Interviews met/memoires van Rudolf Schaaf?

[Arjan Wiskerke]

In het boek "Overlord" van Max Hastings (redacteur van de Times)staan nogal wat citaten en info uit een interview dat hij maakte met Oberleutnant Rudolf Schaaf. Schaaf was kommandant van een batterij gemechaniseerd geschut (15,5 cm howitzers op het chassis van Lorraine Schleppers) die deel uitmaakte van het 1716. Artillerie Regiment (hetgeen weer deel uitmaakte van de 716. Infanterie Division). Deze gemechaniseerde batterij werd zo veelvuldig ingezet dat de kanonnen helemaal versleten waren en uiteindelijk vervangen moesten worden. De info over de man spreekt me erg aan en ik vraag me af of er interviews met/ of memoires van de man gepubliceerd zijn. De organisatie van het Artillerie Regiment:
http://www.6juin1944.com/assaut/allemag ... php?id=716
Alvast bedankt.

Arjan

[Niels Henkemans]

15,5 cm howitzers op het chassis van Lorraine Schleppers

Hmmm, nog nooit van gehoord. De 15cm sFH 13/1, kan ik nog inkomen, maar self-propelled Franse 15,5cm.... Iets klopt hier niet Zetterling noemt ook 4x15,5cm. Qua bewapening geeft Zetterling geeft trouwens een ander overzicht dan 6juin1944.com. Geen van beide geeft ook maar de suggestie dat het geschut van de 10e batterij 'mobiel' was. Sluit zeker niet uit dat ze gemotoriseerd waren, maar dat slaat normaal gesproken op geschut dat getrokken wordt....
Geeft Schaaf zelf aan dat zijn batterij 'self-propelled' was, of is hier gewoon sprake van een verkeerde interpretatie? Vertaling van sFH (schwere Feldhaubitze) in een 'selbstfahrlafette Haubitze'??? Of het klassieke 'gemotoriseerd', als 'sf' interpreteren.

Kortom, waar komt het idee van deze mysterieuze voertuigen nu eigenlijk vandaan??? I ain't buying it.... yet. Voorlopig (zonder het verhaal van Schaaf) denk ik dat hier een foute vertaling het probleem is. Inmiddels heb ik redelijk wat vreemde beweringen uit Engelstalige boeken/bronnen gecontroleerd. Ik schat dat in 80% van de gevallen er sprake is van een foute vertaling of interpretatie. In 10% is de oorspronkelijke bron 'gewoon' fout en in 10% gevallen ben ik er nog niet helemaal uit wat de waarheid nu echt is. Op dit moment kan ik niet uitsluiten dat deze batterij toch echt sf-15cm geschut heeft onvangen, maar gezien de bekende documenten die iets anders beweren moet het verhaal van Schaaf wel erg sterk/goed/betrouwbaar zijn om er officiële documenten mee van tafel te vegen. Maar ja, in oorlogstijd gebeuren er wel vreemdere zaken.

Ik sluit me dus van harte aan bij de vraag van Arjan:
"ik vraag me af of er interviews met/ of memoires van de man gepubliceerd zijn." Met dat soort info kunnen we lekker verder puzzelen...

[Arjan Wiskerke]

