat kisten achterop, lijkt het gelijk al heel wat:



Het torendak zit nog wel los, dat kan tot na het schilderen zo blijven.

 

[Jakko Westerbeke]

Met meer van de bergingsuitrusting erop begint er schot in te komen:



Die rekken voor de tandkransen op de zijkanten hadden wel iets beter uitgevoerd mogen worden, modelbouwtechnisch. Afgezien van een aanzichttekening is er totaal geen leidraad voor waar de onderkant moet komen. Ik heb eerst de bovenkant gedaan, want die past in de beugeltjes daar die wel nokjes hebben om ze op de juiste plek te krijgen, en dan de tandkrans(en) erin gedaan, met drie punten naar boven en de onderste twee punten net boven de strip langs de onderkant van de romp. Op die manier is de onderste beugel te monteren door hem tegen de krans(en) aan te doen, zodat z’n pennen in de holtes tussen de tanden vallen. Het is dan altijd nog een beetje priegelen om hem recht te krijgen, maar dit gaat beter dan te proberen van onderaf te werken.

 

[Jakko Westerbeke]

Bij de Bold Division-set zijn de naven voor de schijven van de walsen niet echt goed uitgevoerd, daarom heb ik ze uiteindelijk opgemeten in deze foto uit het handboek van de wals, die ik op Missing-Lynx kreeg:



Dat resulteerde in:—



en dat dan weer, na een vraag hier op het forum in:

Er zijn er 36 nodig (twee per schijf), en dit zijn er 44 (plus een kapotte die blijkbaar niet goed wilde printen) dus ik kan er een paar breken 🙂 Voor wie ook ooit zo’n model wil bouwen en ook niet kan leven met de naven van Bold Division, heb ik een zipbestand bij dit bericht gevoegd waarin een STL-bestand zit dat je naar een 3D-printer kunt sturen, en ook het OpenSCAD-script waar ik dat STL-bestand mee gemaakt heb.

Ter vergelijking hier links de naaf van Bold Division, rechts de geprinte versie:



Het probleem met de naven van Bold Division is voornamelijk dat ze veel te dik zijn. Dit komt dan weer omdat de bedoeling is dat je er maar eentje per schijf doet, dus zeg maar om en om een naaf en een schijf, met dan nog een naaf aan het einde. In het echt zat er echter aan allebei de kanten van de schijf zo’n naaf. De spaken van Bold Division zijn dan ook nog eens te dik en verkeerd van vorm.

Dat opgelost was er nog wel het probleem dat de schijven in de set niet juist zijn. Er zit een gat van 5 mm diameter in, maar dat moet 9 mm zijn. Gelukkig bracht een kolomboor met een getrapte boor uitkomst:



Dat was wel een beetje priegelen, want de boor was 4 mm, 6 mm en dan 9 mm, dus ik moest eerst de 4 mm op het oog centreren in het gat en dan het schijfje goed vastdrukken op het houtblok met m’n wijs- en middelvinger, zonder daar dan weer tegenaan te komen met de boor 🙂 Maar zie het verschil:



Dat allemaal gedaan was er nog een belangrijke correctie te maken aan de onderdelen van de ombouwset:



Dit is de balk die op de voorkant van de tank moet, en waar de drie armen met de schijven aan scharnieren. Zo krom als een banaan was hij nog net niet, maar wel zo krom dat het opviel. Ik heb hem na het nemen van de foto warmgestookt met een haarföhn (vanwege de dikte duurt dat een poosje, want je moet ook de binnenkant warm krijgen) en dan op een stenen aanrechtblad platgedrukt. Helemáál kaarsrecht werd hij niet, maar wel recht genoeg dat je de kromming niet meer onmiddellijk ziet als je ernaar kijkt, en dat is goed genoeg.

 

[Jakko Westerbeke]

Op zoek naar iets waarmee ik de naven en de walsschijven uit kon lijnen om ze te lijmen, kwam ik uiteindelijk uit bij:



Een tekenpen waarvan het zwarte uiteinde precies past door het gat in de naaf:



… zodat ik de schijf er netjes op kon lijmen:



Dat achttien keer, laten drogen en dan de andere kant:



Daarbij moest ik wel zorgen dat de spaken uitlijnden, maar dat is eenvoudig genoeg op het oog te doen.

