Israëlische M247 DIVAD

Jakko Westerbeke

Forumbeheerder
Lid van de TWENOT
Interesses
Pantservoertuigen, vnl. WOII t/m Golfoorlog
Schalen
  1. 1:35
  2. 1:72
Nu bezig met
1:35 M2 half-track en Israëlische M247 DIVADS
Zoals waarschijnlijk wel bekend was de M247 DIVAD (Division Air Defense) een enigszins mislukt Amerikaans project uit de jaren ’70–’80 om een luchtafweervoertuig te bouwen, vergelijkbaar met de PRTL, Flakpanzer Gepard, ZSU-23-4 Shilka en dergelijke. Er zijn er begin jaren ’80 een stuk of vijftig van gebouwd, maar kort nadat ze ingevoerd werden bij de US Army zijn ze weer teruggetrokken en het hele project stopgezet. De redenen die daarvoor genoemd worden zijn over het algemeen dat hij technisch tekortschoot, maar als je je er meer in verdiept, krijg je al snel de indruk dat er meer dan alleen dat aan de hand was. Mijn idee is dat de beslissing net zoveel, zo niet zelfs meer, politiek gemotiveerd was, als door mankementen aan het voertuig zelf. De technische problemen die meestal genoemd worden, komen allemaal over als dingen die opgelost konden worden met wat meer ontwikkeling, want het lijkt erop dat áls de M247 het deed, hij in principe voldeed aan de verwachtingen. Maar als de wil ontbreekt om die problemen ook op te lossen, is het uiteindelijk einde oefening.

Vorig jaar bracht Takom een nieuw model van de M247 uit:

IMG_0542.jpeg

Deze is onderdeel van een korte serie M48-modellen, met verder een M48A3 en een M48A5. Omdat de M247 een aangepaste M48A5-romp gebruikte, is dat natuurlijk best logisch. Tot vorig jaar waren de enige manieren om een M247 te bouwen, het oude model van Tamiya of de Academy-kloon daarvan. Die hadden allebei natuurlijk dezelfde tekortkomingen, die vooral neerkwamen op de achterkant van de romp: in het echt waren de achterkant van de romp en een deel van het motordek van de M48A5 vervangen. Hier een M48A5:

5224444791_6825dfdc63_b.jpg

(bron)

En een M247 uit dezelfde hoek:

M247_2.jpg

(bron)

Maar Tamiya (en Academy) hadden niet meer dan een soort schans met een kist bovenop het normale motordek:

32003852653_69942a9091_h.jpg

(bron)

Ik was jarenlang van plan om dat eens te corrigeren voor de Academy M247 in m’n voorraad, maar had daar nooit zo’n zin in. Toen Takom eenmaal een splinternieuwe M247 aankondigde heb ik die oude doorverkocht :)

Origineel wilde ik hem bouwen als een Amerikaanse in actieve dienst, een „wat-als” in de jaren ’90 of zo. M’n eerste idee was in de Golfoorlog, maar erg interessant wordt dat eigenlijk niet, denk ik. In Europa in driekleuren-NAVO-schema zou ook kunnen, maar dat schema staat me in het algemeen niet zo erg aan. Dus wat heb je dan over? Ik denk dat de Amerikanen hem best aan het buitenland geleverd zouden hebben, maar alleen aan landen die politiek betrouwbaar genoeg geacht werden voor zo’n geavanceerd voertuig. En dat zou dan vermoedelijk nog beperkt zijn tot landen die al M48A5s of M60s in gebruik zouden hebben, want een ander wil waarschijnlijk de logistiek voor een M48-onderstel er niet bij als ze al een ander model tank gebruiken. Dan kom ik uit op een rijtje van Israël, Italië, Noorwegen, Taiwan en Zuid-Korea — en ik denk dat Italië en Noorwegen af zouden vallen omdat die vermoedelijk dan toch liever een Gepard gehad zouden hebben, vanwege het Leopard-onderstel.

Zuid-Korea kan best een interessant model opleveren, met M48A5K-stijl aanpassingen aan de romp, en voor Taiwan aanpassingen als aan de CM-12. Maar omdat Israël er bekend om staat dat het behoorlijk knutselt aan voertuigen, leek me dat eigenlijk de leukere optie, ook omdat ik een berg onderdelen van andere Israëlische voertuigen overheb, die er mooi bij van pas zouden komen.

Eerste punt is dat na een tijdje de rupsbanden waarschijnlijk vervangen zouden zijn door die van de Merkava, zoals op de latere versies van de Magach (de Israëlische M60-opwaardering). Probleem daar is wel dat, hoewel setjes met die rupsband makkelijk genoeg te vinden zijn, er maar eentje lijkt te zijn waar óók de benodigde aandrijfwielen bij zitten. Dat setje van Legend dus gekocht, maar daar was ik uiteindelijk niet tevreden mee: alle stukken rupsband erin zijn kromgetrokken, wat een berg werk zou zijn om ze weer recht te krijgen met een föhn of heet water, en daarnaast houd ik niet zo van rupsbanden die ik aan de wielen moet plakken voor het schilderen. Niet in plastic, en al helemaal niet in resin. Maar wat dan? Uiteindelijk heb ik dit model gekocht:

IMG_0570.jpeg

Hier zitten de juiste schakels en aandrijfwielen bij, in plastic, en omdat deze uitvoering van de Magach ook gebruikt werd met de T142-rupsbanden van de M247, is het geen verspilling: gewoon T142’s erop doen met de aandrijfwielen van de M247.

Graven door m’n onderdelendozen leverde ook deze gietramen op:

IMG_0573.jpegIMG_0576.jpeg

In de eerste foto van een Israëlische M113 van AFV Club, die ik gekocht had om een Amerikaanse te maken, maar ik kon alleen de Israëlische versie vinden dus ik had deze gietraampjes over (twee van elk van de linkse twee, trouwens). Het gietraam in de tweede foto is van de Academy M113 Fitter, die ik 25 jaar of meer geleden ook niet als Israëlische gebouwd had, zodat ik nu wellicht delen kan gebruiken op dit model. De sleepkabels van Eureka heb ik wel speciaal voor dit model gekocht, want de Israëlische M60-kabels zijn ingewikkeld genoeg dat ik geen zin had om die zelf proberen te maken.

En om er dan helemaal voor te gaan: de kans is groot dat de M247 op een bepaald moment uitgerust zou zijn met Stinger luchtafweerraketten, en de Israëli’s hebben daar ook een lanceerinrichting voor gemonteerd op hun M163 luchtafweervoertuigen. Maar hoe kom je daaraan? Legend blijkt een setje te hebben om een plastic M163 om te bouwen, maar toen ik ging kijken waar ik die kon kopen, bleek dat setje met één zo’n lanceerder meer te kosten dan dit hele model van Italeri:

IMG_0577.jpeg

… waar er twee bij zitten :) De kans is groot dat ik ze er allebei op plak, hoewel als ik er maar eentje zou doen, ik de LAV-AD ook nog gewoon zou kunnen bouwen (want de linker lanceerder is afneembaar).
 
Laatst bewerkt:
Interessant, deze “what if?”. Inderdaad vreemd dat de U.S. army geen fatsoenlijke pruttel had/heeft. En wat zou de politieke reden zijn geweest? Gunning wie hem mocht bouwen?
 
Interessant Jakko, en wat haal je een hoop uit de kast om precies je gewenste versie te maken. Na onlangs mijn 1e IDF aankoop (Merkava IV) ben ik pas begonnen me in te lezen, en kwam er al snel achter dat er een heel verhaal qua tankontwikkeling achter schuilgaat. Zal deze met belangstelling volgen!
 
Interessant, deze “what if?”. Inderdaad vreemd dat de U.S. army geen fatsoenlijke pruttel had/heeft.
Dat had een heleboel oorzaken. Een belangrijke ervan was dat de Amerikanen in WOII en daarna gewend waren aan het luchtoverwicht te hebben, waardoor hun ervaring was dat de luchtafweer niet zo belangrijk was. De Duitsers hadden de omgekeerde ervaring en trokken dus ook de omgekeerde les, met de Gepard als hoogtepunt ervan.

En wat zou de politieke reden zijn geweest? Gunning wie hem mocht bouwen?
Nee, dat was niet zo’n punt. Ik denk dat het vooral was dat de US Army z’n krediet bij de politiek behoorlijk verspeeld had in de jaren ’60 en ’70, met allerlei hypermoderne projecten die allemaal zoveel kinderziektes hadden dat ze veel en veel te duur uitvielen zonder dat er ook iets nuttigs uitgekomen was. Beste voorbeeld is de MBT 70, die samen met de West-Duitsers ontwikkeld werd, maar die trokken zich terug toen alleen hun deel van de ontwikkeling al een aantal keer meer gekost had dan de geraamde aanschafkosten van de Duitse plus de Amerikaanse voertuigen. De Amerikanen kleedden de MBT 70 toen uit om hem XM803 te noemen, maar ook die werd veel te duur. Toen begonnen ze met een lege tekentafel en een strict budget (schijnbaar ook écht strict) om de M1 Abrams te maken. De M2/M3 Bradley gevechtsvoertuigen hadden ook een heleboel kinderziektes, om maar niet te spreken van de geavanceerde projecten uit de jaren ’60. Mijn idee is dat men het in Washington gewoon beu was om wéér een project te hebben dat onder de maat presteerde maar wel continu meer geld kostte.

wat haal je een hoop uit de kast om precies je gewenste versie te maken.
Eigenlijk valt het wel mee: een M247, een set rupsbanden (waarvoor ik dan wel een andere tank moest kopen, maar zoals gezegd: die is niet verspild), een goedkope LAV voor de raketwerpers, en nog wat accessoires die ik toch al had.

Na onlangs mijn 1e IDF aankoop (Merkava IV) ben ik pas begonnen me in te lezen, en kwam er al snel achter dat er een heel verhaal qua tankontwikkeling achter schuilgaat.
Ja, en zeker als je je gaat verdiepen in Israëlisch spul. Die willen nog wel eens wat verbouwen/verbeteren …
 
Jakko, in aanvulling op jouw politiek-getinte verklaring:
De DIVAD kreeg vanwege de vele technische problemen een laatste kans voor het Congres. Er werd een schietdemonstratie georganiseerd voor een aantal hoge politieke hotemetoten en the high-brass uit het Pentagon. De DIVAD moest een doel uitschakelen dat achter een doelvliegtuigje werd voortgesleept. Op het moment supreme, weigerden de 40mm kanonnen echter te vuren. Toch spatte het doel uit elkaar tot grote verbijstering van het publiek. Wat bleek: de fabrieks-ontwikkelaars en de generaals die betrokken waren bij het project, hadden opdracht gegeven om het doel te voorzien van lichte explosieven, waardoor hij uit elkaar zou spatten, of hij nu geraakt werd of niet. Omdat de kanonnen in het geheel niet vuurden, werd dit een fiasco. Dat kostte veel hoge militairen en verantwoordelijk fabrieksmanagement hun kop. Einde project, het Congres was not amused.
 
Nu de Panzer IV zo goed als af is, ben ik aan de M247 begonnen. Bij stap 1 zelfs:

IMG_0586.jpeg

Dit lijkt weinig werk, en dat zou het ook geweest zijn als dit een Tamiya-model was, want daar is zo goed als dit hele deel uit één stuk :) Hier zijn het er eerder iets van 45 …

Dit model heeft dan ook nog eens werkende vering, zoiets waar ik het nut nooit van inzie, door middel van echte torsiestaven:

IMG_0587.jpeg

Ik heb ze alleen binnenin de romp gelijmd, maar aan de buitenkant los gelaten zodat ik later de veerarmen uit kan lijnen en dan pas de boel vastlijmen. Je moet wel goed opletten dat die staven er op de juiste manier in gaan — kijk goed in de instructies daarvoor!
 
Laatst bewerkt:
En hier kun je beter al af gaan wijken van de instructies. Zoals gewoonlijk bij Takom willen ze dat je eerst allerlei details aan de romphelften plakt, voordat je die helften aan elkaar zet … Maar ik zie het niet zo zitten om naden te dichten en bij te werken met kwetsbare deeltjes die in de weg zitten. Dus de bovenkant van de romp eerst op de onderkant gelijmd, en ook de zijkanten van de motorruimte:

IMG_0589.jpeg

In het echt zijn dit namelijk gietstukken die aan elkaar gelast zijn, maar de naden van Takom lopen niet op de plekken waar de lasnaden van de echte romp zitten.

Dan gelijk naar het eerste echte conversiewerk. Omdat ik de Merkava-rupsbanden wil monteren moeten er de aandrijfwielen van de Magach van Meng op, en daardoor ook de eindoverbrengingen daarvan, want anders komen de wielen niet op de juiste spoorbreedte te staan.

IMG_0590.jpeg

Links in het grijs de eindoverbrenging van Takom, midden in zandkleur die van Meng, en rechts de binnenkant van Meng met de buitenkant van Takom erop. Dat laatste om te illustreren dat het wel zou kúnnen om alleen de buitenste delen te gebruiken, maar dat ze niet lekker op de binnenste delen van het andere merk passen. De afmetingen en vormen zijn net wat anders, zodat ik toch niet voor die oplossing gekozen heb.

Daarnaast zijn de gaten in de Takom-onderdelen anders dan die van Meng:

IMG_0591.jpeg

Even simpel overzetten gaat dus niet, en met de delen van Takom moet je ook nog opletten dat je de linker ook rechts kunt monteren en omgekeerd, maar dan komen ze te hoog te zitten. (En omdat ik de onderdelen van Takom al uit de gietramen gehaald had en in een zakje in de doos van Meng gedaan had, moest ik eerst erg puzzelen, met behulp van de tekeningen van de gietramen in de instructies, om uit te vogelen wat links en wat rechts was. Daarom heb ik de nummers en L en R er ingekrast zodra ik daaruit was :) ) Let daarbij ook op dat de buitenkanten van Takom wél maar aan één kant passen.

De delen van Meng hebben deze problemen niet: de binnenkanten passen maar aan één kant, en de buitenkanten passen aan allebei.

Goed, dat betekent dus die grote gaten namaken. Door de Takom-delen op die van Meng te leggen (links op rechts) kon ik de gaten aftekenen en uitboren met een aantal steeds groter wordende boortjes. De kleine gaten zijn 2,5 mm, de grote zijn 4,5 mm.

IMG_0592.jpeg

Alleen … ik had de kleine gaten niet afgetekend omdat ik aannam dat die op dezelfde plek zitten als een hobbel met bouten eromheen op de Meng-delen (de restanten daarvan, nadat ik hem weggevijld had, kun je nog zien op één ervan). Helaas:

IMG_0593.jpeg

Het gat moet iets van een millimeter naar voren. Dat wordt een beetje uitvijlen, denk ik.
 
Of het origineel is, weet ik niet — er zijn er meer die een IDF-versie van de M247 gemaakt hebben, met het Tamiya- of Academy-model, maar daar wist ik niet vanaf toen ik bedacht dat ik dit ermee wilde gaan doen. Dus een origineel idee voor mezelf, niet origineel in het algemeen, denk ik :)
 
Kan mij niet schelen of het algemeen origineel is of individueel origineel; ik vind het een mooi idee :biggrin:.
Ben erg benieuwd naar het eindresultaat.
 
Leuker dan de zoveelste in MERDC-camouflage, vind ik zelf :)

IMG_0594.jpeg

Het motordek en de achterkant zitten er nu (grotendeels) in, maar eerst heb ik de naden tussen de rompdelen afgeschraapt, gevuld en er structuur op aangebracht. Ook de binnenste delen van de eindoverbrengingen zitten erop, zoals je kunt zien.
 
Die veerarmen zijn íéts meer werk dan bij de M48’s van Tamiya :)

IMG_0595.jpeg

Hier de voorste twee en de ophanging voor het spanwiel:

IMG_0597.jpeg

Alles beweegt hier: de arm voor het spanwiel zit tussen de twee romphelften en kan draaien, vanwege de stang naar de voorste veerarm. De veerarmen zitten op de torsiestaven en kunnen omhoog (en een beetje omlaag), en de schokbrekers zijn uit twee delen zodat ze ook inschuiven wanneer de veerarmen ingedrukt worden.

