- Interesses
- Nederlandse pantservoertuigen, van oud tot jong
- Schalen
- 1:35
Deze iconische foto van de stoere versie van de YPR765, wie kent hem niet. In februari 2009 schreef Kees Blijleven in DE TANK nummer 196 een artikel over de 22 YPR’s in Tarin Kowt, waarmee vanaf eind 2006 onderzoek is gedaan met ERA ad-on-armor van RAFAËL, resulterend in upgrading medio 2008. Wie het artikel van Kees nog eens wil nalezen kan het HIER vinden. Goed om nog even door te nemen, want dan weet je waarom de oudste YPR'n enkel een pantserplaat hebben (zonder ERA), gevolgd door versies zijn met negen- en later versies met vijf elementen in de bovenste rij.
De historici onder ons zien direct dat dit project synchroon loopt met de slag om Chora, op 15-19 juni 2007. Welke voertuigen en welke versies waarbij betrokken waren heb ik niet scherp voor ogen. Maar ik vermoed dat de grootste aanpassingen aan de YPR’n hebben plaatsgevonden ná Chora, en niet in Deh Rawood. Maar als iemand meer weet, dan hoor ik het graag.
Naar schatting al meer dan tien jaar, had ik de eerste (vroege) versie van de YPR (plus een etch‑set, link-by-link tracks, een setje KL-YPR bemanning in moderne outfit en speciale KL-transfers) in de kast liggen. Maar wat nog miste, was de inspiratie om te starten. Corona maakt van mij een herintreder in de actieve modelbouw, en toen ik de kit van de FV432 BULLDIG zag, kreeg ik een idee voor de YPR765. De FV432 is namelijk uitgerust met reactief pantser van RAFAËL als de YPR765.
Zo’n modificatie maken zonder goede foto’s is haast onverantwoord. Gelukkig bleek het Nationaal Militair Museum een YPR met ERA in de collectie te hebben. Dit is een voertuig van de DMO, en niet afkomstig van een operationele eenheid. Foto’s van de DMO-versie zouden helpen, maar het bleef opletten geblazen. Het duurde een tijdje voordat dit voertuig toonbaar was gemaakt, en opgenomen kon worden in de collectie van het NMM. Op 1 juli toog ik naar Soesterberg, en maakte daar 85 foto’s. Het echte werk kon beginnen.
Inmiddels was het duidelijk dat mijn oude kit van de YPR wat onderdelen mist, die wél in de nieuwere (“SFOR-YPR”) kit zitten. Dus bestelde ik: de SFOR-YPR, de FV432 en een M113. Dit laatste omdat ik graag het bestuurders compartiment met open luik wilde bouwen en de M113 heeft dat (zo ongeveer). Uit de FV432 is weinig bruikbaar. Eigenlijk alleen de twee panelen met ERA. Maar dan heb je ook wat. Er zitten op ieder blok ERA vier kleine boutjes, die ik er zelf niet zo netjes op zou kunnen krijgen.
Om mijn dossier compleet te krijgen, vroeg ik Kees of hij de originelen nog had, van de foto's die hij in DE TANK had geplaatst.
'Little did I Know' dat Kees een archief had met 175 foto's, waarvan vele uit Uruzgan, in diverse versies en uit Coevorden, maar ook van het model dat hij zelf (zéér verdienstelijk trouwens!) destijds al heeft gebouwd.
En dan begint het tekenwerk. Keer op keer de foto’s bestuderen en proberen te begrijpen hoe een en ander in elkaar zat. Wat zat aan wat vast en in welke volgorde moest dat worden nagebouwd? Naar welk voertuig-versie kijk ik eigenlijk? Want er zijn verschillende ontwikkelingsfasen. Inmiddels is de bakboordzijde af en nu de stuurboord kant. Saai natuurlijk, want dat is het zelfde, maar dan anders. Wat ook saai was, waren de tracks. Alles zat netjes gemonteerd, toen ik ontdekte dat ik alle eindconnectoren ondersteboven had zitten. Kon alles er weer af, en wéér er op. Diverse pennetjes afgebroken, die dan weer hersteld moesten worden.
Nu we het over de tracks hebben: In Uruzgan werd gereden op stalen tracks, zonder de rubberen pads, en al helemaal zonder de grip-ijzers. (zie foto 1) Maar hoe krijg je die rubber blokken van je track af? Schuren is geen oplossing want er zit een ander profiel onder. Dus gewoon lekker laten zitten en de andere kant op kijken.
En dan ontstaat er zo iets als dit:
De YPR is trouwens op zichzelf best een aantrekkelijk model om te bouwen. Veel details, veel accessoires en het past lekker.
Laatst bewerkt:
