Af! Dragon M2 halftrack

[Jakko Westerbeke]

Een aantal jaar geleden kocht ik van iemand op het forum hier een tweedehands M2 halftrack van Dragon:



Omdat de Israëlische M247 zo goed als schilderklaar is, heb ik nu dit model van de stapel gepakt. Zoals op de doos staat was de vorige eigenaar (wiens naam ik niet meer weet 🙁 ) er al aan begonnen, maar erg ver was hij nog niet gekomen:



M’n bedoeling is om er een vroege M2 halftrack van te bouwen zoals die gebruikt kan zijn in de strijd op de Filippijnen in 1942. Daarom heb ik ook nog dit setje wielen van Panzer Art gekocht:



Zoals op de foto van de gebouwde onderdelen te zien is zit er bij het model namelijk de latere soort banden, maar vroege Amerikaanse halftracks lijken vooral zo’n V-patroon gehad te hebben als in dit setje voor de M3 scout car. Ik kon er geen vinden specifiek voor de M2 of M3 halftrack, maar voor zover ik weet waren de wielen toch hetzelfde, dus dan werkt dit setje ook en heb ik nog een tweede paar wielen voor een eventueel toekomstig model van een andere halftrack 🙂 Bijkomend voordeel is dat de banden van Dragon een platte kant hebben, wat deze Amerikaanse wielen in het echt alleen amper of niet vertoonden behalve als ze niet hard genoeg opgepompt waren. De set van Panzer Art heeft geen platte kant, en lost dus ook die onnauwkeurigheid op.

Ik ben verdergegaan met de bouw van het chassis, maar ik wil de rupsbanden graag los houden tot na het schilderen, om overal ook bij te kunnen. Dat is nog helemaal zo eenvoudig niet, want de rupsband is uit hard plastic en in maar twee delen gegoten (links en rechts), waar je de wielen in moet zetten voordat je alles aan het chassis plakt. Omdat ik een vroeg model halftrack will maken, moest ik ook nog eens de veer voor het spanwiel weglaten (en het gat ervoor in het chassis vullen), maar daardoor is het eigenlijk onmogelijk om de positie van de arm van het spanwiel juist te krijgen. De oplossing die ik uiteindelijk bedacht is een beetje onhandig om uit te voeren, maar werkt wel.

Ten eerste heb ik de rupsbanden, aandrijf- en spanwielen en wielstellen gebouwd, maar de wielparen los gelaten van de wielstellen:



Ik heb een beetje extra detail gemaakt op de wielstellen, want daarin zit een gat met een opstaand randje. Ik heb daarvoor een schijfje dun plastic geponst en vastgelijmd, en na droging uitgeboord.

Ook heb ik aan de achterkant van de aandrijfwielen het kleine paspennetje weggesneden. Dat zit erop omdat Dragon wil dat je eerst het wiel aan de achteras zet en dan pas de rupsband eromheen doet, en door dat pennetje zal het wiel in de juiste stand daarvoor staan, maar zoals ik het doe zit het alleen maar in de weg.

Stap 1 is namelijk om het aandrijfwiel en het wielstel in de rupsband te zetten, zonder lijm. Het aandrijfwiel gaat makkelijk genoeg, het wielstel moeilijker, en dat is ook waarom de wielparen los moeten blijven. Je kunt dan namelijk één wielpaar in het wielstel klikken, ze dan samen in de rupsband maneuvreren, en daarna pas het tweede wielpaar erin klikken. Dat vereist een beetje handigheid, maar het kan redelijk makkelijk. Daarna dit alles op het chassis zetten:



Ik heb een paar bolletjes Blu-Tack gebruikt om het wielstel van boven en onder goed op z’n plek vast te zetten:



Daarna de arm voor het spanwiel, onderdeel D31, zonder lijm in het spanwiel zetten en ook dat in de rupsband doen, oplettend dat de arm op z’n plek valt in het chassis:



Dan hoef je alleen nog een druppel lijm tussen de arm en het chassis te laten lopen en het spanwiel goed op z’n plek drukken in de rupsband. Verder ervan afblijven en laten staan tot de lijm droog is, waarna je alles weer van het chassis af kunt pakken en het er na het schilderen pas aan vastlijmen 🙂

 

[Walter Jonkers]

Leuk om te volgen. Ik heb net de Dragon M3A1 Halftrack op de kop kunnen tikken.

 

[Bert van Wiltenburg]

Ik heb een paar Dragon IDFhalftracks gemaakt, maar diverse onderdelen zijn hetzelfde waaronder dit. Ik lijmde het voor en achterwiel al in de rupsband, je kunt dat later dat zo in 1 keer op de halftrack zetten en het middelste stel wielen erin priegelen.

 

[Jakko Westerbeke]

Ik heb net de Dragon M3A1 Halftrack op de kop kunnen tikken.

Daar gaat dit deels ook voor op, maar kun je gewoon de veren gebruiken zodat al dat gepiel met het spanwiel waarschijnlijk niet nodig is.

Ik lijmde het voor en achterwiel al in de rupsband, je kunt dat later dat zo in 1 keer op de halftrack zetten en het middelste stel wielen erin priegelen.

Dat heb ik ook overwogen, maar ik wil die rupsband niet door en rondom de wielen moeten schilderen als dat niet hoeft 🙂


Uit een paar stukjes plastic staf heb ik de uiteinden van de spanwielarmen gemaakt, waar de stelschroeven aan vast zaten voordat de veren geïntroduceerd kwamen:



Mét de veren dienen die stelschroeven als aanslag, om te bepalen tot hoe ver het spanwiel naar achteren mag, maar zonder veren zaten ze aan de arm vast om hem naar voren en achteren te kunnen stellen.

Omdat ik de veren eraf gehaald heb, moet ook de tweede schroef met z’n beugel, die aan de bovenkant van de spanwielarm komt en naar de achterkant van het chassis loopt, er ook niet op. Daarom heb ik de twee gaatjes achteraan gevuld.

Ik ben ook begonnen met de zijkanten van de cabine, waar de blokken voor de jerrycanhouders weg moeten. Vroege halftracks hadden die niet, en het is heel jammer dat Dragon ze integraal met de zijkanten gegoten heeft. Veel beter was geweest als ze ze als losse onderdelen gegeven zouden hebben, met gaatjes die je uit moet boren of zo om ze te monteren. Maar zo zit dit model niet in elkaar, en dus moet je ze weg zien te halen van de zijkanten:



Eerst heb ik het blok er voorzichtig afgezaagd, en dan met een mes en een vijl de restanten weggehaald. Daarbij sneuvelden ook de schroefkoppen aan de bovenkant van de plaat, dus die zal ik later opnieuw moeten maken. Ik doe eerst de ene kant, zodat ik de andere kan gebruiken voor de locaties van die schroeven.

O ja, koop niet het Kagero-boek met schaaltekeningen van deze halftracks:



De Dragon-onderdelen lijken wél juist geschaald te zijn.

 

[Bert van Wiltenburg]

Dat heb ik ook overwogen, maar ik wil die rupsband niet door en rondom de wielen moeten schilderen als dat niet hoeft 🙂

Dat hoeft ook niet, je spuit de halftrack en alle losse wielen en de rups, pas daarna wielen in de rups etc.

En maak je de versie met lier? Let dan even op bij het plaatsen van de aandrijfas dasrvan, die moet door een gaatje in de afdekplaat van de radiator. Als je dat in de volgorde van de instructies doet ljkt dat niet, ze willen dat je eerst de as plaatst en pas een paar stappen later die plaat.. je moet de as pas plaatsen na die plaat.

 

[Jakko Westerbeke]

Dat hoeft ook niet, je spuit de halftrack en alle losse wielen en de rups, pas daarna wielen in de rups etc.

Dat had ook een mogelijkheid geweest, ja, dan had ik de arm van het spanwiel aan het spanwiel moeten lijmen in plaats van aan het chassis.

En maak je de versie met lier?

Nee, die werd pas later toegevoegd. Alle vroege halftracks hadden de roller, die er hier dus ook op komt.

Let dan even op bij het plaatsen van de aandrijfas dasrvan

Dit lijkt me nuttige informatie voor Walter 🙂

 

[Peter van Dijk]

nuttige informatie voor Walter

voor mij ook 😉

 

[Jakko Westerbeke]

Zoals gezegd gebruik ik niet de lier maar de roller. Die is goed gedetailleerd, maar Dragon heeft wel de veren aan de zijkanten vastgegoten aan de steunen van de roller, met een soort gootje erachter terwijl de echte „los” lagen. Wegsnijden en namaken met een beetje dun koperdraad rond een stukje plastic staf dan maar:



De achterbak zit ook in elkaar:



Nou ja, de grote delen dan 🙂 Eerst ga ik denk ik de cabine in elkaar zetten en zorgen die netjes op de achterbak past voordat ik de details aan ga brengen.

 

[Jakko Westerbeke]

Nieuwe pedalen in de cabine, want er zaten alleen drie rechthoekjes tegen de vloerplaat aan. Je zult er niet veel van zien, maar in elk geval liggen ze nu hoger:



Daarna konden ook de zijkanten en de motorkap op de cabine, en kon ik kijken of cabine en bak goed uitgelijnd zijn op het chassis. Zo te zien wel:

 

[Jakko Westerbeke]

Cabine met voorruit (aan allebei de kanten afgeplakt), luikjes voor de radiateur en het grootste deel van de binneninrichting:



De versnellingspook heb ik vervangen door een stukje messing staf, omdat die van Dragon duidelijk verkeerd is: in het echt zitten er drie bochten in, niet twee. Er zit al verf op de delen die straks amper of niet meer te spuiten gaan zijn.

Ook aan de achterbak heb ik meer gedaan, waaronder schilderen onder waar de mitrailleurrail zal zitten:



Die rail zelf is netjes gegoten uit één deel, maar er loopt een gietnaad langs de binnenkant die je zorgvuldig moet wegschrapen, -vijlen en -schuren, want in het echt zat die daar niet. Wat er wél zat, maar Dragon niet kon gieten zonder een nog veel moeilijkere naad achter te laten, zijn de twee randjes aan de boven- en onderkant. Hier heb ik de onderste er al aangeplakt uit 0,25 bij 0,5 mm strip:



Eigenlijk is dat ietsje te breed, maar ik had geen smaller. Nu nog eentje langs de bovenkant.

Zoals je kunt zien had ik welgeteld 4 mm te kort aan een stuk strip waar ik al wat van gebruikt had. Na de foto heb ik er natuurlijk een stukje tussen geplakt 🙂

 

[Jakko Westerbeke]

Vier maanden verder en écht veel heb ik hier niet meer aan gedaan door allerlei zijsprongen. Maar omdat ik voor de BARV moet wachten op de postbode ben ik hier mee verder gegaan, want echt veel werk is er niet meer aan en hij moet toch nodig ook eens afkomen 🙂

De cabine, laadbak en mitrailleurrails had ik toen al aan elkaar gelijmd, met het chassis nog los vanwege het schilderen. Nu heb ik eindelijk ook de klep voor de open opbergkist gemaakt:



Je ziet er donker doorheen schijnen omdat ik het stuk dat bedekt wordt door de rails/zijwand al geschilderd heb.

Voor de voorwielen had ik een setje voor de M3 scout car gekocht, maar dat zijn net wat latere met zo’n ring die de band op z’n plek houdt. Vroege M2 halftracks hadden velgen zonder die ring, en hoewel ik eerst dacht dat ik heel de velg weg zou moeten snijden en vervangen, bleek het toch makkelijker te kunnen:



Links origineel (plus een schijf op de naaf, daar moet nog een afgeknotte kegel op), rechts met de ring weggesneden zodat er zes duidelijke spaken zijn. De plamuur is om de overgebleven de rand van de ring weg te moffelen.

 

[Jakko Westerbeke]

Ik moest de remtrommels aanpassen om in de wielen van Panzer Art te passen:



Links een wiel van Dragon, midden van Panzer Art zodat hopelijk duidelijk is waarom de remtrommels niet in die laatste passen. Helaas vergat ik om een foto van de remtrommel te maken voordat ik de voorkant eraf zaagde en er een groot gat in maakte, maar zoals je bij het wiel rechts kunt zien, past hij er nu netjes in. In principe komt het neer op alles dat voorbij het schuine deel zit, weg te halen en dan gewoon een gat te maken dat groot genoeg is voor het ronde ding middenin het resin wiel.

 

[Jakko Westerbeke]

Nog een puntje over die remtrommels waar ik eerst vergat om op te letten: omdat ze maar op één manier op de vooras van de halftrack passen, moet je goed oppassen dat je ze zó in het wiel lijmt, dat de plek waar het gietblok aan het wiel zat, naar onderen uitkomt.

 

[Jakko Westerbeke]

Gistermiddag bedacht ik dat ik net zo goed de wielstellen (zonder wielen) aan het chassis kon lijmen. Toen dat droog was heb ik alles eens zonder lijm in elkaar gezet om te zien hoe hij er in totaal uitziet:



Ik moet nog altijd kegeltjes op de naven van de voorwielen zien te maken, de twee M1919s ombouwen naar M1917s en nog een paar details doen voordat ik kan gaan schilderen.

 

[Jakko Westerbeke]

Vroeg in de oorlog gebruikte het Amerikaanse leger nog behoorlijk veel watergekoelde M1917-mitrailleurs — later ook nog wel, maar ze werden meer en meer vervangen door luchtgekoelde M1919s. Ik wilde daarom op deze halftrack M1917s hebben, maar die zitten er niet bij. Erg makkelijk aan te komen zijn ze ook niet, afgezien van een stokoude van Tamiya, een nieuwere van Master Box en een 3D-geprinte van 3D MicroCosmos die schijnbaar behoorlijk goed is. Die van Tamiya wist ik dat ik niet wilde gebruiken, dus kocht ik twee keer het setje van Master Box waar hij ook bij zit, maar dat was nogal een teleurstelling. Dan die van 3D MicroCosmos maar, alleen bleek daar dat er meer portokosten bijkwamen dan het bedrag waarvoor ik aan het bestellen was, dus die viel ook af. Laatste optie:



Aanpassen van twee M1919s van Dragon, dus (onderaan ter vergelijking eentje van Master Box). Op het Internet vond ik een goede doorsneetekening van een M1917 waar ik in kon meten, en ook een hele serie hele goede foto’s, zodat de voornaamste moeilijkheid lag in het priegelwerk.

Ik heb de loop afgesneden, de voorkant van de kast vlakgevijld, en het detail aan de linkerkant van de kast weggesneden. Daarna heb ik de watermantel gemaakt van een stuk 3 mm gietraam, 14 mm lang, met een gaatje aan de voorkant voor een stukje 0,5 mm staf als loop, wat ik ook gebruikt heb voor de spangreep, waarna het vizier e.d. bovenop de kast gemaakt zijn uit meerdere stukjes strip, staf en ponswerk. De nippel voor de stoomslang, aan de voorkant vlakbij de loop, is ook geponst.

 

[Peter van Dijk]

Ik wilde daarom op deze halftrack M1917s hebben,

Werden daarbij evengoed de waterkannen gebruikt ? of was een gevulde mantel voldoende ? of anders ?

Leuk om deze toe te voegen trouwens, en mooi aangepast 👍

 

[Jakko Westerbeke]

De waterkannen komen er ook nog bij. Die werden schijnbaar gewoon los neergezet waar ze die kwijt konden.

In principe heeft een watergekoelde mitrailleur geen slang en kan nodig: zolang er genoeg water in de mantel zit dat de hele loop bedekt is, is er veilig mee te schieten. Wanneer de loop boven het waterniveau uitkomt wordt hij snel heel erg heet, en dat is waar die kan voor is: door de stoom op te vangen en in de kan te laten condenseren, is de watermantel eenvoudig bij te vullen met hetzelfde water dat al „verbruikt” is (min een beetje dat verloren gaat, natuurlijk). Zonder kan zouden ze ergens anders water vandaan moeten halen, bijvoorbeeld uit veldflessen, plassen (van de grond of zelf 😉 ), enz. en dat is natuurlijk niet zo heel handig. De enige mitrailleur die echt bedoeld is om op die manier gebruikt te worden is de latere uitvoering van de Russische M1908 Maxim, met zo’n grote klep bovenop de watermantel, waardoor hij makkelijk en snel te vullen is, eventueel zelfs met handen vol sneeuw.