Ha Niels, ik begrijp de verwarring, was bij mij hetzelfde. Ik denk dat de 10. batterij beschikte over s.FH 13/1 op Lorraine chassis. Ik vermoed dat de getrokken kannonnen (van de overige batterijen) wel van het type 155.5cm sFH 414(f) waren. Er is absoluut geen twijfel over dat Schaaf een self-propelled battery commandeerde want er zijn talloze onmiskenbare verwijzingen naar, niet alleen in het verhaal van de man zelf (hij heeft het bv. over een voertuig dat achtergelaten wordt omdat er een rupsband afgelopen is) maar ook alle bronnen schijnen dit te ondersteunen. Hier nog een voorbeeld van zo'n bron:
http://www.fireandfury.com/orbats/late7 ... ivdday.pdf
Ik zie trouwens dat er wel een spuitgietmodel is van de Sdkfz. 135/1:
http://70.86.163.186/gallery/5538
Zal even een stuk uit Overlord weergeven:
"Some of the fire falling upon Sword beach during the morning came from the four 150mm self-propelled guns of 3rd Battery 1716th Artillery Regiment, firing from a position at Plumetot, 3,000 yards inland from the coast. After standing by since midnight, at dawn its commander, Lieutenant Rudolf Schaaf, walked forward a little way until he could see the great invasion fleet stretched out before him off the coast. He found the spectacle impressive rather than frightening-it all seemed somehow detached from himself-"Well", he wondered thoughtfully, "what do we do now ?"Contact with the battery's forward observer in a resistance nest on the beach was lost soon after first light. Thereafter, the guns fired on predetermined DF's-Defensive Fire Targets- measured many weeks before. Around midmorning, Schaaf was suddenly ordered to take his guns immediately north to the coast, and counter-attack towards Lion-sur-Mer with infantry of the 3rd Batallion of 736th Regiment."
Wat in het stuk dus kennelijk niet klopt is dat 3rd battery, 10th battery zou moeten zijn. Als je geïnteresseerd bent in de andere citaten zal ik wat stukjes scannen.

Groet,

Arjan

[Arjan Wiskerke]

Scannen werkt toch niet zo goed dus zal ik het begonnen stukje uit het boek even afmaken, het geeft vind ik toch wel een levendig beeld van de omstandigheden.

"It was a pathetic episode. The first man of the battery to be killed was a taxi-driver from Leipzig who had been posted back to Germany several days earlier, but lingered in order to buy food and presents to take home. Now he died driving forward a truck loaded with ammunition. The German infantry were middle-aged men. They were strafed intermittendly from the air as they advanced in open order down the gentle decline to the sea, and soon found themselves under fierce gun and small-arms fire. Schaaf's guns, astonishingly, approached Lion intact at around 10.30 a.m., and the Germans watched British infantrymen scuttling for cover, lacking heavy weapons or tanks to deal with them. As they fired into the buildings over open sights, little clusters of invaders emerged with their hands up, and were hustled to the rear. But the weight of British fire rapidly overwhelmed the infantry. When the Germans at last despaired and began to pull back, only 20 men of the 3rd/736th remained with their guns when they reached the old battery position. They examined their prisoners, and were awed by their superb maps, food and equipment. Schaaf ordered them to be herded into a shell hole. In great agitation, a German-speaking British officer produced a copy of the Geneva Convention which he waved at the artilleryman, declaring forcefully that it was illegal to shoot them."Nobody is going to be shot,"said Schaaf brusquely. A few minutes later he was telephoned by the excitable Major Hof, his batallion commander, and ordered to advance immediately to regimental HQ, two miles away on Hill 61, and attempt to extricate them from heavy attack. Schaaf abandoned his prisoners in their shell hole, and departed south-eastwards."

Arjan

Edit: Nog een link naar het bestaan van de gemechaniseerde batterij:
http://forum.axishistory.com/viewtopic. ... &p=1439776

Verder is er nog een filmpje over de 716. ID (Bodenständig en hier kennelijk al vanaf 1940). Dit filmpje laat ook duidelijk zien dat de heren zich wel vermaakten aan de Franse kust, vergezeld van een vrolijke meezinger . Helemaal aan het eind is nog een opname te zien van Point du Hoc:
http://www.youtube.com/watch?v=eKuthz_pRt8

[Niels Henkemans]

Klinkt erg interessant, maar het blijft erg lastig om zonder het orginele verslag van Schaaf's verhaal dit te interpreteren. Zal ergens eens het betreffende boek vandaan halen. Ik heb altijd een voorkeur voor het directe verslag (in het Duits), want veel auteurs dramatiseren hun verhaal en ik heb ook al 88's op halfrupsvoertuigen zien opduiken.... Alles wijst daar op 'gewoon' geschut getrokken door een halfrups, behalve in de gedachten van de auteur.

