Af! T-62A Tamiya 1/35 (Ja, die...)

[Ron van Wiggen]

Een van de vele projekten die ik dit jaar af krijg danwel maak, is een ouwetje; de T-62A van Tamiya.
Nu heeft dit model een behoorlijk slechte reputatie vwb accuraatheid, maten en wat des niet meer zij, maar dat mag de pret niet drukken.
Ik kon 'm echt goedkoop op de kop tikken, het opende de weg naar voor mij onbekende "fronten" en historische gebeurtenissen en het was vooral leuk om te doen.
Op zich een mooie beginnerskit, want 't kost niks en je kunt er van alles op uitproberen.

De mijne figureert tijdens de Warschau Pakt invasie van het voormalige Tjechoslovakije tijdens de Praagse Lente van 1968. Het wordt een mix van kits... de T-62A, de T-55 van Tamiya en de T-54A van Trumpeter. De T-55 verbetert de T-62A en deze verbetert straks de T-54A.







De gietstructuur van de toren is niet aanwezig, dus die werd nagebootst met lijm en nagellak remover. De loop werd vrij redelijk recht getrokken met geduldig schuurwerk.

 

[Ron van Wiggen]

Ik heb geen AM of PE, maar wel extra rupsbanden en wielen, dus die gingen erop. De originele rupsjes zijn te kort en staan dus gespannen, terwijl de foto's van het echte werk toch duidelijk een hangende band laten zien. Dus van 2 dropveters 1 gemaakt die de juiste lengte heeft. En dat 2x.
Maar eerst een ander loopwerk;



Ook heb ik een langere snorkel gemaakt en op de brandstofdrums geplaatst, zoals dat op veel foto's ook te zien is. Tamiya heeft een korte voor achterop de toren.

Met secondenlijm, veel passen en meten en wat gepast geweld.... Wel eerst de basiskleuren geschilderd. Het geheel kon naderhand niet meer bewogen worden, want ook de wielen moesten pas gemaakt en vastgezet worden.




De eerste poging om de karakteristieke markeringen te schilderen waren niet tot mijn tevredenheid. Ook scheurde een van de stickers, komende van de T-54. Deze zijn erg dik en stug, waardoor ze niet mooi de vorm volgen, met dikke vouwen als resultaat. Ondanks glanzende lak en ruime hoeveelheden microsol.

 

[Ron van Wiggen]

De tweede poging had een beter resultaat: ook hier weer stickers/decals van de T-54, maar nu in tweëen geknipt en doordrenkt met microsol. De witte markeringen zien er nu ook beter uit, meer alsof ze door de bemanning gedaan zijn. Gewoon, met Tamiya XF-2, rechtstreeks uit het potje.







Daarna een laag matte lak erover en..... het geheel werd ineens een stuk donkerder! Het "Sovjet"-groen is Tamiya XF-61 Dark Green.



Ook bleek nu dat de pasvorm van de romp naadje is. Ik kon het geheel pas na het spuiten en plaatsen van de rupsbanden in elkaar lijmen en dan blijken er behoorlijke kieren te ontstaan. Voorzichtig vullen, schuren en bijverven dus.

 

[Ron van Wiggen]

Bagage blijkt bij de Sovjets behoorlijk spaarzaam te zijn, maar ik wilde toch wat kleurvariatie. Dus wat zeilen, doeken en een camouflagenet uit de oude (onderdelen)doos.





En als we dan toch op de nostaligische toer zijn.... alle "verwering" is gedaan met Tamiya makeup.
Afgezien van Mig-washes: neutraal op 't wit en als eerste laag op de rupsbanden, daarna donker op de rupsbanden en bruin op de extra brandstof tanks, die overigens geen blanke lak hebben, om wat kleurverschil te krijgen.

 

[Ron van Wiggen]

En toen vond ik 'm klaar. De volgende foto's brachten een aantal kleine zaken aan 't licht die ik over 't hoofd gezien had, dus die werden alsnog gedaan. Zaken zoals het "glas" in de openingen vooraan in de koepel, een nieuwe antenne en ik moet nog een nieuwe loop regelen voor het coaxiale machinegeweer, want de oorspronkelijke is gesneuveld. Ook ben ik de brandstofleidingen vergeten...😳
Ik hoop ook dat de rupsbanden met de tijd wat rechter zakken. Ze waren nogal vervormd. Maar goed. Al met al was dit een leuk projekt. Simpel, goedkoop en vooral leerzaam. Een heel nieuwe dimensie voor mij, dat Russische heavy metal. We blijven nog even in dit genre... met een ouwe T-54 en een al even ouwe Zvezda T-34.