 

[Jakko Westerbeke]

We komen er uiteindelijk wel … Voor de wielen moest ik de naafkappen zien te maken, waarvoor ik een behoorlijk deel van m’n onderdelendozen doorgewaad ben:



Ik had al rondjes uit plastic plaat geponst, 3,9 mm diameter (de grootste pons die ik heb) en op de naven gelijmd, maar die waren eigenlijk nét te klein. In één van de dozen vond ik twee grijze plastic schijfjes van 4,6 mm, van totaal onbekende oorsprong, en die waren duidelijk beter. Voor de conische delen van de kappen kwam ik uiteindelijk uit bij twee granaten van een Italeri M110, waar ik een stukje uitgehaald heb dat van 2 mm diameter uitloopt tot 3 mm. Dan nog acht 0,7 mm zeshoekjes er omheen als boutkoppen, en klaar. Eigenlijk moeten daar nog kleinere rondjes op, maar ik weet niet of ik een vast genoege hand heb om dat te doen.

Aan de achterkant zaten de driepoten voor de mitrailleurs er al een tijdje op, maar nu eindelijk ook de riempjes daarvoor:



Eigenlijk moeten de planken waar de kleine twee op liggen, van traanplaat zijn, maar ik had daar niks van in geschikte maat, dus beter zonder dan veel te grof.

En de uitlaat zit er ook op:



Ik was het holle uiteinde kwijt, dus maar gemaakt van een stukje aluminiumbuis. Het beugeltje waar hij mee vastzit, en dat Dragon overgeslagen heeft, is een stukje plastic strip en gebogen staf.

 

[Jakko Westerbeke]

Vanmiddag heb ik grondverf over de metalen en resin delen gespoten, en nu vanavond Mr. Aqueous H78 Olive Drab (2) over het hele model heen:



Nou ja, het hele model behalve de delen die uit het zicht zullen blijven 🙂 En natuurlijk was de verf op toen ik nog precies één loopwieltje moest spuiten. Dat gaat wel met de kwast 🙂

 

[Jakko Westerbeke]

Afgelopen week ben ik eindelijk weer eens een beetje verder gegaan aan deze. Naast meer schilderen aan de bovenbouw heb ik ook de voorwielen en rupsbanden geschilderd en die laatste nu net aan het chassis gemonteerd:



De voorwielen zitten er ook op, maar nog los. Hij staat met één rupsband niet op de grond, maar gelukkig trekt dat allemaal recht zodra de bovenbouw er ook op zit.

 

[Jakko Westerbeke]

Ook de bovenbouw vordert een beetje:



Dit wordt een voertuig zoals die in de Filipijnen gebruikt zijn, en voor zover ik kan achterhalen stond daar eigenlijk alleen een registratienummer op, geen eenheidsmarkeringen, sterren e.d. Het nummer, 4013267, is in het juiste bereik voor zo’n halftrack, maar of dat ook écht van een M2 was zou ik niet weten, want ik kon geen lijst vinden met registratienummers van halftracks. Ik heb het gemaakt met Archer afwrijftransfers op een stukje overgebleven decalpapier van Black Lion, want om de afwrijfdecals zelf op de motorkap te krijgen zou wel heel erg moeilijk worden. Helaas is dat niet helemaal vlekkeloos gegaan. Op de foto hierboven zie je het niet, maar vanuit een andere hoek:



Aan allebei de kanten doet zich het gevreesde silvering voor op sommige plekken, ondanks dat ik ze met Micro Set en Sol aangebracht heb, en ook meer Sol er overheen doen help niet om het weg te werken. Omdat het niet echt opvalt behalve uit bepaalde hoeken, zal ik ermee moeten leven, denk ik.

Helaas brak wel vanmiddag de plaat onder de grille af 🙁 Die zit maar met twee kleine puntjes vastgegoten aan de rest van het voertuig, dus ik zal hem er denk ik pas weer op zetten wanneer de bovenbouw aan het chassis gelijmd is.