Zoals ik al zei, het zou best kunnen dat ze zulke voertuigen hadden. Voor zover ik weet is het lot van een aantal van die voertuigen nog steeds niet duidelijk. Als ze 716.Inf.Div bereikt hebben, dan zou dat in de maand voor D-day gebeurd moeten zijn. De situatie op 1 mei was volgens de officiële documenten namelijk anders. Voor zo'n levering kan ik in andere bronnen nog nergens steun vinden. Logistiek zou het ook lastig zijn want de divisie had geen ander 150mm geschut. Maar de Duitse logistiek op dit gebied was verre van efficient. Zal eens rondvragen of de situatie van de divisie zoals die was op 1 Juni toch nog ergens bewaard is gebleven. Er zijn een redelijk aantal voorbeelden waarin mogelijk sprake is van veranderingen in de dagen voor D-day, maar slechts een klein deel daarvan kan ook bewezen worden.

Zoals zo vaak duikt het verhaal over deze voertuigen links en rechts op in boeken, maar de bron blijft zo te zien steeds hetzelfde: Schaaf. Het lijkt er ook op dat de meeste van deze andere publicaties pas verschenen zijn na 'Overlord', dus wijzen deze boeken ook niet direct op het bestaan van meerdere bronnen. Schaaf blijft de enige waarvan ik weet dat hij deze voertuigen daadwerkelijk noemt. Geeft Schaaf trouwens ook aan wanneer hij het bevel kreeg over deze voertuigen en of die op dat moment al voorzien waren van een bemanning?

Wat dit verhaal wel voor heeft op vele andere, is dat het gaat om een Duitse bron en iemand die dus zelf met deze voertuigen gevochten zou hebben. In principe zal de betrouwbaarheid hiervan hoger zijn dan verhalen die over voertuigen van de vijand gaan. Het is in ieder geval interessant genoeg om eens verder uit te zoeken.


De link die je plaatst is naar een website voor Wargamers en die hebben de neiging geschiedenis door te vertalen naar hun spelniveau. Als je bijvoorbeeld kijkt naar de voertuigen van de Pzj.Abt. noemen ze er maar vier, in plaats van 10. Verder zitten overal verwijzingen naar de spelregels. Het niet noemen van bronnen verhoogt mijn vertrouwen in zo'n site ook niet.

Er worden ook fijne conclusies getrokken of zaken gesuggereerd:
"However, thanks to the memoirs of Leutnant Rudolf Schaaf, we do know that the division had received at least four 15.5cm howitzers on armoured Lorraine (i.e. Marder I) chassis, courtesy of Major Becker’s ‘panzer factory’ at 21. Panzer-Division, just down the road at Caen." Alsof de gehele fabriek met alle zware apparatuur werd meegenomen om in het veld voertuigen om te bouwen en daarmee links en rechts divisies van voertuigen voorzag Bovendien betwijfel ik sterk of de productie van deze voertuigen nog plaats vond in 1944.

"It does therefore seem very likely that these mystery vehicles were Marder I, courtesy of Major Becker." Ik kan me hier gigantisch vergissen, maar volgens mij werden de laatste Marder I(l) al in 1942 gebouwd. Ook hier lijkt de tekst weer te suggeren dat ze recentlijk aan de divisie waren toegevoegd. Zou het na moeten kijken, maar ik vermoed dat hetzelfde is gebeurd als met de 10 Marder I van 709.Inf.Div. Die zijn in november 1943 overgenomen van een andere eenheid en kwamen niet van Becker.

Als Schaaf inderdaad dit soort voertuigen had, is het veel waarschijnlijker dat ze van een andere eenheid kwamen dan rechtstreeks van Baustab Becker. Helaas zijn zulke transacties vaak veel moeilijker terug te vinden dan leveringen die vanaf de fabriek via de standaard kanalen verliepen.

[Arjan Wiskerke]

Ha Niels, ik zal de andere stukjes waarin Schaaf "aan het woord is" ook even uittikken:

One May morning, Rommel visited the 1716th Artillery Regiment in their positions around Quistreham. He told the assembled circle of artillery officers:"If they come, they'll come here". Schaaf did not really believe him. Twice wounded in the leg in Russia, Schaaf was one of many officers and men posted to France because they were unfit for further service in the east- he walked with a pronounced limp. He and most of his comrades were enjoying their time in France, with plenty to eat and drink, all of it cheap. Above all, they were thankful to be out of the east. "The soldiers did as little work as possible,"he said, and we were too busy putting up wire and planting Rommel's asparagus to have much time for training.

Het volgende stukje komt na een beschrijving van de reactie van 21. PD na de landing van Britse gliders:

Lieutenant Rudolf Schaaf, commanding a self-propelled battery of the 1716th Artillery, was telephoned at 3.00 a.m. and ordered to take his guns to join the counter-attack against the British airborne bridgehead. Yet he had driven only a few miles across country when he received a radio message recalling them to their original positions.

Meanwhile the KSLI (King's Own Shropshire Light Infantry) had been pressing on alone down the road to Caen, fighting a brisk battle for the possession of Hill 61, whence Major Hof had telephoned Schaaf and asked him to bring his self-propelled guns to the aid of regimental HQ. Schaaf duly advanced through cornfields. He saw the heads of the Shropshires peering at him over the standing corn, rapidly disappearing when he opened fire. But by now, a squadron of the Staffordshire's Shermans had caught up. When Schaaf spotted these, he determined that for self-propelled guns to engage tanks was beyond the call of duty. He beat a hasty retreat. When he next found a telephone line and tried to contact regimental HQ, an English voice-presumably one of the victorious KSLI- answered the call.

The German batallion commander of the 3rd/18th Infantry told Schaaf that he had been told to pull back to Caen with his 30 or so surviving men. Without orders since the fall of his regimental headquarters, Schaaf decided to do likewise. Driving south-eastwards, he lost one gun, which threw a track and became bogged down in a ditch. The drive continued without incident, until he glimpsed ahead a rude roadblock of farm implements manned by British soldiers. He ordered his men to take off their helmets, and laid a tarpaulin over the side of the hull to conceal the German black cross. As they roared past the roadblock, they could see that the British had identified them but they were too surprised to intervene. They saw no more troops of any nationality until three miles on, at the outskirts of Caen, where they encountered German infantry. A stream of stragglers and survivors, men and vehicles, were making their way back into the perimeter from the coast. When Schaaf reported to the divisional artillery headquarters, he was told that his was the only battery, among 11 in the regiment, to make contact since morning. They pressed him for information about the situation forward, about which there was still a terrible confusion. Then he was ordered to take up position near Epron, just north of the city. They remained in action there until, weeks later, ceaseless use had reduced their guns to wrecks.

Throughout the 7th and the 8th, the Canadians and the fanatical teenagers of the SS Hitler Jugend fought some of the fiercest actions of the campaign, with heavy losses to both sides. Lieutenant Schaaf of the 1716th Artillery was at Corps headquarters in a mineshaft outside Caen when a swaggering colonel from the 12th SS Panzer arrived to announce his intention not to halt anywhere before the sea. This, of course was the legendary Meyer, who assumed command of the division a few days later......
......"The SS showed that they believed that thus far, everybody had been fighting like milkmaids," said Schaaf. He watched the bleak young men of the Hitler Jugend Division riding forward into their attack, and saw some of them return that night, utterly spent, crying tears of frustration for their failure to reach their objective. "It was a very sad chapter for them".

Some men had been fortunate enough to achieve their Heim ins Reich before the collapse in Normandy came.....
.....Lieutenant Schaaf and his gunners of the 1716th Artillery had been sent back to re-equip with new guns when those which they had fired since 6 June were worn out from ceaseless use.

Arjan