Hier is nog niks van de bewegende delen verlijmd — de veerarmen zitten stevig genoeg op de torsiestaven dat ze er niet vanaf vallen, dus je kunt alles bewegend houden tot de vering in de stand staat die je wilt. Ben je spaarzaam met de lijm dan is het ook werkend te houden, maar dat hoeft voor mij niet.

Daarom heb ik eerst de romp met behulp van een beetje Blu-Tack op een glasplaat geplakt en hem vlak gezet, waarna ik de veerarmen tot op de glazen plaat kon drukken en er lijm tussen laten lopen.

IMG_0598.jpeg

Om te zorgen dat ze allemaal goed uitgelijnd zijn moest ik ze wel naar beneden drukken, want door de torsiestaven zitten ze niet automatisch precies op een lijn. Met een liniaal en een paar pincetten als gewicht daar weer op, gaat dat goed.

De voorste veerarm (en daarmee de spanwielarm) zit nog los, want die is langer dan de overige vijf, waardoor hij te hoog zou komen te zitten als ik hem gelijk mee vastgelijmd zou hebben. Pas als de lijm hier droog is, plak ik hem ook vast, uitgelijnd met de andere vijf.
 
De romp is nu af volgens de instructies, min het loopwerk en delen waarvan ik denk dat ze anders zouden zijn op een Israëlische uitvoering.

IMG_0599.jpegIMG_0600.jpeg

Dat zijn vooral de luchtfilters, die op de open stukken op de spatborden moeten komen. Israël is, afgaande op foto’s, altijd het oudere type blijven gebruiken zoals dat op de M48A3, M60 en M60A1 zat, en door Israël ook op de Centurion gezet werd, terwijl de M247 het modernere type luchtfilters had zoals ook de M48A5 en M60A3 hadden.

Bij de bouw van de spatborden moet ik trouwens opmerken dat de spatbordbeugels niet zo heel lekker op hun plek passen, maar met een beetje voorzichtig doorduwen terwijl er lijm opzit vallen ze in de ervoor bedoelde sleuven. Alleen onderdelen H13, de beugels achter de luchtfilters, passen gewoon niet. De sleuven ervoor in de spatborden zijn te smal, heb ik de indruk — wat een klein beetje gek is, want H12 (de beugels vóór de luchtfilters) lijkt precies hetzelfde te zijn, maar past wel op z’n plek. Om H13 toch te laten passen heb ik aan de ene kant de sleuven breder gemaakt, en aan de andere kant de nokken op H13 afgevijld. Ik zou dat laatste aanraden: het is veel sneller en makkelijker dan de sleuven aanpassen aan de beugel.
 
Ik bleek luchtfilters te hebben van de stokoude M60 van Tamiya, over uit de M60A3 die ik begin deze eeuw eens gebouwd heb. Daar was wel een beetje werk aan nodig, maar de grondvorm is juist:

IMG_0601.jpeg

Ik heb de inlaatpijpen eraf gezaagd, dan de hele voorkant weggevijld, en daarna opnieuw gemaakt uit plastic plaat, staf en geponste bouten. Ook drie bouten op de zijkanten erbij, en de scharnieren verbeterd. Die laatste zaten namelijk verkeerd om: alles wat hier lager ligt, was origineel hoger.

Hierbij heb ik deze foto als referentie gebruikt:

m103a2aircleaner.jpeg

Dit is het luchtfilter van de M103A2 in Bovington, zelf gefotografeerd in 2000 :) De M48A3 en M60’s voor de A3 gebruikten precies dezelfde.

Op de tank:

IMG_0602.jpeg

Om ze te laten passen moest ik het achterste randje waarop de filters van Takom passen, wegsnijden, ,aar de voorste kon blijven zitten.