 

[Maarten Weers]

Eerst glans vernis erop voordat je met decals gaat beginnen. Dat maakt het oppervlak spekglad waardoor er minders kans op luchtruimtes ontstaan.
Is erafhalen nog een optie? Vind het nu persoonlijk jammer t.o.v. de rest van het model. Of er bepakking voorstoppen.

 

[Alex van de Wetering]

Net wat Maarten zegt.....zoals de vliegtuig jongens doen....eerste glans lak, dan decal, dan weer glans lak, dan matte lak.......ik sla ook wel eens wat lagen over, moet ik eerlijk zeggen....maar zo'n waasje blanke lak kan wonderen doen.

In dit geval zou ik ter plaatse, zonder af te plakken een deel van de zijkant van de neus spuiten met een glans lak.....en na een bakje koffie of een biertje een laagje matte lak eroverheen spuiten. Als je wel gaat afplakken is het voordeel dat de rest van je model geen hinderlijke extra verfdikte krijgt.....maar het risico is dat dan 1 paneel een andere tint krijgt door de laag(jes) blanke lak ten opzichte van de rest van het model.

 

[Jakko Westerbeke]

Eerst glans vernis erop voordat je met decals gaat beginnen.

Dat heb ik nog nooit gedaan omdat ik het nog nooit nodig gehad heb. Dit is zo’n geval van achteraf weten dat het hier nuttig geweest was — maar daar heb ik weinig aan 🙂

Is erafhalen nog een optie?

Niet zonder ze kapot te maken, lijkt me. Ik ga er gewoon een beetje vuil overheen doen, dan zou het ook niet meer op moeten vallen. En, zoals ik al zei: je ziet het eigenlijk alleen als je vanuit bepaalde hoeken naar het model kijkt, vooral horizontaal.

 

[Jakko Westerbeke]

Met wat moddereffect erop valt het inderdaad amper meer op:



Hier zitten chassis en bovenbouw aan elkaar gelijmd, nadat ik eerst washes en drybrushings met verf in ongeveer de kleur van de grond in Bataan over het onderstel en de onderkant van de bovenbouw gedaan had. De voorwielen zitten er ook aan, evenals het afgebroken stuk voorpantser en de geëtste ruitenwissers en spatlappen, maar die laatste twee zijn nog niet geschilderd.

 

[Jakko Westerbeke]

In de open opbergkast en aan de twee M1917’s moeten munitiekisten komen, maar die zijn helemaal niet zo makkelijk te vinden in 1:35 omdat in het begin van de oorlog de M1917 nog gebruikt werd met houten kisten, terwijl de M1919 de metalen kreeg. Dan maar zelfgemaakt:



Ik heb twee redelijk gedetailleerde en vier die vooral de juiste vorm hebben — die laatste komen in de kast te liggen. Dit is allemaal gemaakt uit gelamineerd plastic plaat dat ik op de juiste maten gezaagd en gevijld heb, met een stukje strip voor de leren handgreep. De betere kisten hebben ook een deksel gekregen met een uitsparing voor de hand van degene die hem zou dragen, en twee strips voor de rails aan de affuit waar de kist in zit (want Dragon heeft die niet aan de affuiten gegoten maar aan de metalen kisten).

 

[Jakko Westerbeke]

Eindelijk klaar … dat heeft maar bijna een jaar gekost 🙂



Het figuurtje is van Bravo 6, vooral gekozen omdat het één van de weinige was die ik kon vinden in vroeg uniform maar zonder jas aan, en daarom eenvoudig te veranderen in een soldaat in tropenuniform door alleen de kleur van de verf. De veldfles en tassen zijn van Tamiya, van die op de stoel heb ik de sluitingen weggesneden en nieuwe riempjes eraan gemaakt zodat hij open lijkt te zijn — want daar heeft hij natuurlijk z’n scheerspullen vandaan. De spiegel is niet meer dan een stukje plastic plaat met aluminiumfolie erop geplakt. De M1928 Thompson tegen de bestuurdersstoel en de patroontas ervoor komen uit een setje Amerikaanse uitrusting van MiniArt, de helm linksachter is een hele oude van Italeri, want gek genoeg zitten er geen M1917-helmen in dat doosje van MiniArt.