Mooi, weer een zorg minder. Denk je …



Wat blijkt? Ik heb de naven net wat de dik gemaakt, zodat het hele pakket van zes schijven 4 mm te breed is om tussen de armen van de Bold Division-set te passen 🙁 Dat is 1/3 mm per naaf, en aangezien de ring 0,3 mm dik is, is dat er natuurlijk ook niet af te schuren …

Dan eens meten in de tekening in een Military Modelling-artikel waarin Steve Zaloga zo’n voertuig in 1:76 bouwt. Daaruit blijkt dat de onderdelen van Bold Division net een paar millimeter te smal zijn, dus ze zouden sowieso wat verbreed moeten worden. Dan kan een millimeter extra er wel bij aan elke kant, vind ik, dus heb ik stukken 2 mm plastic plaat op de uiteinden gelijmd, na de locatiepennen weggezaagd te hebben. Na droging bijsnijden tot de grove vorm:



En dan moet ik ze alleen nog afvijlen tot ze netjes aan sluiten op de resin onderdelen.

 

[Arne Ρоirοt]

Ik had dit voertuig en hoe het model wordt, niet helemaal scherp voor open, maar er ontvouwt zich iets moois.
De M32 is so-wie-so op zichzelf altijd een lust voor het ook.

 

[Bas Slaats]

Wederom heel fraai gedaan. Ik kreeg trouwens nog onderstaande link doorgestuurd, mogelijk geeft deze nog aanvullende inspiratie.

TRACK-LINK / Building and Detailing the Asuka/Tasca M32B1 Tank Recovery Vehicle (TRV)

Tasca (now Asuka) released their M32B1 Tank Recovery Vehicle (TRV) in 2012 to much fanfare. Expectations were high as Tasca/Asuka’s range of 1/35 Sherman kits quickly rose to the top of the heap ...

www.track-link.com

Gr Bas

 

[Jakko Westerbeke]

Bedankt, ik zal dat later eens goed gaan lezen 🙂

 

[Jakko Westerbeke]

Nou, dan denk je: de hitte is voorbij, ik zal eens verdergaan aan dit model. Totdat je erachter komt dat er niet alleen van de schijfnaven weinig klopt:



Het begon toen ik probeerde de zeshoekige balk op de juiste hoogte te krijgen, iets waarvan Bold Division je überhaupt niet vertelt wat dat ook maar ongeveer is. Uit de foto hierboven is goed te halen hoe hij moet komen, maar de steunen ervoor (13 in de foto, hij ligt op het aandrijfwiel en is daardoor misschien makkelijk te missen) maken dat onmogelijk: je kunt óf op de juiste hoogte uitkomen maar met een rib aan de bovenkant, óf met een platte kant bovenaan maar met de balk eerder gelijk met de onderkant van het aandrijfwiel in plaats van met de bovenkant … Toen ging ik maar eens beter kijken naar de scharnieren waar de walsen in hangen, en daar klopt ook weinig van. De bovenste moeten aan één platte kant van de balk komen, maar Bold Division geeft je delen die over een hoek gaan. De onderste scharnieren moeten nu net wel over een hoek zitten, en je krijgt delen die tegen de platte kant passen 🙁 De vorm van de plaat rond de as van de walsschijven klopt dan ook nog eens helemaal niet: de vorm is fout en de bouten zitten verkeerd. O, en er moeten afgeschuinde kanten aan de arm, die het onderdeel niet heeft.

Dat wordt weer een berg werk om de juiste vorm te bepalen, vooral van de steunen tussen balk en romp, en ze dan uit plastic plaat te maken. En zes van die platen met honderdduizend bouten erop … zucht

 

[Jan van Harn]

Dat wordt nog een taaie klus. Ik vraag me wel eens af hoe het komt dat zaken zoveel afwijken, dat het zelfs niet meer oogt zoals het moet zijn. Dat wil je toch niet op de markt brengen?

Succes met dit deel. Als het lukt heb je wel voldoening

Succes, Jan

 

[Jakko Westerbeke]

Ik denk dat het origineel gemaakt is aan de hand van foto’s en niet van tekeningen, en dat de foto uit het artikel (en de TM voor de T1E1, die ik niet heb) niet ter beschikking stond van de maker. Het is dat de armen voor de walsen een redelijk ingewikkelde vorm hebben, anders zou ik bijna zeggen dat het net zo moeilijk geweest zou zijn om de hele mijnenwals zelf te bouwen uit plastic plaat en wat 3D-geprinte onderdelen … Maar dan moet je natuurlijk wel genoeg documentatie hebben, en dat heb ik ook weer niet.

 

[Peter van Dijk]

Toch wel een beetje zuur wanneer je niet goedkope set bijna niet meer blijkt dan een template

Je bent onbezonnen begonnen 😉👍 en ik gun je daarom voldoende plezier om het vol te houden 😅

 

[Tini Hendriks]

Wat een domper, maar wat een voldoening als je dit recht kunt breien, toch?

 

[Jakko Westerbeke]

Toch wel een beetje zuur wanneer je niet goedkope set bijna niet meer blijkt dan een template

Het wordt nog erger … De zeshoekige balk is duidelijk te dik, dat dacht ik al langer naar aanleiding van die foto die ik hierboven plaatste, en vanmiddag heb ik eens even wat gemeten en gerekend aan de hand van die foto en de katrol op het aandrijfwiel van Tasca, en dan komt eruit dat de balk ongeveer 6 mm diameter (gemeten over de platte kanten) moet hebben. Die van Bold Division is 8 mm. Dat is grofweg 1/3 te dik, en je ziet het. Was het alleen die balk dan had ik hem nog wel gebruikt, maar omdat de afmetingen van de ophangpunten afhankelijk zijn van die van de balk, worden die dus óók veel te groot als je ze naar die 8 mm maakt … Na veel zoeken heb ik 6 mm zeskantig plastic staf gevonden en maar besteld, en in de tussentijd heb ik de deksels van de zijstukken verwijderd om ze nieuw te kunnen maken.

Ik zat nu dus wel inderdaad helemaal te denken dat, als ik goede tekeningen van die wals gehad had, ik hem beter helemaal zelf had kunnen bouwen want daar komt het nu toch bijna op neer.

Je bent onbezonnen begonnen 😉👍

Nou ja, ik ben begonnen met de gedachte dat de ombouwset met de wals correct is … de les hieruit is vooral dat je je niet moet laten misleiden door de kwaliteit van het gietwerk en de instructies 🙂

 

[Ron van Wiggen]

Effe een berichtje om te volgen!

 

[Ron van Wiggen]

De geschilderde bestuurder:

Bekijk bijlage 18190

En op z’n plek in de tank:

Bekijk bijlage 18191Bekijk bijlage 18192

Ik heb binnenin nog een rugzak en een helm gelegd, want veel meer kon ik niet vinden aan geschikte uitrusting zonder dat het een Verlinden-stijl model zou worden 😉

Met de bovenkant van de romp er ook op:

Bekijk bijlage 18193

Om hem bij het spuiten later te beschermen, bedacht ik dat een stukje van een boterhamzakje misschien wel goed gaat werken:

Bekijk bijlage 18195

Dit is naar boven weg te trekken na het spuiten, en blijkt (na een paar testjes) immuun te zijn voor modelbouwlijm, dus gevaar dat ik er gaten in maak wanneer ik andere delen aan het model plak, is er niet.

Aan de achterkant van de romp heb ik alvast de gaten voor de luchthappers dichtgemaakt met een stukje plastic plaat:

Bekijk bijlage 18194

Dit is een eigenaardigheid van veel M32B1’s, want de tanks waaruit ze verbouwd werden hadden wél die luchthappers, maar bij de ombouw werd er een deksel voor in de plaats gedaan zoals dat op de M4A2 en M4A3 zat. Dit is eenvoudig genoeg te maken door een luchthapper op een stukje plastic plaat te zetten en alles eromheen weg te snijden, waarna je het bij kunt vijlen tot het netjes rond is. Dan nog een boutkop in het midden en klaar.

Die tweede, hoge bodemplaat ligt voor de lades van de gereedschapskasten. Niet echt handig?
Heb jij hier nadere info's over? Ik vind niets.

 

[Mike Roelofs]

Ziet er (veel) gedetailleerder uit dan de Italeri versie.. hier zit zelfs een motorblok in 😛

 

[Jakko Westerbeke]

Die tweede, hoge bodemplaat ligt voor de lades van de gereedschapskasten. Niet echt handig?

De zijplaten daarvan klappen naar de middellijn toe weg:

Ziet er (veel) gedetailleerder uit dan de Italeri versie..

Asuka Shermans zijn veel betere modellen dan die van Italeri, inderdaad. Ook gelijk een heel eind duurder, dat weer wel.

hier zit zelfs een motorblok in 😛

Eh … waar? 🙂 Je zou er wel een motor van MiniArt in kunnen zetten, trouwens. Daar zitten ook de benodigde uitlaten bij voor een een M4A1.

 

[Ron van Wiggen]

Die zijplaten klappen naar de middellijn toe weg:

Bekijk bijlage 24199

Super! Dank je.

 

[ErikGideonse]

Dit is zo mooi om te volgen en wordt allemaal opgeslagen op dehaede schijf!
In de nabije toekomst moet ik deze ook nog es doen, dan alleen zonder rollen maar met ophanging!
Dus reuze interessant dus!
Als het zover is met mijne, kom ik zeker hier nog es op terug!

Grtz
Erik