Ik ben ook aan de toren begonnen:

IMG_0603.jpeg

Ook volledig afgeweken van de volgorde van de instructies, want ook hier willen ze weer dat je allerlei details aan grote onderdelen plakt voordat je die grote delen samenvoegt. Beter eerst de hoofddelen aan elkaar en dán pas de details eraan, als je het mij vraagt.
 
Ik had me nooit gerealiseerd dat de M247 een achterdeur in de toren had, voor de schutter. Die zal heel erg in de weg gezeten hebben om bepakking op de tank te hangen, dus mijn idee is dat de Israëli’s hem toegemaakt zouden en een luikje in het dak gestoken zouden hebben.

IMG_0604.jpeg

Het luikje is over van een Hobby Boss M706 Commando pantserwagen, en ik heb de vorm van de deur nagemaakt uit 0,5 mm plaat omdat dat sneller is dan de deur ontdoen van detail en het gat erin opvullen :)
 
Alle rupsbandschakels en -pennen van Meng, als het goed is 225 in totaal:

IMG_0606.jpeg

Dit is alleen nog maar losgeknipt van de gietramen — nu moet ik nog vier aanhechtingspunten schoonmaken per schakel :(

Ondertussen ook verder met de toren:

IMG_0607.jpegIMG_0608.jpeg

De radars zitten nog los, en de beschermkappen komen er pas op na het spuiten, omdat dit soort delen in het echt meestal niet geschilderd mogen worden, dus dan is het handiger om ze los te schilderen en dan pas op het model te plakken.

Het vulmiddel op de toren is voor de locaties van de Amerikaanse rookgranaatwerpers en de kistjes voor de granaten daarvan. Ik ga Israëlische plaatsen, waardoor deze overbodig zijn.
 
Je bent goed op dreef Jakko. Ik realiseer me ineens waarom ik de losse schakels lastig vind. Zolang je aan de romp en details bezig bent, zie je het groeien. Elk stapje is er een. Bij de tracks zie je eerst vooral een berg onderdelen die blijft toenemen, zoals je beschrijft nog een keer door je handen heen moet. Voordat die weer als samenstelling aan het model kunnen worden toegevoegd ben je de nodige uren verder.

Succes met deze interessante ombouw!
 
Daarom doe ik de rupsbanden tijdens de bouw van de rest van het model, in etappes die elk net zo lang duren tot ik het weer beu ben. Dat maakt het véél beter te doen dan twee hele rupsbanden te moeten maken terwijl de rest van het model al af is, zoals volgens mij de meeste mensen doen.
 
Wauw.... heb het meerdere keren moeten lezen om het helemaal te bevatten, ik wil nog ooit aan een IDF Sheman beginnen en research is nodig blijkt wel. erg mooi werk allemaal, ik zou met je willen praten als ik fabrikant was, erg mooi!
 
Het grootste deel hier is recht uit de doos, hoor :)

Met (echte) Israëlische voertuigen heb je wel altijd het probleem dat er vanalles aan verbouwd werd, dus wil je bijvoorbeeld een Sherman bouwen, dan zul je goed uit moeten gaan zoeken wat er allemaal op en aan zat in het tijdperk dat je voor ogen hebt. Gelukkig heb ik hier het voordeel dat ik me alleen maar hoef te laten inspireren door :)
 
Omdat ik een Stinger-lanceerinrichting op de toren wil zetten, lijkt me dat alle rekken aan de rechterkant verwijderd zouden zijn, want je wilt toch niet dat de raketmotor je slaapzakken in de fik zet, lijkt me. Dus alle gaten ervoor maar gevuld:

IMG_0614.jpeg

Ook heb ik op de luchtfilters de sluiting verwijderd, omdat op Missing-Lynx iemand vroeg waarom ik de vroege gebruikt had in plaats van gepantserde, zoals de Israëli’s op hun M48s en M60s gebruikten. Toen ben ik eens in de doos van de Meng Magach gaan kijken, en die blijkt ongepantserde te hebben, maar zonder de sluiting (en met twee extra bouten die ik hier er nog bij moet doen).

Verder zijn de onderdelen van de rupsband allemaal schoongemaakt:

IMG_0617.jpeg

Nu alleen nog in elkaar zetten …
 
Laatst bewerkt:
Terug
Bovenaan